ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ-ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Η Πάμελα Ντράκερμαν, αμερικανίδα μαμά που ζει στο Παρίσι και συγγραφέας των βιβλίων French Children don't Throw Food και Bébé Day By Day: 100 Keys to French Parenting εξηγεί τον τρόπο με τον οποίο οι γονείς στη Γαλλία εκπαιδεύουν τα παιδιά τους ώστε να τρώνε κυριολεκτικά τα πάντα!

«Όταν τα παιδιά μου πήγαν για πρώτη φορά σε παιδικό σταθμό στο Παρίσι, αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο ήταν η ώρα του φαγητού. Κάθε μέρα, πιτσιρίκια ηλικίας τριών ετών και κάτω κάθονταν στην τραπεζαρία και έτρωγαν κανονικά μενού τριών πιάτων. Ένα τυπικό γεύμα ξεκινούσε με καροτοσαλάτα και συνεχιζόταν με σολομό με σάλτσα λεμονιού και πουρέ μπρόκολου και ολοκληρωνόταν με κατσικίσιο τυρί και μήλο. Το πιο περίεργο είναι ότι τα παιδιά έτρωγαν αυτά τα γκουρμέ μενού και μάλιστα συχνά τα απολάμβαναν.»

Αυτό το πραγματικά εντυπωσιακό γεγονός καταθέτει η Ντράκερμαν στο βιβλίο της Bébé Day By Day: 100 Keys to French Parenting. Και προσπαθώντας να κατανοήσει για ποιο λόγο στην πατρίδα της την Αμερική (και όχι μόνο) τα παιδιά συνήθως επιβιώνουν τρώγοντας μόνο πατάτες και μακαρόνια, καταλήγει στα εξής συμπεράσματα!

Αν τσιμπολογάς συνέχεια, δεν θα πεινάς αρκετά την ώρα του φαγητού

Στη Γαλλία τα παιδιά δεν συνηθίζουν να μασουλάνε διάφορα σνακ κατά τη διάρκεια της ημέρας. Τρώνε τα τρία κυρίως γεύματα και ένα απογευματινό σνακ. Τόσο απλά. Ένας Γάλλος γονιός δεν θα πάθαινε πανικό στην υποψία ότι το παιδί του είναι λιγάκι πεινασμένο (δεν εννοούμε να λιμοκτονεί, απλώς πεινασμένο). Κι ένα παιδί που κάθεται στο τραπέζι για το μεσημεριανό του πεινασμένο είναι πιο πιθανό να φάει οτιδήποτε του σερβίρουν. Και αυτό που του σερβίρουν τις περισσότερες φορές πρώτο είναι λαχανικά (στη Γαλλία, σερβίρουν τα γεύματά τους σταδιακά, ξεκινώντας από τη σαλάτα).

Μπορεί η κατάθλιψη να είναι μεταδοτική; Ναι υποστηρίζουν οι ψυχολόγοι του Πανεπιστημίου της Notre Dame με βάση έρευνα που διεξήγαγαν σε πρωτοετείς φοιτητές. Η έρευνα συντονίστηκε από τους ψυχολόγους Gerald Haeffel και Jennifer Hames του Πανεπιστημίου της Notre Dame και δημοσιεύθηκε στο ψυχολογικό έντυπο Clinical Psychological Science.

Σύμφωνα με την έρευνα οι φοιτητές που έχουν έναν συγκεκριμένο τρόπο σκέψης που τους κάνει ευπαθείς στην κατάθλιψη μπορούν κυριολεκτικά να «κολλήσουν» τους συγκάτοικούς τους, αυξάνοντας και την συναισθηματική τους ευαλωτότητα καθώς και τις πιθανότητές τους για την εκδήλωση κατάθλιψης.

Ας δούμε όμως ποιοι θεωρούνται επιρρεπείς στην εκδήλωση κατάθλιψης. Σύμφωνα με τους ειδικούς πρόκειται για τους ανθρώπους που αντιδρούν αρνητικά στις στρεσογόνες καταστάσεις, τείνουν να ερμηνεύουν τα γεγονότα ως αποτέλεσμα παραγόντων τους οποίους δεν μπορούν να αλλάξουν, καθώς και σαν αντανάκλαση της δικής τους αναποτελεσματικότητας και έλλειψης. Αυτή η «αντιληπτική ευαλωτότητα» όπως την ονομάζουν οι ειδικοί, αποτελεί παράγοντα αυξημένου κινδύνου για την εκδήλωση κατάθλιψης.

Πραγματικότητα αναμένεται να γίνουν σύντομα οι «πράσινες στέγες» στα λεωφορεία. Ήδη πρώτη «πράσινη στέγη» εγκαταστάθηκε σε λεωφορείο που μεταφέρει τουρίστες προς και από ένα κάμπινγκ στην πόλη Τζιρόνα, στο βορειοανατολικό τμήμα της Ισπανίας.

Το σύστημα ονομάζεται «Phyto Kinetic» και είναι δημιούργημα του Ισπανού αρχιτέκτονα τοπίου Marc Granen.

Το σύστημα χρησιμοποιεί έναν ελαφρύ υδροπονικό αφρό πάχους επτά εκατοστών, ο οποίος είναι πολύ πιο ελαφρύς από το χώμα και μειώνει σημαντικά το συνολικό βάρος στη στέγη.

Σε ό,τι αφορά το πότισμα των φυτών, μπορούν να ανακυκλωθούν και να επαναχρησιμοποιηθούν τα απόνερα από το κλιματιστικό, όταν αυτό είναι σε λειτουργία.

Η παιδοψυχολόγος και συγγραφέας του βιβλίου A Family that fights, Sharon Chesler Berntsein παραθέτει δέκα απλούς κανόνες που πρέπει να έχουμε υπόψη όταν διαπληκτιζόμαστε μπροστά στα παιδιά.

Ελάχιστοι γονείς μπορούν να υποστηρίξουν ότι δεν έχουν καβγαδίσει μεταξύ τους ποτέ μπροστά στα παιδιά τους. Μικροί ή μεγαλύτεροι, οι καβγάδες καλό είναι να αποφεύγονται. Ωστόσο επειδή αυτό δεν είναι πάντα εφικτό, υπάρχουν κάποιοι κανόνες που οι γονείς πρέπει να έχουν υπόψη τους όταν τους παρακολουθούν τα παιδιά.