Στις 20 Μαΐου του 1874, ο Levi Strauss κυκλοφόρησε στο San Fransisco το πρώτο τζιν παντελόνι, που έμελλε στην πορεία να γίνει ρούχο συνώνυμο αρχικά της εργατικής τάξης και στη συνέχεια μίας ολόκληρης κοινωνίας! Ο Levi Strauss γεννήθηκε στη Βαυαρία το 1829. Σε ηλικία 18 ετών ακολούθησε την οικογένειά του στις Η.Π.Α. και συγκεκριμένα στη Νέα Υόρκη, όπου τα αδέρφια του Jonas και Louis είχαν ανοίξει μία εταιρεία ένδυσης που παρουσίαζε οικονομική ανάπτυξη.
Έτσι το 1853 ο Levi, όντας Αμερικανός πολίτης πλέον μετά από εξάχρονη παραμονή του στις Η.Π.Α., άνοιξε ένα παράρτημα αυτής της εταιρείας στις δυτικές ακτές της χώρας, στο San Fransisco.
Ο Strauss πρωτοπορεί προτείνοντας μία σειρά από παντελόνια που είναι φτιαγμένα από ανθεκτικό καραβόπανο - σύμφωνα με κάποιους παρόμοιο με αυτό των πανιών κάποιων πλοίων του Χριστόφορου Κολόμβου - ιδανικά για να ''επιβιώνουν'' σε σκληρές συνθήκες εργασίας. Λόγω της γεννοβέζικης καταγωγής τους (''τζένοαν'' για τους Αμερικάνους) τα παντελόνια παίρνουν την ονομασία τζινς και κυριολεκτικά γίνονται ανάρπαστα.
Οι τρίχες του σώματός μας παράγουν χρώμα για περιορισμένο αριθμό ετών. Αυτή η περίοδος είναι γενετικά προσδιορισμένη και ποικίλλει ανάλογα με τη θέση της τρίχας. Κάθε τρίχα δημιουργείται σε ένα τριχοθυλάκιο, που δεν είναι παρά μια ομάδα κυττάρων του δέρματος, διαφόρων τύπων. Μια τρίχα του κεφαλιού έχει κατά κανόνα έναν κύκλο ζωής δύο έως έξι ετών, μετά πέφτει, και το τριχοθυλάκιο αρχίζει να δημιουργεί μια καινούργια τρίχα. Τις πρώτες δέκα φορές όλα πάνε μια χαρά, αλλά από κει και πέρα αρχίζουν τα προβλήματα.
Αυτό σημαίνει είτε ότι το τριχοθυλάκιο είναι πλέον άχρηστο και δεν μπορεί να δημιουργήσει νέα τρίχα είτε ότι έχουν καταστραφεί τα εξειδικευμένα κύτταρα, τα μελανοκύτταρα, που παράγουν τη χρωστική ουσία μελανίνη. Όσο προχωρά η φθορά των μελανοκυττάρων, τόσο τα μαλλιά γκριζάρουν, μέχρι που ασπρίζουν τελείως, όταν πια δεν τροφοδοτούνται καθόλου με μελανίνη.
Η πιο χρονοβόρος και ολίγον δυσάρεστη διαδικασία κατά την προσπάθεια αγοράς ρούχων είναι η δοκιμή τους. Μια ρωσική εταιρία δημιούργησε ένα εικονικό δοκιμαστήριο απαλλάσσοντας τους υποψήφιους αγοραστές από την δοκιμασία να βάζουν και να βγάζουν ρούχα, προσπαθώντας να επιλέξουν το σωστό. Η εταιρία AR Door δημιούργησε μια οθόνη σε μέγεθος και σχήμα καθρέφτη που προβάλλει και μάλιστα τρισδιάστατα στον υποψήφιο αγοραστή την εικόνα του με τα ρούχα που έχει επιλέξει χωρίς όμως να τα έχει φορέσει. Οι δημιουργοί της οθόνης βασίστηκαν στo επαναστατικό σύστημα αισθητήρων Kinect που αναπτύχθηκε για λογαριασμό της κονσόλας Xbox 360 της Microsoft για να δημιουργήσουν ένα σύστημα «επαυξημένης πραγματικότητας». Με τον όρο «επαυξημένη πραγματικότητα» (augment reality) περιγράφεται ένα πεδίο εφαρμογών, πυρήνας των οποίων είναι η προβολή τρισδιάστατων εικόνων πάνω σε διάφορες επιφάνειες οι οποίες συνθέτουν το πραγματικό και το εικονικό.
Είστε σίγουροι ότι ξέρετε τα πάντα γύρω από την ιστορία της έννοιας και των εθιμοτυπικών του γάμου; Διαβάστε την παρακάτω λίστα και τσεκάρετε τις γνώσεις σας.
1. Τα νυφικά δεν ήταν πάντα άσπρα. Στην πραγματικότητα ήταν μαύρα, μπλε, μωβ και κόκκινα. Μετά το 1840, οπότε και παντρεύτηκε η Βασίλισα Βικτώρια τον Πρίγκιπα Αλβέρτο, κι εμφανίστηκε η πρώτη ντυμένη με λευκό νυφικό, σύμβολο της αγνότητας, το άσπρο έγινε σήμα κατατεθέν του νυφικού.
2. Έρευνες έχουν αποδείξει ότι οι άντρες που συνηθίζουν να φιλάνε τις γυναίκες τους κάθε πρωί, ζουν κατά πέντε χρόνια περισσότερο από όσους δεν έχουν αυτή την πολύ γλυκιά συνήθεια.
3. Το πρώτο δαχτυλίδι αρραβώνα δώθηκε το 1477 από τον Αρχιδούκα Μαξιμιλιανό στην αρραβωνιαστικιά του Μαρία της Βουργουνδίας.
4. Το 1228, η Σκωτία υπήρξε η πρώτη Ευρωπαϊκή χώρα που οι γυναίκες απέκτησαν το δικαίωμα να κάνουν πρόταση γάμου, κάτι που σιγά σιγά εξαπλώθηκε και στην υπόλοιπη Ευρωπη.
5. Τα δαχτυλίδια του γάμου φοριούνται στο τέταρτο δάχτυλο του αριστερού χεριού από τα αρχαία χρόνια. Οι Ρωμαίοι πίστευαν ότι στο συγκεκριμένο δάχτυλο υπάρχει μία φλέβα, η ονομαζόμενη "Vena Amoris", η φλέβα της Αγάπης, η οποία οδηγεί κατευθείαν στην καρδιά.
Το πειραματικό ηλιακό αεροπλάνο Solar Impulse προσγειώθηκε στις Βρυξέλλες, τερματίζοντας την πρώτη του διεθνή πτήση 13 ώρες αφότου είχε απογειωθεί από την Ελβετία και ολοκληρώνοντας έτσι με επιτυχία άλλη μία δοκιμή προτού επιχειρήσει να κάνει το γύρο του κόσμου, με ενδιάμεσους σταθμούς. Το αεροσκάφος του Ελβετού αεροπόρου και γιατρού Μπερτράν Πικάρ, με κυβερνήτη τον Αντρέ Μπόρσμπεργκ, είχε απογειωθεί στις 9:40 (ώρα Ελλάδας) από το στρατιωτικό αεροδρόμιο του Παγιέρν και προσγειώθηκε χωρίς προβλήματα γύρω στις 22:40.
"Με την πτήση αυτή θέλουμε να ενθαρρύνουμε τους πολιτικούς που λαμβάνουν τις αποφάσεις να υιοθετήσουν πιο φιλόδοξη ενεργειακή πολιτική", είχε δηλώσει πριν από την απογείωση ο Πικάρ. "Είναι τρελό η ανθρωπότητα να ξοδέψει ένα δισεκατομμύριο τόννους πετρελαίου κάθε ώρα", πρόσθεσε.
Το αεροπλάνο του, με άνοιγμα φτερών 64 μέτρα - όσο δηλαδή και οι "γίγαντες" των αιθέρων, όπως το Airbus A340 - ζυγίζει μόλις 1,6 τόννους.
Το Solar Impulse έχει μπει ήδη στην ιστορία της αεροναυπηγικής αφού κατάφερε να κάνει μια πτήση 24 ωρών χρησιμοποιώντας μόνο τους ηλιακούς συλλέκτες του και τις μπαταρίες του, τον Ιούλιο του 2010.
Αγοράζουμε υπερβολικά μεγάλες ποσότητες τροφίμων, σχεδιάζουμε λάθος τις αγορές μας, υποκύπτουμε στη γοητεία της καλής εικόνας και εμφάνισης των τροφίμων, σε διαφημιστικές εκστρατείες «αγόρασε τρία, πλήρωσε δύο». Αποτέλεσμα; Κάθε χρόνο χάνονται από την παραγωγή στη διάθεση ή πετιούνται ως απορρίμματα 1,3 δισεκατομμύρια μετρικοί τόνοι τροφίμων, το ένα τρίτο της ετήσιας παγκόσμιας παραγωγής. Την ίδια στιγμή που 925 εκατομμύρια συνάνθρωποί μας λιμοκτονούν και ο υποσιτισμός παίζει ρόλο στους μισούς, τουλάχιστον, από τα 10,9 εκατομμύρια θανάτους παιδιών κάθε χρόνο.
Αυτά διαπιστώνονται σε έρευνα την οποία παρήγγειλε ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ (FAO) στο Σουηδικό Ινστιτούτο Τροφίμων και Βιοτεχνολογίας. Τα συμπεράσματα θα παρουσιαστούν στο διήμερο διεθνές συνέδριο «Εξοικονομείστε Τρόφιμα!», που ξεκινά τη Δευτέρα στο Ντίσελντορφ, στη Γερμανία, στο πλαίσιο της εμπορικής έκθεσης της διεθνούς βιομηχανίας συσκευασίας Interpack 2011.
Η αφύπνιση του κοινού στην απώλεια και σπατάλη τροφίμων και της επίπτωσης τους στη φτώχεια και την πείνα στον πλανήτη, αλλά και στην αλλαγή του κλίματος και τους φυσικούς πόρους, είναι ο στόχος του συνεδρίου.
Στις 22 Φεβρουαρίου του 1943 η Sophie Scholl εκτελέστηκε από το χιτλερικό καθεστώς. Ήταν μόλις 22 χρονών. «Τι ωραία και ηλιόλουστη μέρα! Και πρέπει να φύγω... Αλλά τι σημασία έχει ο θάνατός μου, αν μέσα από αυτόν αφυπνιστούν χιλιάδες και αναλάβουν δράση»... Αυτά ήταν τα τελευταία λόγια της Sophie Scholl. Θα εκτελεστεί μαζί με τον αδελφό της Hans λίγες μόλις ώρες μετά τη δίκη – παρωδία που έχουν πραγματοποιήσει οι Ναζί κρίνοντας τους ένοχους για εθνική προδοσία.
«Είναι η πιο θεαματική πράξη αντίστασης στην ιστορία του 20ου αιώνα που μπορώ να σκεφτώ...» θα γράψει δεκαετίες αργότερα στο Newsday η συγγραφέας Lillian Garrett – Groag με αφορμή τα 60 χρόνια από την εκτέλεση της Scholl.
Ίσως να ακούγεται λίγο υπερβολικό, αλλά είναι πέρα για πέρα ειλικρινές.
Στα μέσα του 1942, με την ναζιστική Γερμανία να δείχνει να επικρατεί στο μέτωπο του πολέμου και τον Αδόλφο Χίτλερ να χαίρει της τυφλής εμπιστοσύνης της μεγάλης πλειοψηφίας του γερμανικού λαού, πέντε νέα παιδιά θα τολμήσουν να σηκώσουν το κεφάλι και να δηλώσουν ανυπακοή στο ναζιστικό καθεστώς.
Ο ιστότοπος αυτός, χρησιμοποιεί μικρά αρχεία που λέγονται cookies τα οποία βοηθούν να βελτιωθεί η περιήγησή σας. Αν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, θα υποθέσουμε ότι συμφωνείτε με αυτή την πολιτική...