Μια τρελή ιδέα σπάει κάθε ρεκόρ στην ιστοσελίδα χρηματοδότησης Kickstarter. Καταφεύγοντας στη συνθετική βιολογία και «πειράζοντας» τη γενετική αλληλουχία φυτών, επιστήμονες ετοιμάζονται να φτιάξουν... ζωντανούς λαμπτήρες.
Η διαδικασία δεν είναι απλή. Ελλείψει φυτών που φωσφορίζουν στη Φύση όμως, η ομάδα της Glowing Plants σκοπεύει να αξιοποιήσει τα χρήματα που εξακολουθεί να συγκεντρώνει από δωρεές στη διαδικτυακή της εκστρατεία για να δημιουργήσει νέα συνθετικά είδη διοχετεύοντας τμήματα εκτυπωμένου DNA από φωτεινά βακτήρια στη γενετική αλληλουχία του φυτού Arabidopsis (αραβιδόψις).
Η ομάδα αποτελείται από ένα βιοχημικό, ένα μαθηματικό και έναν καθηγητή μοριακής βιολογίας. Παρότι δεν είναι οι πρώτοι που επιχειρούν κάτι τέτοιο, οι παλαιότερες προσπάθειες «σκόνταφταν» πάνω σε διάφορα εμπόδια, με βασικότερο ότι τα φυτά δεν εξέπεμπαν αρκετό φως.
Οι ειδικοί της Glowing Plants ακολούθησαν μια λίγο διαφορετική προσέγγιση. Το βιοφωτοβόλο σύστημά τους αποτελείται από μία πρωτεΐνη, τη λουσιφεράση, η οποία διασπά το καύσιμο παράγοντας φως - ή λουσιφερίνη. Σύμφωνα με τον Όμρι Αμιράβ-Ντρόρι, επικεφαλής της ομάδας, η διαδικασία είναι τόσο αποδοτική που σχεδόν δεν παράγεται θερμότητα.
Κανείς δεν θα πίστευε τα τελευταία χρόνια του 19ου αιώνα πως μια περιοχή που εξελίσσεται σε χωματερή, με την αλλαγή του αιώνα θα ανακηρύσσονταν προστατευόμενη περιοχή. Ωστόσο, αυτό ακριβώς συνέβη στην παραλία που είναι γνωστή με το όνομα Glass Beach και βρίσκεται λίγο έξω από το Fort Bragg στην Καλιφόρνια.

Οι κάτοικοι, ελλείψει χώρου περισυλλογής σκουπιδιών και με τη θάλασσα τόσο κοντά, σκέφτηκαν πως η λύση ήταν απλή και..προφανής! Θα έριχναν τα σκουπίδια από την άκρη ενός γκρεμού σε μια παραλία της περιοχής τους! Ο συνεχώς αυξανόμενος πληθυσμός της πόλης,αλόγιστα-για να μην πούμε και με χαρά(πρέπει να ομολογήσουμε πως το να πετάς σκουπίδια από ένα γκρεμό είναι πιο διασκεδαστικό απ' το να βγάζεις απλά τα σκουπίδια έξω) συνέχισε να πετάει να σκουπίδια του εκεί για χρόνια. Το έκαναν με ευχαρίστηση και ακατάπαυστα. Οικιακές συσκευές, μηχανικά εξαρτήματα, ολόκληρα αυτοκίνητα και φυσικά γυαλιά έπεφταν από εκείνη την άκρη του γκρεμού στην παραλία. Ώσπου, η περιοχή απέκτησε ένα νέο όνομα: Οι Χωματερές (The Dumps).
Ένα νέο σχέδιο για ανεμογεννήτριες με τη σφραγίδα ερευνητών του MIT* θα μπορούσε να δώσει λύση στο πρόβλημα της διακοπτόμενης και αναξιόπιστης παροχής ενέργειας από τον άνεμο.
Η πλωτή ανεμογεννήτρια υψώνεται πάνω σε μία κούφια σφαίρα από τσιμέντο, η οποία μπορεί επίσης να μετατρέψει το θαλασσινό νερό σε ηλεκτρική ενέργεια. Οι επιστήμονες λένε ότι η σφαίρα αυτή λειτουργεί ως αποθηκευτικός χώρος της πλεονάζουσας ενέργειας για ημέρες χωρίς άνεμο.
Η ιδέα πίσω από τη σφαίρα, όπως αναπτύσσεται στην επιθεώρηση IEEE Transactions, είναι αρκετά απλή: καθώς οι πλωτές ανεμογεννήτριες περιστρέφονται, διοχετεύουν το μεγαλύτερο ποσοστό της ενέργειας που παράγουν στο δίκτυο. Λίγη από αυτήν την ενέργεια, ωστόσο, προορίζεται για την άντληση θαλασσινού νερού από τις σφαίρες διαμέτρου 25 μέτρων, οι οποίες είναι τοποθετημένες στον πυθμένα.
Καθώς η ταχύτητα του ανέμου μειώνεται, οι αντλίες παύουν να λειτουργούν και το θαλασσινό νερό επιστρέφει με ορμή στη σφαίρα μέσω ενός στροβίλου, ο οποίος με τη σειρά του περιστρέφεται παράγοντας ηλεκτρική ενέργεια. Οι ερευνητές υπολόγισαν ότι μια τέτοια σφαίρα μπορεί να αποθηκεύσει έως και 6 μεγαβατώρες, ενώ χίλιες σφαίρες θα μπορούσαν να αντικαταστήσουν ένα πυρηνικό εργοστάσιο.
Οι επιστήμονες κατασκεύασαν ένα δοκιμαστικό μοντέλο της σφαίρας διαμέτρου 76 εκατοστών και αναζητούν χρηματοδότηση για να δημιουργήσουν ένα πραγματικό πρωτότυπο, το οποίο θα χρησιμοποιηθεί σε δοκιμές. Οι έρευνές τους εστιάζονται στον καθορισμό του σωστού πάχους των τοιχωμάτων της σφαίρας, ώστε να μπορεί να αντέξει στην υδροστατική πίεση και παράλληλα να είναι αρκετά σταθερή για να υποστηρίζει την ανεμογεννήτρια.
Με την πάροδο της ηλικίας, δημιουργούνται προοδευτικές φθορές στο ανθρώπινο σώμα, με παράλληλη μείωση της ικανότητας του οργανισμού να επισκευάζει τις φθορές αυτές.

Η γήρανση δεν θα πρέπει να θεωρείται ασθένεια, αλλά ως κάτι φυσιολογικό που καθορίζεται από τη διατροφική μας συμπεριφορά και τη φυσική μας δραστηριότητα καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής μας. Ένας παράγοντας που παίζει σημαντικό ρόλο στη διαδικασία της γήρανσης είναι το οξειδωτικό στρες. Κατά τη διαδικασία της οξείδωσης παράγονται ελεύθερες ρίζες, οι οποίες καταστρέφουν τα υγιή κύτταρα και μεταλλάσσουν το DNA, με αποτέλεσμα την πρόωρη γήρανση.
Για την καθυστέρηση λοιπόν της γήρανσης, σημαντικό είναι να αποφεύγουµε συστηµατικά ό,τι αυξάνει την οξείδωση των κυττάρων, όπως το κάπνισµα, η εκτεταμένη έκθεση στον ήλιο, η κακή διατροφή, η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, αλλά και η έλλειψη άσκησης.
Πάρα πολλές έρευνες αποδεικνύουν πως οι αντιοξειδωτικές βιταμίνες και ουσίες που λαμβάνουμε από τη διατροφή μας συμβάλλουν στην πρόληψη του οξειδωτικού στρες, δηλαδή στην αυξημένη συγκέντρωση των ελεύθερων ριζών και προλαμβάνουν ή επιδιορθώνουν την φθορά των κυττάρων του σώματος. Μέσα στις τροφές υπάρχουν εκατοντάδες αντιοξειδωτικά, που είτε ενισχύουν τους αμυντικούς μηχανισμούς του οργανισμού, είτε διαθέτουν την ικανότητα να αντιμετωπίζουν απευθείας τις ελεύθερες ρίζες.
Οι διαφωνίες είναι αναπόφευκτες σε όλες τις ανθρώπινες σχέσεις και πολύ περισσότερο ανάμεσα στα αδέρφια. Με αυτές τις απλές τεχνικές θα καταφέρετε (ελπίζουμε) να φέρετε ξανά την ειρήνη στο σπίτι σας.
Είναι πράγματι δύσκολο να σκεφτεί κάποιος τι είναι σωστό και τι λάθος όταν βλέπει τα παιδιά του να χτυπάνε το ένα το άλλο. Η πρώτη σας αντίδραση να τρέξετε να προστατέψετε τη σωματική τους ακεραιότητα και να τα χωρίσετε είναι σωστή. Προσπαθήστε να τους εξηγήσετε τις επιπτώσεις των πράξεών τους χωρίς απειλές.Το κάθε παιδί καταλαβαίνει ότι με το να χτυπήσει το άλλο παιδί προκαλεί πόνο. Δώστε τους εναλλακτικές λύσεις για να λύσουν τον καυγά τους. Εάν η κατάσταση έχει ξεφύγει και συνεχίζουν, μιλήστε τους αργότερα. Για την ώρα βάλτε τους σε διαφορετικούς χώρους να ηρεμήσουν. Μην φτάσετε στο σημείο να «εμπλακείτε» κι εσείς στον καβγά φωνάζοντας. Μιλήστε απόλυτα και μην ζητάτε εξηγήσεις.
Αν πίστευε κανείς τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας των προηγούμενων δεκαετιών, εν έτει 2013 θα έπρεπε να οδηγούμε όλοι ιπτάμενα αυτοκίνητα, ωστόσο κάτι τέτοιο δεν συνέβη.

Παρόλα αυτά, υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι επιμένουν να εργάζονται προς αυτή την κατεύθυνση, όπως η εταιρεία Terrafugia (Μασαχουσέτη, ΗΠΑ), η οποία είχε γίνει γνωστή για το αεροσκάφος/αυτοκίνητο Transition, με τα αναδιπλωνόμενα φτερά, που του επέτρεπαν να λειτουργήσει και σαν αυτοκίνητο. Τώρα, η εταιρεία εργάζεται σε ένα νέο μοντέλο, το οποίο αναμένεται να αρχίσει να πωλείται στις αρχές της δεκαετίας του 2020.
Πρόκειται για το TF-X, το οποίο αποτελεί συνδυασμό αυτοκινήτου, ελικοπτέρου και αεροπλάνου, καθώς μπορεί να απογειώνεται κάθετα, χρησιμοποιώντας ηλεκτροκίνητα στροφεία. Μόλις το ιδιαίτερα ελαφρύ «όχημα» βρεθεί στον αέρα, τα στροφεία οριζοντιώνονται και αρχίζουν να δουλεύουν σε συνεργασία με έναν επιπλέον κινητήρα για να ξεκινήσει η «κανονική» πτήση. Τα στροφεία στη συνέχεια αναδιπλώνονται, αφήνοντας μόνο του τον κινητήρα ο οποίος προωθεί το σκάφος κατά την πορεία.
Το πλέον «δύσκολο» κομμάτι της λειτουργίας του σκάφους, την προσγείωση, την αναλαμβάνει αυτόματος πιλότος, ωστόσο υπάρχει ένα αλεξίπτωτο ως εφεδρεία. Η εμβέλειά του είναι 500 μίλια.
Σε δύο πρόσφατα δημοσιευμένες μελέτες, μαθηματικοί από το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου Queen Mary φέρνουν τους ερευνητές ένα βήμα πιο κοντά στην κατανόηση του πώς η δομή του εγκεφάλου σχετίζεται με τη λειτουργία του.

Οι ερευνητές από την ομάδα Πολύπλοκων Δικτύων της Σχολής Μαθηματικών Επιστημών στο Queen Mary περιγράφουν το πώς διαφορετικές περιοχές του εγκεφάλου μπορούν να συσχετίζονται παρά την έλλειψη άμεσης αλληλεπίδρασης μεταξύ τους.
Η ομάδα, σε συνεργασία με ερευνητές στη Βαρκελώνη, τη Παμπλόνα και το Παρίσι, συνδύασαν δύο διαφορετικά δίκτυα του ανθρώπινου εγκεφάλου - ένα που χαρτογραφεί όλες τις φυσικές συνδέσεις μεταξύ των περιοχών του εγκεφάλου (γνωστό ως δίκτυο κορμού), και ένα άλλο που αναφέρει τη δραστηριότητα των διαφόρων περιοχών σύμφωνα με τις μεταβολές της ροής αίματος , γνωστό ως λειτουργικό δίκτυο. Οι επιστήμονες έδειξαν ότι η παρουσία συμμετρικών νευρώνων εντός του δικτύου κορμού θα μπορούσε να είναι υπεύθυνη για τη συγχρονισμένη δραστηριότητα των φυσικώς απομακρυσμένων περιοχών του εγκεφάλου.
«Δεν έχουμε ακόμα κατανοήσει πλήρως πώς λειτουργεί ο ανθρώπινος εγκέφαλος. Μέχρι στιγμής, οι προσπάθειες ήταν συγκεντρωμένες περισσότερο στην ανάλυση της λειτουργίας μεμονωμένων περιοχών. Ωστόσο, δεν υπάρχει ένα ολοκληρωμένο μοντέλο για όλη τη λειτουργικότητα του εγκεφάλου μαζί. Ελπίζουμε ότι η έρευνά μας θα βοηθήσει νευροεπιστήμονες να αναπτύξουν έναν πιο ακριβή χάρτη του εγκεφάλου και να διερευνήσουν τη λειτουργία του πέρα από μεμονωμένους τομείς», δήλωσε ο επικεφαλής της έρευνας Βιτσέντσο Νικόζια.
Ο ιστότοπος αυτός, χρησιμοποιεί μικρά αρχεία που λέγονται cookies τα οποία βοηθούν να βελτιωθεί η περιήγησή σας. Αν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, θα υποθέσουμε ότι συμφωνείτε με αυτή την πολιτική...