Η ανθεκτικότητα των ιστών της αράχνης δεν οφείλεται μόνο στις μεταξένιες ίνες τους: σε περίπτωση ενός βίαιου κλονισμού, η αρχιτεκτονική τους επιτρέπει να θυσιάζεται ένα μικρό μέρος τους προκειμένου να σωθεί το ουσιώδες, μια ιδέα που θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν οι μηχανικοί στις κατασκευές τους, σύμφωνα με μια μελέτη που δημοσιεύεται στη βρετανική επιστημονική επιθεώρηση Nature.
Το γεγονός αυτό "επιτρέπει στην αράχνη να επιδιορθώνει αντί να υφαίνει από το μηδέν τον ιστό", επισημαίνουν οι ερευνητές. Η κατασκευή του ιστού εξάλλου απαιτεί τόσο μεγάλη ενέργεια που η αράχνη δεν μπορεί να επιδίδεται πολύ συχνά στην κατασκευή του.
Η δύναμη και η ανθεκτικότητα των ινών από τους οποίους αποτελείται ο ιστός ήταν γνωστές από χρόνια, όμως τα υπόλοιπα πλεονεκτήματά του δεν είχαν ερευνηθεί, σημειώνει ο Μάρκους Μπάλερ, του πανεπιστημίου MIT της Μασαχουσέτης, ο οποίος ήταν επικεφαλής της μελέτης.
Κάνοντας επιτόπιες παρατηρήσεις αλλά και εξομοιώσεις σε ηλεκτρονικό υπολογιστή, οι επιστήμονες ανέλυσαν τη δομή του ιστού της αράχνης και τις αντιδράσεις του σε διάφορα φυσικά φαινόμενα, όπως το να πέφτει επάνω του ένα κλαράκι ή να βρίσκεται εν μέσω καταιγίδας. Σε σύγκριση με το βάρος τους, οι ιστοί της αράχνης "είναι πιο γεροί από το χάλυβα και πιο ανθεκτικοί από τις ίνες κέβλαρ", τονίζεται στην ανακοίνωση του ΜΙΤ.
Οι συνηθισμένοι ιστοί που υφαίνουν οι αράχνες σε κήπους ή στα γκαράζ των σπιτιών, φτιάχνονται από πολλά διαφορετικά είδη ίνας, από τα οποία δύο είναι τα πιο σημαντικά για την ακεραιότητα της κατασκευής: οι ιξώδεις, ελαστικές ίνες που εκτείνονται ελικοειδώς από το κέντρο προς το εξωτερικό τμήμα του ιστού και χρησιμεύουν στη σύλληψη του θηράματος και τα σκληρά, στεγνά "σχοινιά" που απλώνονται ακτινωτά από το κέντρο του.
Το μετάξι αυτών των "σχοινιών" έχει μοριακή σύνθεση τέτοια που του προσδίδει ταυτόχρονα σταθερότητα και ευλυγισία, για αυτό και είναι κρίσιμης σημασίας για τις μηχανικές ιδιότητες του συνόλου.
Περισσότερα από 3.000 χρόνια μετά τη βίαιη ηφαιστειακή έκρηξη που κατέστρεψε το νησί της Σαντορίνης στο Αιγαίο, την Εποχή του Χαλκού, οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι τα "υπερηφαίστεια" μπορούν να ξυπνήσουν μέσα σε μόλις μερικές δεκαετίες, σύμφωνα με μια μελέτη που δόθηκε στην δημοσιότητα.
Η έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης, γύρω στο έτος 1630 π.Χ., που ακολουθήθηκε από ένα γιγαντιαίο τσουνάμι, θα μπορούσε να είναι η πηγή του μύθου της Ατλαντίδας, σύμφωνα με ορισμένες θεωρίες.
Περίπου 40-60 κυβικά χιλιόμετρα (ή δισεκατομμύρια m3) μάγματος εκτινάχθηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της έκρηξης, που έγινε 18.000 χρόνια μετά την προηγούμενη μεγάλη έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης, ένα μεγάλο χρονικό διάστημα μεταξύ των βίαιων "ξυπνημάτων" του διάσημου ηφαιστείου.
Ωστόσο, η μελέτη των κρυστάλλων του μάγματος κατέδειξε τις διεργασίες που έλαβαν χώρα λιγότερο από 100 χρόνια πριν από την τελευταία έκρηξη, σύμφωνα με τον Τίμοθι Ντρούιτ (Εργαστήριο "Μάγματα και Ηφαίστεια", Κλερμόν Φεράν, Γαλλία), κύριο συγγραφέα της μελέτης αυτής, την οποία δημοσιεύει το επιστημονικό περιοδικό Nature.
Μεγάλοι όγκοι μάγματος τροφοδότησαν τη δεξαμενή του ηφαιστείου κατά τη διάρκεια του αιώνα, πριν από την έκρηξη. Η ανάμειξη διαφορετικών όγκων μάγματος πλούσιου σε διοξείδιο του πυριτίου συνεχιζόταν ακόμη και κατά τους τελευταίους μήνες, υπογραμμίζουν οι ερευνητές.
Οι παρατηρήσεις αυτές έχουν επιπτώσεις για την παρακολούθηση άλλων ηφαιστείων του ίδιου τύπου, που καταρρέουν σχηματίζοντας ένα μεγάλο βαθούλωμα ή καλντέρα και εξακολουθούν να είναι δυνητικά ενεργά.
Πότισμα και λίπανση καλλιεργειών μέσω πληροφοριών από δορυφόρο. Ίσως να ακούγεται ακόμη εξωπραγματικό στους μη «μυημένους», αλλά δεν είναι.
Η διαδικασία της ορθολογικής χρήσης νερού άρδευσης και λιπάσματος στα χωράφια μπορεί να ξεκινήσει δεκάδες χιλιάδες χιλιόμετρα πάνω από την επιφάνεια της γης, χάρη στις δορυφορικές καταγραφές.
Πώς; Μέσω -μεταξύ άλλων- των εφαρμογών τηλεπισκόπησης, που ήδη χρησιμοποιούνται ευρέως σε αρκετές χώρες, με πρωτοπόρους τις Ηνωμένες Πολιτείες (σ.σ. η NASA παρακολουθεί αγροτικές εκτάσεις στις ΗΠΑ ήδη από τη δεκαετία του '90).
Μάλιστα, την επόμενη διετία, αντίστοιχες εφαρμογές δεν αποκλείεται να χρησιμοποιούνται σε ευρεία κλίμακα και στην Ελλάδα.
Και αυτό, παρά το γεγονός ότι ο κατακερματισμένος κλήρος στη χώρα μας δυσχεραίνει την παροχή τέτοιων υπηρεσιών, καθώς απαιτεί συναίνεση και συνεργασία πολλών διαφορετικών ιδιοκτητών γης/αγροτών, οι οποίοι θα πρέπει να εφαρμόσουν από κοινού τις σχετικές οδηγίες λίπανσης και άρδευσης, όπως εξηγεί ο καθηγητής της Γεωπονικής Σχολής του ΑΠΘ (Εργαστήριο Τηλεπισκόπησης και Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών), Γεώργιος Ζαλίδης.
Αναγκαία η δημιουργία ομάδων παραγωγών
«Στην Ελλάδα δεν έχουμε φάρμες 5000 στρεμμάτων, όπως για παράδειγμα στις ΗΠΑ, αλλά κατακερματισμένους αγρούς και αυτό αποτελεί πρόβλημα για τέτοιες εφαρμογές», σημειώνει ο κ. Ζαλίδης, που το ερχόμενο Σάββατο θα πραγματοποιήσει ομιλία για το θέμα -μαζί με τον δρα Θ. Αλεξανδρίδη- στο 4ο Πανελλήνιο Συνέδριο της διεθνούς έκθεσης AGROTICA, στη Θεσσαλονίκη.
Υπάρχει λύση; τον ρωτήσαμε. «Λύση θα ήταν η συγκρότηση ομάδων παραγωγών. Δεν μιλάω για συνεταιριστικές ενώσεις και οργανώσεις, αλλά για ομάδες παραγωγών με κοινές επιδιώξεις και συμφέροντα, που έχουν διάθεση να συνεργαστούν μεταξύ τους, ώστε να μη σπαταλιέται νερό και να μη χρησιμοποιούνται ''ένα κάρο'' αχρείαστα νιτρικά.
Η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, στο πλαίσιο του εορτασμού της Ευρωπαϊκής Ημέρας Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων 2012, βελτίωσε τη δομή και εμπλούτισε το περιεχόμενο της ιστοσελίδας της. Μεταξύ άλλων, εισήχθησαν νέες θεματικές ενότητες που αφορούν τους τομείς Διωκτικών Αρχών - Ασφάλειας, Κοινωνικής Ασφάλισης, Νέων Τεχνολογιών, Παιδείας -Έρευνας, Υγείας, Φορολογικό και Χρηματοπιστωτικό, ενώ ενημερώθηκαν οι ήδη υπάρχουσες θεματικές ενότητες και προστέθηκε κατάλογος σχετικής με την προστασία δεδομένων βιβλιογραφίας.
Επίσης, η Αρχή ανακοινώνει την έκδοση του πρώτου τεύχους «Ενημερωτικού Δελτίου», με νέα για το έργο της και τις τρέχουσες εξελίξεις στην Ελλάδα, στην Ευρωπαϊκή Ένωση και σε διεθνές επίπεδο.
Η ύλη του πρώτου αυτού τεύχους περιλαμβάνει μεταξύ άλλων και τα εξής:
Χαιρετισμό του Προέδρου της Αρχής, συνοπτικά κείμενα και παραπομπές για μια σειρά θεμάτων, όπως του σχεδίου Κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου για την προστασία δεδομένων που τροποποιεί την Οδηγία 95/46/ΕΚ, γνωμοδοτήσεις ή αποφάσεις της Αρχής σχετικά με την ηλεκτρονική κάρτα αποδείξεων, τη δημοσιοποίηση στοιχείων μεγαλο-οφειλετών στο διαδίκτυο, το Πόθεν Έσχες βουλευτών, την πολιτική επικοινωνία και τη διατήρηση δεδομένων στο πλαίσιο των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, καθώς και σύντομα νέα για πρόσφατες ή επικείμενες εκδηλώσεις, απλές απαντήσεις σε επίκαιρα ερωτήματα και χρήσιμους συνδέσμους σε διαδικτυακούς τόπους, σχετικούς με τα παραπάνω ζητήματα.
"Μια λέξη αρκεί για να είναι καθαρή η γη... ανακύκλωση". Το σύνθημα αυτό ήταν αρκετό προκειμένου να "πιάσουν δουλειά" τα παιδιά του Κέντρου Δημιουργικής Απασχόλησης Προσφυγικών του Δήμου Βόλου και να συγκεντρώσουν τα απαραίτητα ανακυκλώσιμα υλικά για να φτιάξουν ένα γλυπτό από... σκουπίδια.
Με πολλή φαντασία και δημιουργικότητα και την παρότρυνση των εμψυχωτών του ΚΔΑΠ Προσφυγικών της Κοινωφελούς Επιχείρησης Κοινωνικής Προστασίας και Αλληλεγγύης- Δημοτικό Ινστιτούτο Επαγγελματικής Κατάρτισης του Δήμου Βόλου, τα παιδιά έφτιαξαν ένα γλυπτό που το ονόμασαν "Ο Ανακυκλωσούλης του ΚΔΑΠ Προσφυγικών".
Η δράση πραγματοποιήθηκε χθες, με τη συμβολή του αποφοίτου Σχολής Καλών Τεχνών Προδρόμου Δημοσθένη, υπό τις οδηγίες του οποίου τα παιδιά συνέθεσαν πλαστικά μπουκάλια, καπάκια, σακούλες, εφημερίδες, κουτιά, μπαταρίες και δημιούργησαν ένα γλυπτό σε ανθρώπινες διαστάσεις.
Ο ενθουσιασμός ήταν διάχυτος και το μήνυμα ένα: "Όλα μπορούν να χρησιμοποιηθούν και να αξιοποιηθούν καταλλήλως"
Τα Κέντρα Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών της ΚΕΚΠΑ -ΔΙΕΚ λειτουργούν καλύπτοντας ένα μεγάλο γεωγραφικό εύρος της περιοχής του ενιαίου Δήμου Βόλου κι έχοντας ως σκοπό τη δημιουργική απασχόληση, την ανάπτυξη της αισθητικής αγωγής, την ενθάρρυνση της καλλιτεχνικής δημιουργίας και την προώθηση της ανάγνωσης και του βιβλίου.
Οι ευρωπαίοι επιστήμονες ηγούνται μιας νέας διεθνούς προσπάθειας να δημιουργηθεί μια έκτακτης ανάγκης ασπίδα προστασίας του πλανήτη μας από την πιθανή καταστροφική πρόσκρουση με τη Γη ενός κομήτη ή αστεροειδούς.
Με την ονομασία "NEOShield", η πρωτοβουλία καθοδηγείται από το Ινστιτούτο Πλανητικών Ερευνών της Γερμανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (DLR), έδρα το Βερολίνο, ενώ συμμετέχουν ερευνητές από την Ευρώπη, τη Ρωσία και τις ΗΠΑ.
Το νέο πρόγραμμα, με επικεφαλής τον καθηγητή Άλαν Χάρις της DLR, θα αξιολογήσει το βαθμό απειλής που συνιστούν τα διάφορα ουράνια σώματα που κινούνται κοντά στον πλανήτη μας (Near Earth Objects-NEO) και θα προτείνει τις καλύτερες δυνατές λύσεις σε περίπτωση κινδύνου πρόσκρουσης.
Αυτή την εβδομάδα, θα γίνει η εναρκτήρια συνάντηση για την εκκίνηση του προγράμματος, με χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση, σύμφωνα με το BBC.
To ΝΕΟShield, που θα διαρκέσει περίπου τριάμισι χρόνια, θα αξιοποιήσει τις πιο σύγχρονες επιστημονικές γνώσεις, σε συνδυασμό με εργαστηριακά πειράματα και τη δημιουργία μοντέλων πρόβλεψης, ώστε να καταστεί εφικτή η διαμόρφωση αξιόπιστων προτάσεων.
Από μηχανικής πλευράς, την κατασκευή των προτεινόμενων συσκευών για τον "εκτροχιασμό" κάποιου δυνητικά επικίνδυνου ουρανίου σώματος θα αναλάβουν ερευνητές από το γερμανικό, το γαλλικό και το βρετανικό τμήμα της μεγάλης ευρωπαϊκής αεροδιαστημικής βιομηχανίας Astrium.
Θεωρείται πιθανό ότι τελικά οι επιστήμονες θα προτείνουν στις κυβερνήσεις μια δοκιμαστική αποστολή για να αποδειχθεί η αποτελεσματικότητα της προτεινόμενης μεθόδου αποτροπής. Η απειλή από την πρόσκρουση ενός ουρανίου σώματος μπορεί να φαντάζει μακρινή, όμως τα πράγματα δεν είναι έτσι, γιατί τα γεωλογικά και αστρονομικά δεδομένα δείχνουν σαφώς ότι η απειλή είναι πραγματική και "χτυπά" κατά τακτά χρονικά διαστήματα.
Αναβλήθηκε η απόφαση κατάργησης του λεγόμενου "εμβόλιμου δευτερόλεπτου", που προστίθεται κάθε ένα με δύο χρόνια στη Συντονισμένη Παγκόσμια Ώρα, προκειμένου να τη συγχρονίζει με την περιφορά της Γης γύρω από τον Ήλιο.
Οι χώρες-μέλη της Διεθνούς Ένωσης Τηλεπικοινωνιών αποφάσισαν την επανεξέταση του θέματος το 2015, λόγω έλλειψης ομοφωνίας, ενώ ένα ακόμη εμβόλιμο δευτερόλεπτο προγραμματίζεται να προστεθεί στις 30 Ιουνίου του 2012.
Η Συντονισμένη Παγκόσμια Ώρα (UTC) είναι το βασικό πρότυπο μέτρησης του χρόνου, το οποίο χρησιμοποιείται στο Διαδίκτυο, τις οικονομικές συναλλαγές και άλλες διεθνείς υπηρεσίες και έχει αντικαταστήσει
τη λεγόμενη Ώρα Γκρίνουιτς, αν και γενικά συμπίπτει μαζί της.
Μετράται υπολογίζοντας το μέσο όρο της ώρας που δίνουν δεκάδες ατομικά ρολόγια αναφοράς σε όλο τον κόσμο, με μόνο πρόβλημα το γεγονός ότι με τον καιρό αποκλίνει από την ηλιακή ώρα, που υπολογίζεται από τη θέση του Ήλιου ή άλλων σωμάτων στον ουρανό.
Προκειμένου να αντισταθμιστεί αυτή η διαφορά ανάμεσα στη UTC και την ηλιακή ώρα, εμβόλιμα δευτερόλεπτα προστίθεται ή αφαιρούνται όποτε χρειάζεται από την UTC.
Η προσθήκη του όμως γίνεται χειροκίνητα στα ατομικά ρολόγια και τα ρολόγια του διαδικτύου, αφήνοντας περιθώρια λάθους, που θα μπορούσαν να έχουν σοβαρές συνέπειες, με αποτέλεσμα ειδικοί να υποστηρίζουν την κατάργησή του.
Ο ιστότοπος αυτός, χρησιμοποιεί μικρά αρχεία που λέγονται cookies τα οποία βοηθούν να βελτιωθεί η περιήγησή σας. Αν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, θα υποθέσουμε ότι συμφωνείτε με αυτή την πολιτική...