Αλλαγές στον εγκέφαλο παρόμοιες με αυτές που προκαλούν τα ναρκωτικά και το αλκοόλ εμφανίζουν και τα άτομα που είναι εθισμένα στο διαδίκτυο.
Κινέζοι ερευνητές, υπό τον δρα Χάο Λέι της Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών, "σάρωσαν" τους εγκεφάλους νεαρών εθισμένων στο internet και παρατήρησαν "δυσλειτουργία στην καλωδίωση τους".
Πιο αναλυτικά, αρχικά διεξήγαγαν απεικονιστική εξέταση του εγκεφάλου 32 αγοριών και κοριτσιών, ηλικίας 14 ως 21 ετών.
Βάσει των απαντήσεών τους σε ερωτήσεις, από το σύνολο των νεαρών, οι 17 κρίθηκε ότι εμφάνιζαν διαταραχή εξάρτησης από το διαδίκτυο.
Εν συνεχεία, μαγνητικές τομογραφίες στις οποίες υποβλήθηκαν οι 17 νεαροί, έδειξαν αλλαγές στη λευκή ουσία του εγκεφάλου, το τμήμα του που περιέχει τις νευρικές ίνες, που συνδέουν περιοχές του εγκεφάλου οι οποίες εμπλέκονται στα συναισθήματα, στη λήψη αποφάσεων και στον αυτοέλεγχο.
Όπως αναφέρουν οι επιστήμονες, η ανακάλυψη μπορεί να οδηγήσει στη δημιουργία νέων μεθόδων για την αντιμετώπιση των εθισμών.
Η έρευνα δημοσιεύτηκε στη δικτυακή επιθεώρηση PLoS One.
Αρχίζει η καταχώρηση διεθνώς σχεδόν οποιασδήποτε λέξης ως κατάληξης στις διευθύνσεις του διαδικτύου, γεγονός που αποτελεί την μεγαλύτερη επανάσταση στο Ίντερνετ από τη δημιουργία του στη δεκαετία του ΄80.
Τη νέα δυνατότητα αναμένεται να εκμεταλλευθούν δεόντως οι μεγάλες πολυεθνικές εταιρίες δημιουργώντας π.χ. διευθύνσεις του τύπου .pepsi, .ford, .bank, .sport ή .music, οι οποίες θα έλθουν να συμπληρώσουν τις οικείες καταλήξεις .org, .com και άλλες.
Σήμερα επισήμως υπάρχουν 312 τέτοιες καταλήξεις (top-level domain names), από τις οποίες η πιο δημοφιλής είναι το .com με περίπου 100 εκατ. καταχωρημένα ονόματα.
Ο οργανισμός ICANN (Internet Corporation for Assigned Names and Numbers), που είναι αρμόδιος για το παγκόσμιο διαδίκτυο, προωθεί τις μεταβολές ως αναγκαίες για να αυξηθεί η ποικιλία επιλογών και ο ανταγωνισμός, όμως δεν συμφωνούν όλοι με αυτή τη λογική και επικρίνουν το νέο σύστημα απόδοσης ηλεκτρονικών διευθύνσεων.
Ο ίδιες οι κρατικές Αρχές των ΗΠΑ, αλλά και η Ένωση Διαφημιστικών Εταιριών της χώρας, ανησυχούν ότι το νέο σύστημα θα διευκολύνει τις καταχρήσεις και τις απάτες στο Ίντερνετ, καθώς οι κακόβουλοι κυβερνο-εγκληματίες και χάκερ θα είναι ευκολότερο να παρασύρουν τους ανυποψίαστους χρήστες σε ιστοσελίδες-παγίδες.
Όμως οι διαχειριστές του παγκοσμίου διαδικτύου αντιτείνουν ότι το παλιό σύστημα με τις λιγοστές καταλήξεις σχεδιάστηκε το 1985 και δεν μπορούσε να προβλέψει την κατοπινή «έκρηξη» των δισεκατομμυρίων πλέον διευθύνσεων.
Ο πύργος Ατόμιουμ (Atomium) κατασκευάστηκε για την Παγκόσμια Έκθεση των Βρυξελλών το 1958. Έχει ύψος 103 μέτρα και αναπαριστά την κυψελίδα ενός κρυστάλλου σιδήρου, μεγενθυμένη κατά 165 δισεκατομμύρια φορές, με κάθετο σώμα διαγώνια, σωλήνες κατά μήκος των 12 άκρων του κύβου και από τις 8 κορυφές προς το κέντρο.
Το σχέδιο ήταν του αρχιτέκτονα Αντρέ Βατερκέυν και διαθέτει εννέα σφαίρες από ατσάλι με διάμετρο 18 μέτρα και οι οποίες σφαίρες συνδέονται μεταξύ τους με σωλήνες που στο εσωτερικό τους υπάρχουν κυλιόμενες σκάλες.
Στη σφαίρα που βρίσκεται στην κορυφή υπάρχουν παράθυρα τα οποία προσφέρουν στους επισκέπτες μια πανοραμική άποψη των Βρυξελλών.
Σήμερα το Atomium είναι από τα πιο δημοφιλή τουριστικά αξιοθέατα των Βρυξελλών και βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της πόλης, δίπλα στο Στάδιο του Βασιλιά Βαλδουίνου, στο πάρκο Χέυζελ. Δίπλα βρίσκεται το πάρκο Mini Europe καθώς επίσης κι ένα συνεδριακό κέντρο.
Το Μάρτιο του 2004 ξεκίνησαν ανακαινίσεις στο Atomium και συγκεκριμένα έπρεπε να αντικατασταθούν τα φθαρμένα ελάσματα από αλουμίνιο που κάλυπταν τις σφαίρες με ανοξείδωτο ατσάλι. Για να καλυφθεί μάλιστα ένα μέρος της δαπάνης της ανακαίνισης, το παλιό αλουμίνιο πουλήθηκε σε κομματάκια στο κοινό ως σουβενίρ.
Οι εργασίες τελείωσαν το Φεβρουάριο του 2006 και από τότε το Atomium έχουν επισκεφθεί περισσότεροι από 2 εκατομμύρια επισκέπτες, για να θαυμάσουν τις μόνιμες συλλογές που διαθέτει το μουσείο, αλλά και τις περιοδικές εκθέσεις.
Ο διάσημος φυσικομαθηματικός Στέφεν Χόκινγκ δεν μπόρεσε, για λόγους υγείας, να παραστεί στο διεθνές κοσμολογικό συνέδριο που διοργάνωσε το πανεπιστήμιο Κέμπριτζ προς τιμήν του με αφορμή τα 70ά γενέθλιά του.
Όμως είχε την ευκαιρία, έστω και μέσω της μαγνητοσκοπημένης ομιλίας του, να τονίσει για μια ακόμη φορά ότι το μέλλον της ανθρωπότητας βρίσκεται στα άστρα, καθώς στη Γη αντιμετωπίζει αυξανόμενο κίνδυνο για ένα πυρηνικό ή κλιματικό Αρμαγεδδώνα.
«Πρέπει να συνεχίσουμε να ταξιδεύουμε στο διάστημα για χάρη του μέλλοντος της ανθρωπότητας. Δεν νομίζω ότι θα επιβιώσουμε για άλλα χίλια χρόνια, χωρίς να αποδράσουμε από τον εύθραυστο πλανήτη μας», ανέφερε.
Λίγο νωρίτερα, απαντώντας σε ερωτήσεις ακροατών του BBC, ο βρετανός επιστήμονας προέτρεψε τους ανθρώπους να δημιουργήσουν αποικίες στον Άρη και πέρα από αυτόν σε άλλα σώματα του ηλιακού μας συστήματος, αν και εκτίμησε ότι δύσκολα θα γίνει αυτό κατά τα επόμενα 100 χρόνια.
«Είναι δυνατόν η ανθρώπινη φυλή να εξαφανιστεί, αλλά δεν είναι αναπόφευκτο. Νομίζω όμως πως μέσα στην επόμενη χιλιετία είναι σχεδόν βέβαιο ότι μια καταστροφή, όπως πυρηνικός πόλεμος ή υπερθέρμανση του πλανήτη, θα πλήξει τη Γη», προειδοποίησε, σύμφωνα με την "Τέλεγκραφ" και τη "Ντέιλι Μέιλ".
Δήλωσε επίσης αισιόδοξος ότι οι επιστημονικές και τεχνολογικές πρόοδοι θα επιτρέψουν τελικά στους ανθρώπους να εξαπλωθούν ακόμα και πέρα από το ηλιακό μας σύστημα, στις εσχατιές του σύμπαντος. Θα είναι η μόνη ασφαλιστική δικλίδα, είπε, για τη σωτηρία της ανθρωπότητας.
Ακόμα, επανέλαβε ότι πρέπει να είμαστε πολύ επιφυλακτικοί για την πιθανότητα να συναντήσουμε εξωγήινους πολιτισμούς.
Δεν χρειάζεται τίποτε περισσότερο για να είναι η 6η και 7η Ιανουαρίου γεμάτες δρώμενα απ' άκρη σ' άκρη της Ελλάδας με τον αγιασμό των υδάτων και το «διώξιμο» των κακών πνευμάτων να έχουν τον πρώτο λόγο.
Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες εθιμικές παραδόσεις αναβιώνει αυτές τις μέρες στα χωριά γύρω από την πόλη της Δράμας.
Νέοι μεταμφιέζονται φορώντας προβιές και μουτσούνες ζώων, παίρνοντας με αυτόν τον τρόπο τραγόμορφη όψη. Κουνώντας ρυθμικά τις κουδούνες που κουβαλάνε στις στολές τους επιδιώκουν να διώξουν το κακό και να φέρουν την ευκαρπία και την ευγονία. Είναι οι λεγόμενοι «Αράπηδες».
Το έθιμο που διαδραματίζεται στα γύρω χωριά, Μοναστηράκι, Ξηροπόταμος, Βώλακας, Πύργοι, Πετρούσσα και Καλή Βρύση διαρκεί τρεις ολόκληρες μέρες, από τις 5 έως τις 7 Ιανουαρίου.
Από το πρωί μέχρι το βράδυ κρατάει η «τελετή των Αράπηδων», ενώ μεγάλο γλέντι με χορούς και τοπικά τραγούδια στήνεται σε κάθε χωριό σε διαφορετική μέρα και ώρα.
Το έθιμο, όπως είναι φυσικό, συγκεντρώνει πλήθος κόσμου από όλα τα μέρη της Ελλάδας.

Μέσα σε αυτό τον κήπο ο επισκέπτης μπορεί να δει σπείρες, αναφορές σε μαύρες τρύπες, εντυπωσιακούς φράκτες και λίμνες, γεωμετρικά σχήματα στο γρασίδι, απόκοσμες γέφυρες... και άλλα παρόμοια, τα οποία προκαλούν το θαυμασμό με την αριστοτεχνική σχεδίασή τους.
Ο Charles Jenks, εξάλλου, είναι αναγνωρισμένος «καλλιτέχνης» στον τομέα της αρχιτεκτονικής τοπίου, εξαιρετικός σχεδιαστής αλλά και θεωρητικός, ο οποίος έχει ασχοληθεί με το μοντερνισμό και το μεταμοντερνισμό, φτάνοντας εν τέλει να δημιουργήσει αυτό τον υπέροχο κήπο ως δώρο στον εαυτό του.
Αμερικανοί επιστήμονες ανακοίνωσαν ότι δημιούργησαν τον πρώτο «χρονικό μανδύα», μια συσκευή που μπορεί να αποκρύψει ακόμα και ολόκληρα συμβάντα από ένα παρατηρητή, στην ουσία κάνοντας τον ίδιο τον χρόνο να εξαφανιστεί.Κάτι ανάλογο είχε αναγγελθεί θεωρητικά προ καιρού, από τον καθηγητή θεωρητικής φυσικής Μάρτιν ΜακΚολ του Imperial College του Λονδίνου.
Τώρα όμως υπάρχει επίσημη ανακοίνωση στο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό «Nature» ότι επιτεύχθηκε για πρώτη φορά η πειραματική απόδειξη ότι αυτό είναι δυνατό να συμβεί, έστω και αν το συμβάν που οι επιστήμονες εξαφάνισαν, κράτησε πολύ λιγότερο από το ανοιγοκλείσιμο των ματιών.
Ήταν μια αρχή για μια πολλά υποσχόμενη τεχνολογία, η οποία ίσως κάνει θαύματα στο μέλλον που θα θυμίζουν την επιστημονική φαντασία.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Μότι Φρίντμαν και τον Αλεξάντερ Γκαέτα της Σχολής Εφαρμοσμένης Φυσικής του πανεπιστημίου Κορνέλ, σύμφωνα με τη βρετανική Daily Mail, κατάφεραν να «κρύψουν» γεγονότα που διήρκεσαν 40 τρισεκατομμυριοστά του δευτερολέπτου, επιταχύνοντας και επιβραδύνοντας ταυτόχρονα διαφορετικά μέρη μιας ακτίνας φωτός.
Στη συνέχεια, αυτά τα διαφορετικά μέρη φωτός συνδυάστηκαν από κοινού και το τελικό αποτέλεσμα ήταν οι παρατηρητές να μη δουν τι συνέβη στη διάρκεια του «κρυμμένου» χρόνου, έστω και γι' αυτό το απειροελάχιστο διάστημα.
Απλούστατα η σχετική πληροφορία του συμβάντος δεν υπήρχε διαθέσιμη για να τη «διαβάσει» (δηλαδή να τη δει) ο θεατής και έτσι δεν ήταν δυνατό να υποπέσει στην αντίληψή του. Οτιδήποτε συνέβη σε αυτά τα «κρυφά» κλάσματα του δευτερολέπτου, ήταν «ανύπαρκτο» γι' αυτόν.
Οι άνθρωποι βλέπουν κάτι να συμβαίνει γύρω τους, επειδή το φως φτάνει στα μάτια τους. Αν το φως -για κάποιο λόγο- πάψει να καταλήγει στα μάτια τους, τότε το συμβάν δεν έχει υπάρξει για τους παρατηρητές. Είναι σαν να διαγράφηκε μια σκηνή από το «φιλμ» των γεγονότων.
Ο ιστότοπος αυτός, χρησιμοποιεί μικρά αρχεία που λέγονται cookies τα οποία βοηθούν να βελτιωθεί η περιήγησή σας. Αν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, θα υποθέσουμε ότι συμφωνείτε με αυτή την πολιτική...