ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ-ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Τα πρόσωπα και τα γεγονότα που ακολουθούν είναι προϊόντα μυθοπλασίας (ή τουλάχιστον έτσι επιλέγουμε να πιστεύουμε για να διατηρήσουμε την ψυχική μας ηρεμία). Κάθε ομοιότητα με πραγματικές «Καίτες», «Μαρίες» ή παρεξηγημένους καθηγητές Μαθηματικών είναι εντελώς συμπτωματική και χρησιμεύει αποκλειστικά για την άσκηση των μυών του γέλιου😊. Διαβάζεται με δική σας ευθύνη και, προτιμότερα, με έναν ζεστό καφέ☕. 

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Τι συμβαίνει όταν μια τυρόπιτα κουρού γίνεται όργανο διπλωματίας και ένα “14άρι” στα Μαθηματικά κηρύσσει τον Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο; Μια ανατομία της ελληνικής οικογενειακής παράνοιας, όπου οι Illuminati, το TikTok και οι “μακιαβελικές” μητέρες συγκρούονται πάνω από έναν καφέ που ζεματάει… 

ΜΕΡΟΣ Α: Η Πλεκτάνη του 14

Όλα ξεκίνησαν με έναν καφέ που ζεμάταγε, όσο και τα νεύρα της φίλης μου. «Μου την έχει στημένη ο άξεστος ο μαθηματικός!», μου πετάει, και πριν προλάβω να ρωτήσω αν μιλάμε για τον Πυθαγόρα ή τον καθηγητή της Μαρίας, το 14άρι στο τεστ είχε ήδη γίνει η αιτία για την κήρυξη του Γ' Παγκοσμίου Πολέμου.

Ο καφές μπροστά μας είχε πιάσει πέτσα, αλλά η φίλη μου η Καίτη –ας την πούμε Καίτη για να προστατέψουμε τους αθώους, αν και το «Βεζούβιος» θα της ταίριαζε καλύτερα– είχε μόλις αρχίσει να κοχλάζει. Το 14άρι της Μαρίας στο τεστ των Μαθηματικών δεν ήταν ένας βαθμός. Ήταν μια κήρυξη πολέμου, μια εθνική ταπείνωση, μια συνωμοσία επιπέδου Illuminati¹ που σκοπό είχε να πλήξει το γόητρο του σπιτιού της.

«Καταλαβαίνεις τι σου λέω;» ούρλιαξε, και τρεις κυρίες στο διπλανό τραπέζι σταμάτησαν να μιλάνε για τις εξετάσεις θυρεοειδούς τους. «Το παιδί λιώνει στο διάβασμα! Κλείνεται στο δωμάτιο από τις έξι το απόγευμα! Δεν ακούγεται κιχ!»

Εγώ, έχοντας μια κάποια εμπειρία από την εφηβική πανίδα, ήξερα ότι το “κιχ” που δεν ακουγόταν ήταν απλώς το αποτέλεσμα των ακουστικών εξουδετέρωσης θορύβου που φορούσε η Μαρία όσο έκανε scroll στο TikTok. Στο δικό της σύμπαν, οι εξισώσεις δευτέρου βαθμού ήταν απλώς ένα ενοχλητικό φόντο για να βγάζει selfies με ύφος “βασανισμένη διάνοια”. Αλλά στην Καίτη δεν λες τέτοια πράγματα αν εκτιμάς τη σωματική σου ακεραιότητα.

«Και έρχεται ο άξεστος, ο... ο... αριθμολάγνος», συνέχισε η Καίτη, ψάχνοντας μάταια για μια βρισιά που να περιέχει ημίτονα και συνημίτονα, «να της βάζει 14! Ενώ στο φροντιστήριο ο άνθρωπος –άγιος άνθρωπος, παρόλο που είναι κλέφτης– της είπε ότι τα ξέρει όλα!».

ΜΕΡΟΣ Β: Η Διπλωματία της Κουρού και η «Άτιμη» Πόπη

Το δράμα όμως είχε και τρίτο πρόσωπο: την Πόπη. Η Πόπη ήταν το “κοντό και χαζό” κοριτσάκι του πρώτου θρανίου. Στο λεξικό της Καίτης, “χαζός” είναι όποιος διαβάζει χωρίς να έχει MacBook και “κοντός” όποιος δεν έχει ψηφιακό αποτύπωμα. Η Πόπη, λοιπόν, είχε το θράσος να γράψει 20. Χωρίς φροντιστήριο. Χωρίς ιδιαίτερα. Μόνο με το θράσος της γνώσης.

«Την πλησίασε η Μαρία με τρόπο», μου εξήγησε η Καίτη, αναλύοντας την κατασκοπευτική δράση της κόρης της στο διάλειμμα. «Της πρόσφερε μια τυρόπιτα κουρού, από τις καλές, τις ζεστές του κυλικείου. “Πόπη μου”, της λέει, “βοήθα λίγο στην αντιγραφή να είμαστε όλες ευχαριστημένες”. Κι η μικρή η αχάριστη αρνήθηκε! Είπε ότι θέλει να γράψει μόνη της! Μα είναι κοινωνικότητα αυτή; Είναι αλληλεγγύη;».

Εδώ η λογική μου έκανε ένα μικρό “κρακ”. Στο μυαλό της φίλης μου, η άρνηση της Πόπης να γίνει συνεργός σε ακαδημαϊκή απάτη έναντι μιας σφολιάτας ήταν ένδειξη κακού χαρακτήρα. Η τυρόπιτα δεν ήταν φαγητό• ήταν ένα άτυπο συμβόλαιο παροχής υπηρεσιών που η Πόπη, η μικρή “Πυθαγόρεια αποστάτρια”, έσκισε στα μούτρα της Μαρίας.

ΜΕΡΟΣ Γ: Το Οικονομικό «Εμπάργκο» και ο Μακιαβέλι των Προαστίων

Όταν η οργή για το 14άρι καταλάγιασε ελαφρώς, πέρασε στο επόμενο στάδιο: το οικονομικό. Η Καίτη, ως άλλη Υπουργός Οικονομικών σε κρίση, αποφάσισε στάση πληρωμών προς το φροντιστήριο.

«Τρεις μήνες χρωστάω και δεν πρόκειται να δουν ευρώ!» δήλωσε χτυπώντας το φλιτζάνι. «Αν το παιδί γράφει 14, σημαίνει ότι η επένδυση δεν αποδίδει. Τι πληρώνω; Τον αέρα; Τις φωτοτυπίες; Αν ήθελα 14, θα την έστελνα στο δημόσιο δωρεάν!».

Προσπάθησα να ψελλίσω κάτι για το ότι το φροντιστήριο δεν είναι αυτόματος πωλητής βαθμών, αλλά με διέκοψε με ένα βλέμμα που θα μπορούσε να παγώσει την Κόλαση. Είχε ήδη καταστρώσει το επόμενο σχέδιο. Ένα σχέδιο τόσο σκοτεινό που θα έκανε τον Μακιαβέλι² να ζητήσει ιδιαίτερα από την Καίτη.

«Θα πάρω τον ίδιο τον καθηγητή του σχολείου. Τον εχθρό! Θα τον φέρω σπίτι. Θα του δίνω 50 ευρώ την ώρα για να κάθεται δίπλα στη Μαρία. Θέλω να δω, θα τολμήσει να της βάλει πάλι 14 όταν θα τρώει το κέικ μου και θα βλέπει το πορτοφόλι μου ανοιχτό πάνω στο τραπέζι;».

ΜΕΡΟΣ Δ: Το Επιμύθιο μιας Ελληνικής Παράνοιας

Η Καίτη σηκώθηκε να φύγει, έτοιμη να εισβάλει στο γραφείο των καθηγητών σαν την Μπουμπουλίνα στο Ναύπλιο. Η Μαρία, φαντάζομαι, θα την περίμενε στην πύλη, τσεκάροντας τα φίλτρα στο Instagram για να δείχνει «αδικημένη από το σύστημα».

Έμεινα μόνη να κοιτάζω τον κρύο καφέ. Σκέφτηκα την Πόπη, που μάλλον αυτή τη στιγμή θα έλυνε κάποια άσκηση γεωμετρίας, αγνοώντας ότι η άρνησή της είχε μόλις καταγραφεί στο μυαλό της Καίτης ως η απόλυτη “πράξη δολιοφθοράς” κατά της Μαρίας. Σκέφτηκα τον καθηγητή, που σύντομα ίσως θα βρισκόταν αντιμέτωπος με το “κέικ της ασυλίας” της Καίτης και τις μακιαβελικές της διαθέσεις.

Και τέλος, σκέφτηκα τα ίδια τα Μαθηματικά. Αυτή την αθώα επιστήμη που βασίζεται στην απόλυτη λογική, η οποία όμως στην Ελλάδα της “ζόρικης” μάνας, κάμπτεται μπροστά στην ορμή του δίκιου του παιδιού της. Γιατί στο κάτω-κάτω, η αλήθεια εδώ δεν βρίσκεται στους αριθμούς. Βρίσκεται στη δύναμη της φωνής σου, στο μέγεθος της τυρόπιτας και στην ιερή πεποίθηση ότι το 14 είναι απλώς ένα 20 που του έτυχε ένας κακός καθηγητής.

Σε αυτό το σύμπαν, οι εξισώσεις δεν λύνονται με χαρτί και καλαμάρι, αλλά με δημόσιες σχέσεις και στρατηγικές υπομονής. Και η δική μου υπομονή, όπως ακριβώς και ο καφές μου, είχε μόλις τελειώσει.

^1. Illuminati = Πεφωτισμένοι
^2. Ο Νικολό Μακιαβέλι ήταν Ιταλός διπλωμάτης και φιλόσοφος της Αναγέννησης, γνωστός για το έργο του «Ο Ηγεμόνας». Η βασική του ιδέα (όπως έχει επικρατήσει, αν και κάπως απλουστευμένα) είναι το περιβόητο: «Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα».
Σύμφωνα με τον Μακιαβέλι, ένας ηγεμόνας πρέπει να είναι πανούργος, να ξέρει να ελίσσεται, να εξαγοράζει συμμάχους και να εξουδετερώνει εχθρούς με κάθε τρόπο, αρκεί να διατηρήσει την εξουσία του.