Μικρές επεμβάσεις στο είδωλο του πελάτη, προκειμένου να τον κάνουν να βλέπει τον εαυτό του πιο χαρούμενο ή λυπημένο, θα είναι ενδεχομένως σε θέση να κάνουν οι καθρέφτες- οθόνες καταστημάτων στο κοντινό μέλλον.

Αυτή είναι η ιδέα πίσω από το Emotion Evoking System του Σιγκέο Γιοσίντα και των συνεργατών του στο Πανεπιστήμιο του Τόκιο. Το σύστημα, σύμφωνα με δημοσίευμα του New Scientist, έχει ως στόχο τον επηρεασμό των συναισθημάτων και των προσωπικών προτιμήσεων του πελάτη, μέσω της προβολής ενός αλλοιωμένου ειδώλου στον καθρέφτη, το οποίο μπορεί να είναι χαμογελαστό ή συνοφρυωμένο.
Η αρχή στην οποία βασίζεται το εν λόγω σύστημα είναι ότι οι σωματικές αντιδράσεις προηγούνται των συναισθηματικών- για παράδειγμα, το γέλιο προηγείται της ευτυχίας/ χαράς. Το σύστημα λειτουργεί παρουσιάζοντας στον πελάτη μία εικόνα του προσώπου του που έχει τραβηχτεί μέσω webcam- σαν να κοιτάει σε έναν καθρέφτη. Ειδικό λογισμικό αναλαμβάνει να προβεί σε μετατροπές/ αλλοιώσεις στην εικόνα, στρέφοντας τις άκρες του στόματος προς τα πάνω ή προς τα κάτω, και επεμβαίνοντας στην περιοχή γύρω από τα μάτια, προκειμένου να επιτύχει την επιθυμητή εικόνα του προσώπου: χαμόγελο ή κατσούφιασμα.
Αν καλούσαμε στις μέρες μας σ' ένα γεύμα κάποιους αρχαίους Έλληνες όπως τον... Ηρόδοτο, τον Ηρακλή ή τον Αριστοφάνη, σίγουρα θα τους τρομάζαμε με τον πλούτο και την ποικιλία των εδεσμάτων που θα τους προσφέραμε. Εξαιτίας του ότι δεκάδες από τις σημερινές τροφές ήταν εντελώς άγνωστες στους αρχαίους Έλληνες, όπως η πατάτα λ.χ. από τα βασικότερα είδη της σημερινής διατροφής έγινε γνωστή στους Ευρωπαίους το 1530 και οι Έλληνες γεύτηκαν τη νοστιμιά της 300 χρόνια αργότερα, το 1832.
Άγνωστα επίσης ήταν στους προγόνους μας και γενικά στους Μεσογειακούς λαούς, το ρύζι, η ζάχαρη, το καλαμπόκι, ο καφές, οι ντομάτες και τα ζαρζαβατικά (μελιτζάνες, πιπεριές, μπάμιες) τα πορτοκάλια και τα λεμόνια, το κακάο και διάφορα μπαχαρικά, τα ποικίλα ποτά, ακόμη και το ούζο- αφού φαίνεται να αγνοούσαν τον τρόπο της απόσταξης- τα ζυμαρικά, και ένα πλήθος από διάφορα αγαθά, που κατακλύζουν σήμερα τις αγορές μας.
Αλλά, παρ' όλες τις ελλείψεις τόσων βασικών αγαθών, οι αρχαίοι Έλληνες ήταν καλοφαγάδες. Στα συμπόσιά τους τα τραπέζια ήταν βαρυφορτωμένα και το κρασί έρεε άφθονο.
Σ' ένα πλούσιο δείπνο (περίπου τον 5ο π.Χ. αιώνα) μπορούσε κανείς να δει τυρί της Αχαΐας, σύκα και μέλι της Αττικής, «αίθοπα οίνο» από τη Χίο και τη Λέσβο, θαλασσινά από τις πλούσιες ακτές της Εύβοιας, δαμάσκηνα από τη Δαμασκό της Συρίας, κριθαρένιο ψωμί από την Πύλο, φάβα ή ζωμό από μπιζέλια, τηγανίτες βουτηγμένες στο λάδι και γαρνιρισμένες με μέλι, τυρί αλογίσιο, που έτρωγαν μόνο οι «πολεμοχαρείς», βραστούς βολβούς, ραπάνια για να φεύγει το μεθύσι και βέβαια τις πίτες της Αθήνας, καύχημα της πόλης, παραγεμισμένες με τυρί, μέλι και διάφορα «νωγαλεύματα».
Όλα αυτά τα εδέσματα της Αρχαίας Ελλάδας και ο «τρόπος» διατροφής των αρχαίων Ελλήνων προσελκύουν αρκετούς ανθρώπους της εποχής μας να αναζητούν λεπτομέρειες για την καθημερινή ζωή των αρχαίων Ελλήνων.
Τα ολογράμματα είναι μία πολύ κλασική εικόνα ιστοριών επιστημονικής φαντασίας: από το μήνυμα κινδύνου της πριγκίπισσας Λέια του Star Wars και τα «holodecks» του Star Trek μέχρι τις πρόσφατες κινηματογραφικές μεταφορές του Iron Man, αλλά και άλλων ταινιών, σειρών και ηλεκτρονικών παιχνιδιών «sci-fi» θεματολογίας (όπως το Halo, με την ολογραφική «συνεργάτιδα» του ήρωα, Cortana), φαίνονται πως αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι των φουτουριστικών επικοινωνιών, αλλά και μεθόδων ψυχαγωγίας.
Η αμερικανική Provision Interactive Technologies φιλοδοξεί να κάνει το εν λόγω «όνειρο» πραγματικότητα, απευθυνόμενη στο ευρύ κοινό μέσω της υπηρεσίας συγκέντρωσης χρηματοδότησης, Kickstarter. Στόχος είναι η ανάπτυξη πραγματικών, «life-size»τρισδιάστατων ολογραφικών οθονών.
«Η τρισδιάστατη τεχνολογία αιχμής της Provision θα είναι ικανή να προβάλει ένα όρθιο ολόγραμμα ανθρωπίνου μεγέθους, το οποίο θα αιωρείται στο χώρο, μέχρι και σε απόσταση πέντε ποδών (περίπου 1,5 μέτρου) μπροστά από την οθόνη, χωρίς ενοχλητικά φαινόμενα όπως η καταπόνηση των ματιών ή η ανάγκη για ειδικά γυαλιά. Φανταστείτε να βλέπετε και να μιλάτε με μία ʽζωντανήʼ πριγκίπισσα Λέια, ή να μπορείτε να κάνετε πράγματα με την ολογραφική τεχνολογία του Τόνι Σταρκ στο Iron Man» αναφέρει σχετικά η εταιρεία.
Εάν η εταιρεία καταφέρει να συγκεντρώσει το ποσό των 950.000 δολαρίων, τότε ενδεχομένως τα ολογράμματα κάποια στιγμή να αποτελέσουν «κανονικό» κομμάτι του σαλονιού ή του γραφείου. Η Provision έχει ήδη αναπτύξει τις οθόνες HoloVision, διαστάσεων από 3 μέχρι 52 ιντσών.
Τα στοιχήματα με επίκεντρο επιστημονικά ζητήματα έχουν εμφανιστεί εδώ και αιώνες, και σε ορισμένες περιπτώσεις έχουν βοηθήσει στη πρόοδο της επιστήμης.

Το πρώτο διάσημο καταγεγραμμένο στοίχημα, έλαβε χώρα το 1684 όταν ο πασίγνωστος εκείνη την εποχή αρχιτέκτονας Christopher Wren, δήλωσε πως θα έδινε 40 σελίνια σε όποιον κατάφερνε να αποδείξει τους νόμους του Κέπλερ, χρησιμοποιώντας το νόμο του αντιστρόφου τετραγώνου.
Λίγο καιρό μετά, ο Ισαάκ Νεύτων θα εξέδιδε το περίφημο έργο του «Αρχές της Φυσικής Φιλοσοφίας», που θα περιείχε και την εν λόγω απόδειξη, αλλά δεν εισέπραξε ποτέ την αμοιβή, καθώς είχε λήξει η διορία.
Ερευνητές στις ΗΠΑ δημιούργησαν μια μεμβράνη η οποία καταγράφεται ως η πρώτη μορφή ηλεκτρονικού δέρματος (e-skin) το οποίο αλληλεπιδρά με το περιβάλλον και αποκρίνεται στο άγγιγμα και στην πίεση.

Τη μεμβράνη ανέπτυξαν ερευνητές του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας και είναι πιο λεπτή από ένα φύλλο χαρτιού. Είναι επίσης εύκαμπτη και ενσωματώνει φωτοδιόδους τύπου LED. Σε κάθε επαφή, τα LED φωτίζονται ανάλογα με το επίπεδο της πίεσης - όσο αυξάνεται η πίεση τόσο πιο έντονο είναι το φως που εκπέμπουν. Η μεμβράνη μπορεί να βρει εφαρμογή σε ηλεκτρονικές συσκευές καθημερινής χρήσης (π.χ κινητά τηλέφωνα), σε συστήματα όπως ο πίνακας οργάνων των αυτοκινήτων ή σε ιατρικά μηχανήματα.
Θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε ρομπότ επιτρέποντάς τους να αποκτήσουν (σε κάποιο ποσοστό) αισθήσεις ώστε να είναι για παράδειγμα σε θέση να αντιλαμβάνονται μεταβολές στο περιβάλλον τους αφού εκτός από την πίεση η μεμβράνη αντιδρά και στη θερμοκρασία.
Τα δημητριακά αποτελούσαν τη βάση της διατροφής των αρχαίων Ελλήνων, κατά την κυκλαδική, μινωική, μυκηναϊκή αλλά και την κλασική περίοδο. Χαρακτηριστικό είναι πως η Αθήνα του Περικλή, αποτελούσε το μεγαλύτερο εισαγωγέα σιτηρών του αρχαίου κόσμου: τα φορτία που κατέφθαναν από τη Μαύρη Θάλασσα και τον Ελλήσποντο ανέρχονταν κατά μέσο όρο σε 17.000 τόνους ετησίως.

Κύρια προϊόντα ήταν το σκληρό σιτάρι (πύρος), η όλυρα (ζειά) και το κριθάρι (κριθαί).
Το σιτάρι μουσκευόταν προκειμένου να γίνει μαλακό και κατόπιν επεξεργαζόταν με δύο τρόπους: πρώτη περίπτωση ήταν το άλεσμά του, προκειμένου να γίνει χυλός, ώστε να αποτελέσει συστατικό του λαπά. Η άλλη περίπτωση ήταν να μετατραπεί σε αλεύρι (ἀλείατα) από το οποίο προέκυπτε το ψωμί (ἄρτος) ή διάφορες πίττες, σκέτες ή γεμιστές με τυρί ή μέλι. Η μέθοδος «φουσκώματος» του ψωμιού ήταν γνωστή. Κατά τα ελληνιστικά χρόνια, οι Έλληνες χρησιμοποίησαν κάποιο αλκαλικό συστατικό ή μαγιά σαν καταλύτη της διαδικασίας.
Η μάσηση είναι το αρχικό στάδιο της διαδικασίας πέψης των τροφών, άρα είναι σημαντικό να γίνεται σωστά. Το στόμα και ο φάρυγγας συνιστούν τη στοματική κοιλότητα, η οποία αποτελεί την είσοδο της πεπτικής οδού.
Η καλή μάσηση της τροφής βοηθάει στον τεμαχισμό της σε όσο το δυνατόν μικρότερα σωματίδια. Έτσι έχουμε μεγαλύτερη επιφάνεια τροφής η οποία εκτίθεται στη συνέχεια στον πεπτικό σωλήνα. Τα πεπτικά ένζυμα που εκκρίνονται στον οργανισμό δρουν στην επιφάνεια αυτών των σωματιδίων.
Οπότε, όσο καλύτερα μασάμε την τροφή μας, τόσο αυξάνεται η επιφάνεια τροφής που εκτίθεται στα εντερικά ένζυμα και τόσο πιο γρήγορα και σωστά γίνεται η πέψη και η απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών.
Κατά τη διαδικασία της μάσησης, ο τεμαχισμός γίνεται με τη δράση των μασητήριων μυών του στόματος και ταυτόχρονα γίνεται ανάμιξη με την έκκριση σιέλου από τους σιελογόνους αδένες. Ο τεμαχισμός της τροφής και η ανάμιξή της με διάφορες εκκρίσεις των σιελογόνων αδένων (λίπανση της τροφής) βοηθάει επίσης στο να μην έχουμε τραυματισμό στο βλεννογόνο του στόματος και στη συνέχεια στο γαστρικό σωλήνα.
Ο χρόνος που διαρκεί η διαδικασία της μάσησης έχει εξεταστεί πολλές φορές ως προς το πόσο μπορεί να επηρεάσει το αίσθημα κορεσμού όταν τρώμε. Η όρεξή μας ρυθμίζεται από πολλούς παράγοντες, κάποιοι από τους οποίους είναι τα στοματοαισθητήρια και γαστρικά σήματα.
Ολλανδοί ερευνητές, σε συνεργασία με το κέντρο ερευνών της Nestlé στην Ελβετία, προσπάθησαν να ερευνήσουν την αλληλεπίδραση ανάμεσα στον κορεσμό και τη στοματική και γαστρική διέγερση, μετρώντας τα επίπεδα της όρεξης και την ενεργειακή πρόσληψη σε ένα δείγμα 26 νέων υγιών αντρών.
Ο ιστότοπος αυτός, χρησιμοποιεί μικρά αρχεία που λέγονται cookies τα οποία βοηθούν να βελτιωθεί η περιήγησή σας. Αν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, θα υποθέσουμε ότι συμφωνείτε με αυτή την πολιτική...