ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ-ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Η πολλή χρήση της Google ″φουσκώνει″ τα μυαλά των ανθρώπων και τους κάνει να νομίζουν ότι είναι πιο έξυπνοι και ότι γνωρίζουν περισσότερα πράγματα από ότι συμβαίνει στην πραγματικότητα.

Αυτό είναι το συμπέρασμα μιας νέας έρευνας Αμερικανών ψυχολόγων, σύμφωνα με την οποία οι συνεχείς αναζητήσεις μέσω διαδικτύου δημιουργούν στους χρήστες την ψευδαίσθηση της αυξημένης εξυπνάδας και προσωπικής γνώσης - ακόμη και αν κανείς δεν βρει την πληροφορία που ψάχνει (αρκεί το ψάξιμο!).

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Μάθιου Φίσερ του Πανεπιστημίου Γιέηλ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό περιοδικό πειραματικής ψυχολογίας "Journal of Experimental Psychology" της Αμερικανικής Ψυχολογικής Ένωσης, σύμφωνα με τις βρετανικές «Τέλεγκραφ» και «Ντέιλι Μέιλ», πραγματοποίησαν εννέα πειράματα με πάνω από 1.000 εθελοντές.

Τα πειράματα έδειξαν ότι οι άνθρωποι που αναζητούν πληροφορίες στο Ίντερνετ, τείνουν να αποκτούν μια (πλαστή) αντίληψη για τις γνώσεις τους, ενώ πιστεύουν ότι και το μυαλό τους είναι πιο «κοφτερό».

Όπως είπε ο Μάθιου Φίσερ, «το διαδίκτυο είναι ένα τόσο ισχυρό περιβάλλον, όπου μπορείς να υποβάλεις κάθε ερώτηση και να έχεις πρόσβαση στη γνώση όλου του κόσμου. Έτσι, είναι ευκολότερο να μπερδέψει κανείς τη δική του γνώση με την γνώση της εξωτερικής πηγής. Οι άνθρωποι μπορεί να γίνουν τρομερά ανακριβείς για το πόσα πράγματα γνωρίζουν και πόσο εξαρτημένοι είναι από το Ίντερνετ».

Σε πόσα θέματα έχουμε ακόμα την εντύπωση ότι ακούμε μέσα στο μυαλό μας τη φωνή της μητέρας ή του πατέρα μας, από την εποχή των παιδικών χρόνων, να μιλά και να μας δίνει "οδηγίες";

Ε, λοιπόν αυτό είναι ένα πολύ ισχυρό εργαλείο για να βοηθήσουμε τα παιδιά να ενστερνιστούν "κανόνες" που θα τους ανοίξουν το δρόμο προς μια ζωή με περισσότερη αυτοπεποίθηση! Παρακάτω, έχουμε καταγράψει τους "κανόνες" που είναι πολύ σημαντικοί και με την πρώτη ευκαιρία, καλό να υπενθυμίζουμε στα παιδιά μας γιατί σίγουρα την κατάλληλη στιγμή θα τους ανακαλέσουν.

1. Συμπεριφέρομαι στους άλλους με τον τρόπο που θα ήθελα να μου συμπεριφέρονται. Αν θέλω οι άνθρωποι να είναι ευγενικοί μαζί μου, μαθαίνω να είμαι ευγενικός. Αν μ΄ αρέσει να με ενθαρρύνουν, μαθαίνω να ενθαρρύνω κι εγώ.

2. Γελάω με τις γκάφες και τις αστείες καταστάσεις, χωρίς ποτέ να γελάω εις βάρος κάποιου παιδιού. Η αξιοπρέπεια είναι πάνω απ΄ όλα.

3. Το κουτσομπολιό είναι ανόητο και ανώφελο. Όταν κάποιος δεν είναι μπροστά, θα πω γι' αυτόν μόνο κάτι καλό.

4. Όταν νιώθω θλίψη, μπορώ να κάνω κάτι για να νιώσω καλύτερα. Στρέφομαι σε μια δημιουργική απασχόληση, πάω για τρέξιμο, μιλάω με τους γονείς μου, γράφω τις σκέψεις μου, απαριθμώ τις όμορφες στιγμές και καταστάσεις που έχω στη ζωή μου.

Θεωρία συνομωσίας ή λόγοι αισθητικής;

Οι γίγαντες της τεχνολογίας, ακολουθούν τα χνάρια των ωρολογοποιών με το να ρυθμίζουν τα ρολόγια που θα προωθηθούν σε διαφημιστικές καμπάνιες, στην ίδια ακριβώς ώρα: 10:09!

Γιατί όλοι έχουν κολλήσει σε μια συγκεκριμένη παράδοση ωρολογοποιίας; Τα ρολόγια της Apple για παράδειγμα, έχουν ρυθμιστεί στην ίδια ακριβώς ώρα: 10:09:30 σε κάθε μια από τις teaser εικόνες της εταιρείας.

Αυτό οφείλεται σε μια μακρά παράδοση που ακολουθείται πιστά στις διαφημίσεις ρολογιών στις οποίες τα ρολόγια φωτογραφίζονται να έχουν την ώρα 10:09 ή 10:10.

Φαίνεται πως οι ωρολογοποιοί αρχικά είχαν ρυθμίσει τη συγκεκριμένη ώρα κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930 και του 1940, ενώ ελάχιστοι έχουν αποκλίνει έκτοτε από αυτό. Η Rolex χρησιμοποιεί την ώρα 10:10:31 στις διαφημίσεις της, την ίδια στιγμή που η αμερικανική εταιρεία Timex, γυρίζει τα ρολόγια της στις 10.09.36, ενώ η TAG Heuer, ορίζει την ώρα 10:10:37.

Τα ψέματα της Πρωταπριλιάς είναι ένα έθιμο που μας έχει έρθει από την Ευρώπη. Υπάρχουν διάφορες εκδοχές σχετικά με τον τόπο και τον χρόνο που γεννήθηκε το έθιμο αυτό. Δύο από αυτές, όμως, είναι οι επικρατέστερες.

Σύμφωνα με την πρώτη εκδοχή, το έθιμο ξεκίνησε από τους Κέλτες. Λαός της βορειοδυτικής Ευρώπης, οι Κέλτες, ήταν δεινοί ψαράδες. Η εποχή του ψαρέματος ξεκινούσε την 1η Απριλίου. Όσο καλοί ψαράδες όμως και να ήταν, την εποχή αυτή του χρόνου τα ψάρια πιάνονται δύσκολα. Έτσι και αυτοί, όπως προστάζει ο "κώδικας δεοντολογίας" των ψαράδων όλων των εποχών, έλεγαν ψέματα σχετικά με τα πόσα ψάρια είχαν πιάσει. Αυτή η συνήθεια, έγινε με το πέρασμα του χρόνου έθιμο.

Η δεύτερη εκδοχή, που θεωρείται και πιο βάσιμη ιστορικά, θέλει γενέτειρα του εθίμου την Γαλλία του 16ου αιώνα. Μέχρι το 1564 η πρωτοχρονιά των Γάλλων ήταν η "1η Απριλίου". Την χρονιά αυτή όμως, και επί βασιλείας Καρόλου του 9ου, αυτό άλλαξε και Πρωτοχρονιά θεωρούνταν πλέον η 1η Ιανουαρίου. Στην αρχή αυτό δεν το δέχτηκαν όλοι οι πολίτες. Οι αντιδραστικοί συνέχιζαν να γιορτάζουν, την παλαιά πλέον, πρωτοχρονιά τους την 1η Απριλίου, ενώ οι υπόλοιποι τους έστελναν πρωτοχρονιάτικα δώρα για να τους κοροϊδέψουν. Το πείραγμα αυτό μετατράπηκε με τον καιρό σε έθιμο.