ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ-ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

«Γεμίζουμε τις άδειες σχολικές τσάντες» είναι ο τίτλος της πρωτοβουλίας, που υλοποιούν από κοινού στα Χανιά ο Εμπορικός Σύλλογος της πόλης, η Ένωση Γονέων και ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης.

Μέσα από τη δράση κάθε πολίτης, αγοράζοντας μια κασετίνα, ένα τετράδιο, όποιο σχολικό είδος και δωρίζοντάς το στο «καλάθι» για τα παιδιά, μπορεί να βοηθήσει, ώστε να γεμίσουν οι σχολικές τσάντες των μαθητών εκείνων που τις βλέπουν άδειες.

Τετράδια, μολύβια, γόμες, μαρκαδόροι σχολικές τσάντες, κηρομπογιές, κασετίνες, στυλό, μπλοκ ιχνογραφίας, είναι μερικά από τα είδη που μπορεί ο καταναλωτής να δώσει στα γραφεία του Εμπορικού Συλλόγου Χανίων στο Μέγαρο του εμποροβιομηχανικού επιμελητηρίου, στον 3ο όροφο, στην πλατεία Αγοράς.

Όπως ανακοινώθηκε, η συγκέντρωση των ειδών θα διαρκέσει από τη Δευτέρα, 16 Σεπτεμβρίου, έως και την Παρασκευή, 20 του μήνα, από τις 09:30 έως τις 15:00.

Όταν ολοκληρωθεί η διαδικασία, τα είδη που θα συγκεντρωθούν θα δοθούν, μέσω των σχολείων, της Ένωσης Γονέων και του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, σε παιδιά που τα έχουν ανάγκη.

«Είναι μια διαδικασία που θα γίνει με διακριτικό τρόπο και έχει ως στόχο, τα παιδιά να ξεκινήσουν με χαμόγελο και αισιοδοξία τη νέα χρονιά», δήλωσε ο πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Χανίων, Τ. Ζερβουδάκης.

Η γραμματέας της Ένωσης Γονέων, Θ. Σταθάκη, εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι για μια ακόμα φορά οι Χανιώτες θα ανταποκριθούν και σε αυτό το κάλεσμα. Σύμφωνα με την ίδια, «όλοι πρέπει να δείξουμε την έμπρακτη αλληλεγγύη μας, καθώς οι άνθρωποι που έχουν ανάγκη δεν αποτελούν πλέον τη μειοψηφία».

Το γεγονός ότι κάποιοι πειρατές είχαν καλυμμένο το ένα τους μάτι, είχε να κάνει μάλλον με το ότι ήθελαν να βλέπουν καλύτερα πάνω από τις γέφυρες των πλοίων και κάτω από αυτές, παρά με το ότι τους έλειπε ένα μάτι!

Σύμφωνα με τον επιστήμονα και διευθυντή του Ινστιτούτου Vision Performance του πανεπιστημίου Pacific του Όρεγκον, Jim Sheedy, ο οποίος μίλησε στη Wall Street Journal, ενώ τα μάτια προσαρμόζονται γρήγορα όταν περνούν από το σκοτάδι στο φως, έρευνες έχουν δείξει ότι μπορεί να πάρει μέχρι και 25 λεπτά προκειμένου να συμβεί το αντίθετο, δηλαδή από το δυνατό φως στο σκοτάδι.

Οι πειρατές αναγκάζονταν συχνά να κινούνται πάνω και κάτω στα διάφορα καταστρώματα, από το φως της ημέρας στο σκοτάδι και όπως υποστηρίζει ο Sheedy,

Οι πιο έξυπνοι κάλυπταν το ένα τους μάτι, προκειμένου να το κρατούν στο σκοτάδι. Έτσι όταν έπρεπε να πάνε στα κάτω καταστρώματα, μπορούσαν να το ανοίγουν και να βλέπουν με αυτό.

Κι ενώ δεν υπάρχουν ιστορικές μαρτυρίες που να το αναφέρουν ως γεγονός, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η πρακτική του να κρατά κανείς το ένα μάτι στο σκοτάδι, λειτουργεί.

Μάλιστα, όπως αναφέρει δημοσίευμα στην ιστοσελίδα mentalfloss.com, ένα στρατιωτικό εγχειρίδιο για πιλότους γράφει ότι:

Ακόμη κι αν δυνατό φως ενοχλήσει το ένα μάτι, το άλλο θα διατηρήσει την προσαρμοστικότητά του στο σκοτάδι, αν προστατεύεται από το φως. Είναι μια χρήσιμη πληροφορία, που ένας πιλότος μπορεί αν εφαρμόσει απλά καλύπτοντας το ένα του μάτι.

Η Disney ανέπτυξε μια πρωτοποριακή συσκευή, η οποία μεταδίδει ήχο μέσω του ανθρώπινου σώματος, σύμφωνα με το BBC. Ο λόγος για τη συσκευή Ishin-Den-Shin (στα ιαπωνικά σημαίνει «όταν σκέφτεται το μυαλό, τα μεταδίδει η καρδιά»).

Η συσκευή χρησιμοποιεί ένα μικρόφωνο για να ηχογραφήσει ήχους και ακολούθως τους μετατρέπει σε αθόρυβα σήματα, τα οποία μεταφέρονται μέσω του σώματος του ατόμου που κρατάει το μικρόφωνο.

Στη συνέχεια, όταν το συγκεκριμένο άτομο ακουμπήσει το δάχτυλό του στον λοβό του αυτιού ενός άλλου ατόμου, σχηματίζεται ένα «οργανικό μεγάφωνο» και τα αθόρυβα σήματα μετατρέπονται σε ήχους.

Η νέα συσκευή δημιουργήθηκε στα εργαστήρια της Disney στο Πίτσμπεργκ των ΗΠΑ. Αυτή την εβδομάδα, της απονεμήθηκε το τιμητικό βραβείο στην έκθεση Ars Electronica στο Λιντς της Αυστρίας.

Ο καθηγητής του πανεπιστημίου Σάλφορντ, Τρέβορ Κοξ δοκίμασε την εφεύρεση και σχολίασε: «Είναι μαγικό. Ακούς ήχους που έρχονται από το πουθενά».

Στην ιστοσελίδα της Disney στο διαδίκτυο, αναφέρεται, ότι «το ηλεκτροστατικό πεδίο που δημιουργείται από τη συσκευή προκαλεί μια σχεδόν ανεπαίσθητη δόνηση στο λοβό, με αποτέλεσμα το δάχτυλο και το αυτί να λειτουργούν ως φυσικά μεγάφωνα, που μετατρέπουν σε ήχο τα κωδικοποιημένα σήματα».

Διάβασα στη Βικιπαίδεια το οικονομικό θαύμα που έγινε το 1932 στο Βεργκλ και εντυπωσιάστηκα. Νομίζω ότι αξίζει να αναδημοσιεύσω το σχετικό άρθρο και σας παρακαλώ, αν θέλετε, να το σχολιάσετε. Το Βεργκλ (Wörgl) είναι πόλη στο Τιρόλο της Αυστρίας, στην περιφέρεια Κούφσταϊν. Απέχει 20 χμ. από τα σύνορα με τη Βαυαρία.

Το «Οικονομικό Θαύμα του Βεργκλ» έλαβε χώρα κατά την παγκόσμια ύφεση του 1929, ένα θαύμα που οφείλεται στην έκδοση ενός τοπικού νομίσματος, με μορφή σε «Γραμμάτια Πιστοποίησης Εργασίας». Την καινοτόμο ιδέα εισήγαγε ο τότε δήμαρχος της πόλης Μίχαελ Ούντεργκούγκενμπέργκερ (Michael Unterguggenberger), εφαρμόζοντας τις οικονομικές θεωρίες του Γερμανού οικονομολόγου Σίλβιο Γκέσελ. Η θεωρία, σύμφωνα με το πόνημα του Γκέσελ «Η Φυσική Τάξη», όριζε ότι η παρακμάζουσα οικονομία οφείλεται στην αργή κυκλοφορία τού χρήματος, καθώς αυτό συσσωρεύεται από τους κεφαλαιούχους και δεν επιστρέφει πίσω στην αγορά.

Σε μια προσπάθεια αναστροφής της οικονομικής κατάστασης, ο δήμαρχος εφάρμοσε ένα πρόγραμμα με απαραίτητα δημοτικά έργα, δίνοντας εργασία στους κατοίκους, αλλά υπό τον όρο ότι η πληρωμή τους θα γινόταν στο τοπικό νόμισμα. Τα «Γραμμάτια Πιστοποίησης Εργασίας» δεν είχαν αντίκρυσμα σε χρυσό, αλλά απλώς πιστοποιούσαν την παροχή έργου προς την Κοινότητα (ένα είδος Απόδειξης Παροχής Υπηρεσιών), αγνοώντας τον πληθωρισμό του Αυστριακού νομίσματος. Τέθηκαν σε κυκλοφορία 32.000 τέτοια γραμμάτια (γνωστά και ως Σελίνια του Βεργκλ), σε χαρτονομίσματα ονομαστικής αξίας 1, 5 και 10 σελινίων.

Στις 31 Ιουλίου 1932 κυκλοφόρησαν τα πρώτα 1.800 Σελίνια, αρχίζοντας έναν ταχύτατο κύκλο κυκλοφορίας των χρημάτων αυτών. Για την αποφυγή της πλαστογράφησης τέθηκε σε εφαρμογή μια πρόσθετη μέθοδος, κατά την οποία τα χρήματα έχαναν το 1% της ονομαστικής τους αξίας κάθε μήνα που περνούσε. Μ' αυτόν τον τρόπο, ήταν προς το συμφέρον του κεφαλαιούχου να δαπανήσει το κεφάλαιό του, προτού αυτό χάσει μέρος της αξίας του. Η αντίθετη προς τον τοκισμό διαδικασία αυτή επέτρεπε την απρόσκοπτη και ταχύτερη κυκλοφορία του χρήματος, αποτρέποντας τη συσσώρευσή του σε τράπεζες και ιδιωτικά. Ο ιδιοκτήτης των χρημάτων που δεν προλάβαινε να τα δαπανήσει είχε τη δυνατότητα να αγοράσει πίσω το 1% της αξίας που έχανε κάθε μήνα, με τη μορφή επικολλούμενων ενσήμων.