ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ-ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Μία ακόμα λέξη βρήκε τη θέση της στην on line μορφή του λεξικού της Οξφόρδης. Πρόκειται για τα αρχικά YOLO-You Only Live Once (ζεις μονάχα μια φορά).

Οι υπεύθυνοι του λεξικού ενημερώνουν ανά τακτά χρονικά διαστήματα τη διαδικτυακή έκδοσή τους, ωστόσο, στην έντυπη μορφή χρειάζεται πολύ μεγαλύτερο χρονικό διάστημα για να καταγραφεί ένα νέο λήμμα.

Το παιχνίδι στη φύση βοηθά τα παιδιά να γίνουν πιο γενναία, πιο ανεξάρτητα και πιο δημιουργικά...

Σήμερα που το αστικό περιβάλλον είναι περισσότερο εχθρικό από ποτέ και τα παιδιά έχουν συμπεριφορές κατοικίδιων η ανάγκη των παιδιών για ελευθερία και παιχνίδι στο δρόμο και τη φύση είναι μεγαλύτερη από ποτέ.

Ο Tim Gill δημοσιογράφος συγγραφέας αλλά και ειδικός σε θέματα παιδικής ανάπτυξης μας παραθέτει στο βιβλίο του No Fear (Growing up in a risk averse society), τα πλεονεκτήματα του ελεύθερου παιχνιδιού.

Κοινωνικοποίηση

Το παιχνίδι εκτός σπιτιού ή στην ύπαιθρο δίνει στο παιδί ένα αίσθημα ελευθερίας και παράλληλα το βοηθάει να κοινωνικοποιηθεί. Μέσα από το ελεύθερο παιχνίδι, μαθαίνει να συνεργάζεται με τα άλλα παιδιά και καλλιεργεί τον αυτοέλεγχο του. Ακόμη και οι διαπληκτισμοί είναι μέρος αυτής της κοινωνικοποίησης του.

Εκτόνωση

Το παιχνίδι στο δρόμο προάγει και βελτιώνεται την κινητικότητά του. Μέσα από το τρέξιμο, το κυνηγητό ή το σκαρφάλωμα αποκτά μία ψυχική ευεξία και εκτονώνεται, αποβάλλοντας το άγχος και την πίεση της καθημερινότητας.

Μια ακόμη απόδειξη της έλλειψης ασφαλείας στους υπολογιστές έκανε την εμφάνιση της, αυτή την φορά δείχνοντας την ευπάθεια των USB συνδέσεων.

Το όνομα αυτού είναι «BadUSB» και είναι ένα malware που δημιουργήθηκε ως αποδεικτικό στοιχείο από τους ερευνητές ασφαλείας Karsten Nohl και Jakob Lell. Το εν λόγω malware κάνει exploit ένα κενό ασφαλείας στο βασικό firmware που ελέγχει τις βασικές λειτουργίες των USB συσκευών.

Οι ερευνητές τονίζουν πως το πρόβλημα δεν μπορεί να γίνει patched, μιας και η ευπάθεια έχει να κάνει με τη βασική αρχή που έχουν σχεδιαστεί οι USB συσκευές. Με λίγα λόγια, οι ερευνητές τονίζουν με τον καλύτερο τρόπο πως δεν πρέπει να συνδέουμε όποιο USB driver πέφτει στα χέρια μας.

Υπάρχουν βέβαια ευκολότεροι τρόποι για να χακάρει κάποιος μια συσκευή από την εν λόγω μέθοδο, ειδικά μιας και αυτή προδιαθέτει μια φυσική πρόσβαση. Το κακό είναι πως κάποιος χάσει το φυσικό έλεγχο της συσκευής του τότε είναι σχεδόν αδύνατο να καταφέρει να αποφύγει τα χειρότερα.

Επειδή ο κώδικας του BadUSB βρίσκεται μέσα στο USB firmware της συσκευής είναι κάτι που πολύ δύσκολα μπορεί να διορθωθεί. Για παράδειγμα διαγράφοντας όλα τα δεδομένα και κάνοντας format ένα USB drive δεν ακουμπάτε ποτέ το ίδιο το firmware του και έτσι το malware θα συνεχίσει να παραμένει ενεργό.

Επίσης το εν λόγω malware μπορεί να μεταδοθεί και σε άλλες USB συσκευές μιας και έχει την ικανότητα να επαναπρογραμματίζει το firmware όλων των USB συσκευών που θα βρει συνδεμένα σε ένα σύστημα. Μπορεί να υπάρξει λοιπόν ακόμη και σε συσκευές μη αποθήκευσης όπως ένα smartphone ή ακόμη και ένα ποντίκι.

Ερευνητές κατάφεραν να ανακατασκευάσουν ήχους από την εικόνα με τις δονήσεις των αντικειμένων που εμφανίζονται!

Φανταστείτε να μπορούσαμε να "ακούσουμε" με κάποιον τρόπο τον ήχο από ένα βίντεο, χωρίς ο ήχος αυτός να έχει καταγραφεί στο βίντεο – να μπορούσαμε, δηλαδή, να ανασυνθέσουμε τον ήχο του βίντεο με βάση την εικόνα του βίντεο. Ακούγεται τραβηγμένο, όμως ίσως η εποχή αυτή δεν είναι και τόσο μακριά.

Ερευνητές του MIT, της Microsoft και της Adobe ανέπτυξαν έναν αλγόριθμο που μπορεί να ανακατασκευάσει ένα ηχητικό σήμα, αναλύοντας τις ανεπαίσθητες δονήσεις αντικειμένων που απεικονίζονται σε ένα βίντεο. Μάλιστα, σε πειράματα που διεξήγαγαν, κατάφεραν να ανακατασκευάσουν τον ήχο ενός βίντεο με τη βοήθεια μίας συσκευασίας από πατατάκια, ενός φυτού, ενός κομματιού αλουμινόχαρτου, αλλά και από την επιφάνεια ενός ποτηριού με νερό.

Όταν ο ήχος πέφτει πάνω σε ένα αντικείμενο, του προκαλεί δονήσεις, εξηγεί ο Έιμπ Ντέιβις, μέλος της ομάδας. Η κίνηση αυτής της δόνησης δημιουργεί ένα πολύ διακριτικό οπτικό σήμα που συνήθως είναι αόρατο δια γυμνού οφθαλμού. Οι άνθρωποι δεν είχαν συνειδητοποιήσει ότι αυτές οι πληροφορίες υπήρχαν εκεί.

Για την επιτυχή ανακατασκευή του ήχου απαιτείται μία εξαιρετικά γρήγορη κάμερα, με συχνότητα που να ξεπερνά αυτήν του ηχητικού σήματος. Σε κάποια από τα πειράματα, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν μία κάμερα που έπιανε 2.000 με 6.000 καρέ ανά δευτερόλεπτο, όταν τα περισσότερα smartphones διαθέτουν κάμερες που δεν ξεπερνούν τα 60 καρέ ανά δευτερόλεπτο.