Μια ευφάνταστη τεχνική ''από-εκτύπωσης'' και διαγραφής του χαρτιού που έχει βγει από τον εκτυπωτή ή το φωτοαντιγραφικό μηχάνημα, ανακάλυψαν Βρετανοί ερευνητές.
Οι επιστήμονες του πανεπιστημίου Κέμπριτζ, με επικεφαλής τον μηχανικό Ντέηβιντ Λεάλ-Αγιάλα, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό "Proceedings A" της Βασιλικής Εταιρείας επιστημών της Βρετανίας, σύμφωνα με το BBC, βρήκαν ένα τρόπο να απο-εκτυπώνουν το μελάνι της κασέτας του γραφίτη (πιο γνωστού ως ''τόνερ'') που έχει αποτυπωθεί πάνω στο χαρτί.
Η νέα τεχνική χρησιμοποιεί πολύ βραχείς παλμούς λέιζερ που διαγράφουν τις τυπωμένες λέξεις και εικόνες θερμαίνοντας το εκτυπωμένο υλικό σε σημείο που αυτό εξατμίζεται και έτσι εξαφανίζεται από το χαρτί. Σύμφωνα με τους ερευνητές, το ''τόνερ'' αποτελείται κυρίως από γραφίτη (είδος άνθρακα) και από ένα πλαστικό πολυμερές, το οποίο είναι αυτό που κυρίως εξατμίζεται.
Η τεχνολογία δουλεύει μια χαρά με το κοινό χαρτί για εκτυπώσεις και φωτοαντίγραφα, καθώς και με τα συνήθη μελάνια ''τόνερ''. Θεωρείται μάλιστα πιο φιλική για το περιβάλλον σε σχέση με την ανακύκλωση του χαρτιού, αφού με τη νέα μέθοδο μπορούν να χρησιμοποιηθούν ξανά και ξανά τα ίδια χαρτιά και έτσι γίνεται μεγάλη εξοικονόμηση χαρτιού (και δέντρων).
Προς το παρόν πάντως η νέα τεχνική βρίσκεται σε αρχικό στάδιο και πρέπει να βελτιωθεί περαιτέρω για να βγει στην αγορά. Η ιδέα αυτή είχε δοκιμαστεί ξανά στο παρελθόν από άλλους ερευνητές, όμως είχε σκοντάψει στο ότι η όλη διαδικασία δημιουργούσε ζημιά ή αποχρωματισμό στο χαρτί, κάτι που φαίνεται πλέον να έχει ξεπεραστεί με τη νέα μέθοδο.
Ο "μπαμπάς" της Μαφάλντα, ο σκιτσογράφος Κίνο, παρενέβη στη διαμάχη για την ακριβή ηλικία της χάρτινης ηρωίδας του, διευκρινίζοντας, ότι η "κόρη" του γεννήθηκε το 1964 και επομένως είναι άστοχο να της προσθέτουν χρόνια για να γιορτάσουν φέτος, πρόωρα, τα 50χρονά της.
Η Μαφάλντα δεν κρύβει τα χρόνια της: θα κλείσει τα 50 το 2014, γράφει ο Χοακίν Σαλβαδόρ Λαβάδο, γνωστότερος με το ψευδώνυμο Κίνο. "Η πρώτη δημοσίευση έγινε στις 29 Σεπτεμβρίου 1964 στο περιοδικό Primera Plana", σημειώνει, τονίζοντας ότι "οποιοσδήποτε άλλος υπολογισμός είναι λανθασμένος".
Πολλά μέσα ενημέρωσης σε όλο τον κόσμο, μεταξύ των οποίων και η ισπανική εφημερίδα Ελ Παΐς, έχουν αρχίσει να δημοσιεύουν επετειακά άρθρα για το μισό αιώνα ζωής του πανέξυπνου, απαισιόδοξου κοριτσιού με τις πολλές απορίες.
Ο λόγος είναι ότι η Μαφάλντα πρωτοεμφανίστηκε στις 15 Μαρτίου 1962, σε μια διαφήμιση.
Όμως ο 79χρονος Κίνο απέδωσε τη σύγχυση σε "παρεξήγηση". "Θα γιορτάσουμε τα γενέθλιά της σε δύο χρόνια", γράφει, διευκρινίζοντας ότι "είναι δύσκολο να φτιάξουμε ένα χρονολόγιο για ένα χάρτινο ήρωα" καθώς "η Μαφάλντα θα είναι πάντα ένα μικρό κοριτσάκι".
"Η Μαφάλντα δεν έχει ηλικία", τιτλοφορεί το άρθρο της η Ελ Παΐς. Το γεγονός είναι ότι, όσα χρόνια κι αν πέρασαν, δεν έχει αποκτήσει ούτε μία ρυτίδα και παραμένει πάντα επίκαιρη.
Στο Μπουένος Άιρες, στην ιστορική συνοικία Σαν Τέλμο, έγιναν το 2009 τα αποκαλυπτήρια ενός αγάλματος της Μαφάλντα, απέναντι από το κτίριο όπου ο Κίνο σχεδίαζε τα κόμικ του. Δεκάδες τουρίστες φωτογραφίζονται καθημερινά στο παγκάκι όπου κάθεται το κορίτσι-φαινόμενο.
Για πρώτη φορά στον κόσμο, αμερικανοί επιστήμονες κατάφεραν με ένα πείραμά τους να στείλουν μήνυμα χρησιμοποιώντας μια ακτίνα νετρίνων, των σωματιδίων που έχουν σχεδόν ανύπαρκτη μάζα και ταξιδεύουν σχεδόν με την ταχύτητα του φωτός.
Το μήνυμα ταξίδεψε μέσω ενός όγκου πέτρας 240 μέτρων και αποτελούνταν από τη μοναδική λέξη «νετρίνο». «Χρησιμοποιώντας νετρίνα, θα μπορούσαμε να επικοινωνούμε μεταξύ δύο οποιωνδήποτε σημείων στη Γη, χωρίς τη χρήση δορυφόρων ή καλωδίων», δήλωσαν οι ερευνητές των πανεπιστημίων Ρότσεστερ της Ν.Υόρκης και Β.Καρολίνας, με επικεφαλής τον καθηγητή Νταν Στάνσιλ, που κάνουν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Modern Physics Letters A».
Σήμερα, οι περισσότερες επικοινωνίες (ραδιοφώνων, τηλεοράσεων, κινητών τηλεφώνων κ.α.) πραγματοποιούνται μέσω αποστολής και λήψης ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων, τα οποία όμως δεν μπορούν να διαπεράσουν εύκολα τα περισσότερα υλικά εμπόδια, είτε αυτά είναι βουνά, θάλασσες ή άλλα στερεά και υγρά.
Όμως, τα νετρίνα διαπερνούν ολόκληρους πλανήτες χωρίς πρόβλημα, καθώς, χάρη στο ουδέτερο ηλεκτρικό φορτίο τους και στη μηδαμινή μάζα τους, δεν υπόκεινται σε μαγνητικές ή βαρυτικές επιδράσεις από την ύλη που συναντούν κι έτσι η κίνησή τους είναι ανεμπόδιστη.
Έτσι, εδώ και κάποιο διάστημα, οι επιστήμονες μελετούν τη δυνατότητα αξιοποίησης των νετρίνων στις επικοινωνίες, επειδή αυτά τα σωματίδια κινούνται σαν αστραπή και παράλληλα διαπερνούν σχεδόν οτιδήποτε υλικό συναντούν. Αν θα ήταν δυνατό να αναπτυχθεί μια νέα τεχνολογία επικοινωνιών μέσω νετρίνων, τότε οι εφαρμογές της θα ήσαν άπειρες.
Ερευνητές της Microsoft ανέπτυξαν ένα καινοτομικό λογισμικό που μεταφράζει τη φωνή του χρήστη σε ξένη γλώσσα και μάλιστα με παρόμοιο τόνο φωνής.
Το λογισμικό μαθαίνει τον ήχο της φωνής του χρήστη και μετά δημιουργεί μια ανάλογη συνθετική φωνή σε άλλη γλώσσα, την οποία ο χρήστης δεν γνωρίζει.
Οι ερευνητές Φρανκ Σουνγκ και Ρικ Ρασίντ, που έκαναν τη σχετική επίδειξη στο ερευνητικό κέντρο της Microsoft, έχουν κάνει ένα σημαντικό βήμα ώστε να γίνει πραγματικότητα ένας ''καθολικός μεταφραστής'' που θα μπορεί να μεταφράζει (κατ' αρχήν) την αγγλική γλώσσα σε 26 άλλες γλώσσες, από τα ισπανικά και τα ιταλικά έως τα κινέζικα.
Ο χρήστης απλώς μιλάει στα αγγλικά στο μηχάνημα και αυτό αναλαμβάνει να μετατρέψει τα λόγια του σε κάποια άλλη γλώσσα και με παρόμοια χροιά φωνής.
Η συσκευή μπορεί κάποτε να διευκολύνει αφάνταστα την επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων που δεν μιλάνε την ίδια γλώσσα και έτσι να καταστήσει λιγότερο αναγκαίους τους ανθρώπους μεταφραστές.
Το μεταφραστικό λογισμικό θα μπορούσε μελλοντικά να ενσωματωθεί ακόμα και σε ''έξυπνα'' κινητά τηλέφωνα, οπότε ο χρήστης θα κουβαλά παντού μαζί του ένα φορητό αυτόματο μεταφραστή, πράγμα πολύτιμο για κάθε τουρίστα- και όχι μόνο.
Οι ερευνητές της Microsoft πιστεύουν ακόμα ότι θα ήταν δυνατόν ο χρήστης να μην μιλά καν, αλλά να γράφει κάτι στη γλώσσα του (π.χ. στο κινητό του) και αμέσως το μεταφραστικό λογισμικό να δημιουργεί αυτόματα τα λόγια του σε άλλη γλώσσα (μετατροπή κειμένου σε ξενόγλωσσο λόγο).
Η πρώτη αφίσα που ενσωματώνει ηλεκτρονικά κυκλώματα από αγώγιμο μελάνι, επιτρέποντας σε όποιον πατήσει ένα κουμπί να ακούει μουσική, δημιουργήθηκε στη Βρετανία.
Η διαδραστική αφίσα παρουσιάστηκε στο φεστιβάλ "South by Southwest" στο Όστιν και ονομάζεται "Listening Post".
Στην ουσία πρόκειται για έναν οδηγό μουσικών συγκροτημάτων, που εμφανίζονται στην περιοχή, στο πλαίσιο του φεστιβάλ.
Κάθε ενδιαφερόμενος, πατώντας κάποιο από τα εικονίδια της αφίσας, έχει τη δυνατότητα να ακούσει ένα μικρό μουσικό απόσπασμα από το αντίστοιχο συγκρότημα.
Σύμφωνα με τους εφευρέτες της αφίσας, το χαμηλό κόστος της εκτύπωσης, συνεπάγεται ότι πολύ σύντομα οτιδήποτε χάρτινο αντικείμενο, θα μπορούσε να είναι και διαδραστικό.
Σημειώνεται δε, ότι μέσω της αφίσας, όποιος ενδιαφέρεται, μπορεί να κλείσει και εισιτήρια για το φεστιβάλ.
Όπως είπε ο Πίτερ Τόμας, επικεφαλής του πρακτορείου Uniform, που συνεργάστηκε με τους εφευρέτες της αφίσας για την δημιουργία της, "οι άνθρωποι καθημερινά βομβαρδίζονται με πολλές πληροφορίες. Ειδικά όταν πρόκειται για μουσική, αυτός είναι ένας τρόπος, για να τις προσπεράσει κανείς όλες και να μπει κατευθείαν στο θέμα".
Είναι ένα από τα πιο "διάσημα" ναυάγια στην ιστορία της ανθρωπότητας, όμως ποτέ μέχρι σήμερα δεν είχαν δει το φως της δημοσιότητας εικόνες, που αποτυπώνουν με κάθε λεπτομέρεια το μέγεθος της καταστροφής και τα προσωπικά αντικείμενα επιβατών.
Ερευνητές, με τη βοήθεια υποβρυχίων ραντάρ, κατάφεραν να δημιουργήσουν έναν πλήρη χάρτη με τα απομεινάρια του άλλοτε "αβύθιστου" πλοίου, που σήμερα βρίσκονται διασκορπισμένα σε ακτίνα 3 έως 5 μιλίων, από το κουφάρι του Τιτανικού.
Η ερευνητική ομάδα ελπίζει, με τα νέα στοιχεία να ρίξει εκ νέου φως στο τι συνέβη εκείνη τη μοιραία νύχτα, πριν από 100 χρόνια, όταν το πλοίο συγκρούστηκε με παγόβουνο και βυθίστηκε στον Βόρειο Ατλαντικό Ωκεανό, παίρνοντας μαζί του στον υγρό τάφο περισσότερους από 1.500 ανθρώπους.
Περισσότερες από 100.000 νέες φωτογραφίες βλέπουν σήμερα το φως της δημοσιότητας, απαθανατίζοντας εκατοντάδες αντικείμενα από το πλοίο, όπως κείνται σήμερα στον λασπώδη βυθό.
Οι επιστήμονες που έχουν αφιερωθεί στην εξερεύνηση του Τιτανικού, που βυθίστηκε κατά το παρθενικό ταξίδι του από το Σάουθαμπτον της Βρετανίας στη Νέα Υόρκη, γνώριζαν για περισσότερα από 25 χρόνια το ακριβές σημείο, όπου "προσγειώθηκε" μετά το ναυάγιο.
Δεν είχαν όμως ποτέ άλλοτε στη διάθεσή τους τόσο εξελιγμένα τεχνολογικά μέσα, όπως τα συγκεκριμένα υποβρύχια ραντάρ, ενώ οι χάρτες από το πλοίο ήταν ημιτελείς.
"Με τους παλιούς χάρτες ήταν σαν να προσπαθούσαμε να βρούμε το δρόμο σε έναν σκοτεινό λαβύρινθο, με την βοήθεια μόνο ενός μικρού φακού. Με τα σύγχρονα ραντάρ, όμως, αυτός ο λαβύρινθος ξαφνικά φωτίστηκε και πλέον μπορούμε να τον εξερευνήσουμε ακόμα και με μεγεθυντικούς φακούς καταγράφοντας κάθε λεπτομέρεια. Ποτέ άλλοτε, δεν είχε γίνει κάτι αντίστοιχο στον Τιτανικό", είπε ο ιστορικός και μελετητής του Τιτανικού, Παρκς Στίβενσον.
Αιμίλιος, ή Περί Αγωγής λέγεται ένα έργο του διαφωτιστή Ζαν Ζακ Ρουσσώ που γράφτηκε το 1762. Σε αυτό υποστήριξε ότι η εκπαίδευση πρέπει να βασίζεται στην προσωπική αναζήτηση του διδασκόμενου και μόνο. Ο δάσκαλος δεν πρέπει να λειτουργεί σαν αυθεντία, αλλά χρειάζεται μόνο να θέτει ερωτήματα και να οδηγεί το μαθητή στην ανακάλυψη των απαντήσεων. Στο έργο αυτό του Ρουσσώ απηχούνται ιδέες σχετικά με την εκπαίδευση που συναντάμε στην Πλατωνική Πολιτεία.
Ο Ρουσώ πίστευε ότι το βιβλίο ήταν "το καλύτερο και πιο σημαντικό από όλα τα γραπτά του". Το βιβλίο είναι γενικά μια φιλοσοφική πραγματεία πάνω στη φύση του ανθρώπου. Διερευνά πολιτικά και φιλοσοφικά ερωτήματα που αφορούν τη σχέση του ατόμου με την κοινωνία, και πιο συγκεκριμένα το πώς μπορεί το άτομο να διατηρήσει την έμφυτη, όπως πίστευε ο Ρουσώ, καλωσύνη του ενώ συμμετέχει σε μια αναπόφευκτα διεφθαρμένη κοινωνία. Στον Αιμίλιο ο Ρουσώ επιχειρεί να περιγράψει ένα εκπαιδευτικό σύστημα που θα κάνει τον "φυσικό άνθρωπο", όπως τον περιέγραψε στο Κοινωνικό Συμβόλαιο, που κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά, να ζήσει μέσα στη διεφθαρμένη κοινωνία.
Ο Ρουσσώ, με όχημα τη μυθιστορηματική ιστορία του Αιμίλιου και του δασκάλου του, προσπαθεί να περιγράψει το πώς κάποιος μπορεί να εκπαιδεύσει τον ιδανικό πολίτη. Ο Αιμίλιος επομένως δεν είναι ένας οδηγός ανατροφής παιδιών, αν και συμπεριλαμβάνει ορισμένες συμβουλές πάνω στο θέμα αυτό. Είναι η πρώτη ολοκληρωμένη φιλοσοφία της εκπαίδευσης στη δυτική παράδοση, καθώς και το πρώτο μυθιστόρημα μαθητείας (Bildungsroman), προηγούμενο του Τα χρόνια μαθητείας του Βίλχελμ Μάιστερ του Γκαίτε κατά περισσότερα από τριάντα χρόνια.
Το έργο χωρίζεται σε πέντε "βιβλία": τα τρία πρώτα αφορούν το παιδί Αιμίλιο, το τέταρτο τον έφηβο και το τελευταίο σκιαγραφεί την εκπαίδευση του θηλυκού ισοδυνάμου του, της Σοφί, και την καθημερινή και κοινωνική ζωή του Αιμίλιου.
Ο ιστότοπος αυτός, χρησιμοποιεί μικρά αρχεία που λέγονται cookies τα οποία βοηθούν να βελτιωθεί η περιήγησή σας. Αν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, θα υποθέσουμε ότι συμφωνείτε με αυτή την πολιτική...