ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ-ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Μία μικρή τεχνολογική εταιρεία από τη Γαλλία παρουσίασε πρόσφατα το Cicret βραχιόλι, ένα είδος έξυπνου βραχιολιού που προβάλλει μια οθόνη αφής πάνω στο χέρι σας. Μάλιστα το βίντεο του γκάτζετ έχει γίνει viral τις τελευταίες ημέρες με τους φαν της τεχνολογίας να ονειρεύονται έξυπνα τηλέφωνα, χωρίς το τηλέφωνο.

Η συσκευή λειτουργεί με ένα μικρό ενσωματωμένο προβολέα και μια σειρά από αισθητήρες εγγύτητας. Παρόμοια με την τεχνολογία πίσω από τα πληκτρολόγια προβολής, το σύστημα ανιχνεύει τη θέση του Cicret και την κίνηση των δακτύλων σας, ουσιαστικά μετατρέποντας την επιφάνεια του δέρματός σας σε μια οθόνη αφής. Μπορείτε να πατήσετε, να κυλήσετε και να αλλάξετε όπως θα κάνατε και στο κινητό σας.

Το Cicret λειτουργεί με μια αυτόνομη έκδοση του Android, ή συνδέεται με ένα smartphone μέσω Bluetooth. Ενσωματωμένο Wi-Fi παρέχει συνδεσιμότητα, και υπάρχει και μια θύρα micro USB, καθώς και ένα πρόγραμμα ασφάλειας που παρέχει ανωνυμία και κρυπτογράφηση για κινητές συσκευές.

Ωστόσο το έξυπνο βραχιόλι δεν είναι έτοιμο για να κυκλοφορήσει ακόμα, αφού βρίσκεται σε φάση πρωτοτύπου και η ομάδα σχεδιασμού προσπαθεί να συγκεντρώσει χρήματα μέσω της ιστοσελίδας Cicret. Αλλά η ανταπόκριση που είχε στο κοινό είναι τεράστια.

του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

Δεν ήτον δρόμος πλέον περαστικός εις όλον το χωρίον. Αδύνατον να μην επερνούσε κανείς απ' εκεί όστις θα ανέβαινεν εις την επάνω ενορίαν ή όστις θα κατέβαινεν εις την κάτω. Λιθόστρωτον ανηφορικόν, από κάτω απ' της Σταματρίζαινας το σπίτι έως επάνω εις τον ναόν της Παναγίας της Σαλονικιάς. Χίλια βήματα, κάθε βήμα και άσθμα. Εφούσκωνεν, εκοντανάσαινε κανείς διά ν' αναβεί, εγλιστρούσε διά να καταβεί.

Αμα επάτει τις εις το λιθόστρωτον, αφού άφηνεν οπίσω του το μαγαζί του Καψοσπύρου, το σπίτι του Καφτάνη και το παλιόσπιτον του γερο-Παγούρη με την τοιχογυρισμένην αυλήν, ευρίσκετο απέναντι εις το σπίτι του Χατζή Παντελή, με τον αυλόγυρον σύρριζα εις τον βράχον. Κάτω έχασκε μέγας κρημνός, μονότονος, προκαλών σκοτοδίνην, σημειούμενος από ολίγους έρποντας θάμνους εδώ κι εκεί, οι οποίοι θα εφαίνοντο εις το σκότος της νυκτός εκείνης ως να ήσαν κακοποιοί ψηλαφώντες και αναρριχώμενοι ή και σκαλικάντζαροι ελλοχεύοντες και καραδοκούντες ως να έλθει η ώρα να εισβάλουν εις τας οικίας διά των καπνοδόχων. Το κύμα υποκώφως εφλοίσβιζεν εις τα κράσπεδα του κρημνού, και ακούραστος βορράς φυσών από προχθές, μαλακώσας την εσπέραν ταύτην, εξήπλωνε τες αποθαλασσιές του έως τον μεσημβρινόν τούτον μικρόν λιμένα, ο παγκρατής χιονόμαλλος βασιλεύς του χειμώνος.

Μεταξύ των πολλών δημωδών τύπων, τους οποίους θα έχωσι να εκμεταλλευθώσιν οι μέλλοντες διηγηματογράφοι μας, διαπρεπή κατέχει θέσιν η κακή πενθερά, ως και η κακή μητρυιά. Περί μητρυιάς άλλωστε θα αποπειραθώ να διαλάβω τινά, προς εποικοδόμησιν των αναγνωστών μου. Περί μιας κακής πενθεράς σήμερον ο λόγος.

Εις τι έπταιεν η ατυχής νέα Διαλεχτή, ούτως ωνομάζετο, θυγάτηρ του Κασσανδρέως μπάρμπα Μανώλη, μεταναστεύσαντος κατά την Ελληνικήν Επανάστασιν εις μίαν των νήσων του Αιγαίου. Εις τι έπταιεν αν ήτο στείρα και άτεκνος; Είχε νυμφευθή προ επταετίας, έκτοτε δις μετέβη εις τα λουτρά της Αιδηψού, πεντάκις της έδωκαν να πίη διάφορα τελεσιουργά βότανα, εις μάτην, η γη έμενεν άγονος. Δύο ή τρεις γύφτισσαι της έδωκαν να φορέση περίαπτα θαυματουργά περί τας μασχάλας, ειπούσαι αυτή, ότι τούτο ήτο το μόνον μέσον, όπως γεννήση, και μάλιστα υιόν. Τέλος καλόγηρός τις Σιναΐτης τη εδώρησεν ηγιασμένον κομβολόγιον, ειπών αυτή να το βαπτίζη και να πίνη το ύδωρ. Τα πάντα μάταια.

Επί τέλους με την απελπισίαν ήλθε και η ανάπαυσις της συνειδήσεως, και δεν ενόμιζεν εαυτήν ένοχον. Το αυτό όμως δεν εφρόνει και η γραία Καντάκαινα, η πενθερά της, ήτις επέρριπτεν εις την νύμφην αυτής το σφάλμα της μη αποκτήσεως εγγόνου διά το γήρας της.