Γεννήθηκε το 1904 στο Μεγάλο Ζαλούφι της Ανατολικής Θράκης και έφηβη μεταφέρθηκε με την οικογένειά της στον Έβρο με την ανταλλαγή των πληθυσμών, όπου έζησε στην περιοχή της Ορεστιάδας.Εγκαταστάθηκε στα ακριτικά Μαράσια το 1962, στο τελευταίο σπίτι του χωριού που βρίσκεται δίπλα στο ομώνυμο στρατιωτικό φυλάκιο, μία ανάσα από το σύνορο, και αφιέρωσε τα υπόλοιπα 49 χρόνια της ζωής της στην εξυπηρέτηση των φαντάρων που υπηρετούσαν σε αυτό. Επειδή έχασε και τα τέσσερα παιδιά της, τα τρία από αυτά μάλιστα σε πολύ μικρή ηλικία, έβλεπε τους φαντάρους σαν δικά της παιδιά, όπως είχε εκμυστηρευτεί στους συγχωριανούς της.
Καθημερινά μαγείρευε για τους στρατιώτες, έπλενε και σιδέρωνε τα ρούχα τους, ήταν εκεί για ό,τι χρειάζονταν, ενώ δεν παρέλειπε κάθε πρωί να υψώνει τη "γαλανόλευκη" στον ιστό που είχε εγκαταστήσει στον εξωτερικό περίβολο του σπιτιού. "Για να βλέπουν οι απέναντι", όπως έλεγε. Δεκάδες "σειρές" στρατιωτών που υπηρέτησαν στα Μαράσια έχουν να διηγηθούν τη δική τους εμπειρία, ενώ πολλοί συνεχίζουν να της στέλνουν γράμματα.
Οταν οι δυνάμεις της άρχισαν να την προδίδουν, ο Στρατός ανέλαβε να ανταποδώσει την προσφορά της, ξεπληρώνοντας το χρέος του. Κάθε πρωί τα τελευταία χρόνια έστελνε έναν στρατιώτη να τη βοηθά στην έπαρση της σημαίας, στρατιωτικός γιατρός την επισκεπτόταν συχνά για τις απαραίτητες εξετάσεις, ενώ είχε πάντα στη διάθεσή της ένα πιάτο φαγητό.
Αγανακτώ διαβάζοντας δημοσιεύματα όπως το παρακάτω. Είναι λέει «ΠΡΑΣΙΝΟ», το κρέας που αναπτύσσεται με τεχνητό τρόπο στο εργαστήριο, δεν βλάπτει το περιβάλλον και επίσης οι παραγόμενοι ρύποι είναι μειωμένοι. «Πράσινη» εναλλακτική λύση για τη μείωση των εκπομπών ρύπων μπορεί να αποτελέσει, σύμφωνα με τους επιστήμονες, το κρέας που αναπτύσσεται με τεχνητό τρόπο στο εργαστήριο.
Πιο συγκεκριμένα, νέα μελέτη υποστηρίζει ότι οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από την παραγωγή κρέατος στο εργαστήριο, θα ήταν πολύ λιγότερες συγκριτικά με τις εκπομπές που συνδέονται με τη ζωική παραγωγή.
Οι επιστήμονες μάλιστα εκτιμούν ότι το «τεχνητό κρέας» θα μπορούσε να συμβάλλει στην ικανοποίηση των αναγκών του αυξανόμενου πληθυσμού για τροφή, προστατεύοντας παράλληλα το περιβάλλον.
Η πληροφόρηση σχετικά με αυτό το ερώτημα είναι πολύ περιορισμένη και αυτός είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο δεν μπορούμε να προσδιορίσουμε με σιγουριά το ασφαλέστερο μέρος του κόσμου.
Αν όμως ψάξουμε ανάμεσα σε γνωστά μέρη, τα επικρατέστερα είναι δύο και βρίσκονται στις ΗΠΑ.

Θεωρείται από τους περισσότερους ειδικούς το ασφαλέστερο θησαυροφυλάκιο του κόσμου.
Η οροφή και οι τοίχοι του είναι φτιαγμένοι από παχιές πλάκες γρανίτη και η πόρτα του χώρου όπου φυλάσσεται ο χρυσός ζυγίζει 20 τόνους. Για να ανοίξει, απαιτείται η παρουσία πολλών ατόμων, που το καθένα τους γνωρίζει ένα μόνο μέρος του κωδικού της κλειδαριάς.
Στο Fort Knox πολλές χώρες ασφαλίζουν πολύτιμα τιμαλφή.
Μετά από πέντε χρόνια αμερικανικής και κινεζικής πρωτοκαθεδρίας στους σούπερ-υπολογιστές, η Ιαπωνία «παίρνει το αίμα» της πίσω χάρη στο νέο της καμάρι, τον «Υπολογιστή Κ», ο οποίος μόλις αναγνωρίστηκε ως πιο ο πιο γρήγορος στον κόσμο. Κατασκευάστηκε από την εταιρία Fujitsu και το εθνικό εργαστήριο Riken και «τρέχει» με ταχύτητα 8,16 petaflops ή περίπου 70.000 πιο γρήγορα από ένα μηχάνημα X-Box. Στη δεύτερη θέση υποχώρησε πλέον ο κινεζικός «Τιανχέ-1 Α» με 2,6 petaflops, ο οποίος ανήκει στο Εθνικό Κέντρο Υπερυπολογιστών στην Τιανζίν, ενώ στην τρίτη βρίσκεται ο αμερικανικός «Τζάγκουαρ» με 1,75 petaflops, τον οποίο κατασκεύασε η Cray για λογαριασμό του υπουργείου Ενέργειας των ΗΠΑ.
Στην πρώτη δεκάδα, πέντε μηχανήματα ανήκουν στις ΗΠΑ, από δύο στην Ιαπωνία και την Κίνα και ένα στη Γαλλία.
Το όνομα «Κ» προέρχεται από την ιαπωνική λέξη «Kei», που παραπέμπει στα δέκα petaflops ανά δευτερόλεπτο και οι δημιουργοί του ευελπιστούν ότι τελικά θα πετύχει το μηχάνημά τους, όταν θα τεθεί σε λειτουργία έως το Νοέμβριο του 2012. Ένα Ρetaflop ιδουναμεί με 1.000 Teraflop, δηλαδή με χίλια τρισεκατομμύρια υπολογισμούς το δευτερόλεπτο.
Σύνταγμα 10 το πρωί. Ένα διώροφο κόκκινο λεωφορείο κυκλοφορεί και χαλάει κόσμο. Ξαφνιασμένοι οι ξένοι τουρίστες από τα γύρω ξενοδοχεία της πλατείας αλλά και οι ανυποψίαστοι Αθηναίοι περαστικοί αναρωτιούνται τι συμβαίνει. Με ένα νεύμα της ομάδας «Παρακούν» σχηματίζουν όλοι ένα «ζωηρό γαϊτανάκι» και σε κύκλους χορεύουν αργεντίνικο τάνγκο. Ένα ιδιόμορφο λεωφορείο έχει κάνει την εμφάνισή του στην πόλη, στο πλαίσιο του φετινού Athens Fringe Festival που διοργανώνεται για τρίτη συνεχή χρονιά στην Αθήνα. Με επιβάτες του όχι τουρίστες, αλλά τη χοροθεατρική ομάδα «Παρακούν», το ανοιχτό λεωφορείο περιδιαβαίνει τους δρόμους της πόλης και εξαπολύει ένα πολύχρωμο καλλιτεχνικό αντάρτικο, αιφνιδιάζοντας ευχάριστα τους Αθηναίους.
Ως «κομάντος της τέχνης» οι χορευτές και οι ηθοποιοί της ομάδας, περιφέρονται από γειτονιά σε γειτονιά, κάνοντας στάσεις σε πλατείες, ακάλυπτους πολυκατοικιών, λαϊκές αγορές και άλλα απρόσμενα σημεία, για να παρουσιάσουν αυτοσχέδιες παραστάσεις που περιλαμβάνουν, χορό, θέατρο, μουσική και. παιχνίδι. Στόχος τους η διασπορά τους σε όλη την πόλη και η ενεργή εμπλοκή των πολιτών.
«Η χοροθεατρική ομάδα «Παρακούν» είναι «προϊόν» της γνωριμίας ανθρώπων μέσα από το Παιχνίδι που ονομάστηκε "Ποιος είναι ο Αρχηγός" και πραγματοποιείται κάθε Κυριακή στο Θέατρο Olvio στο Γκάζι» εξηγεί η Έλενα Καραμπούλα, μέρος της ομάδας Παρακούν.
Προσπαθώντας να αντιμετωπίσει το πρόβλημα περιορισμού διαθέσιμων ονομασιών για νέες ιστοσελίδες, ο οργανισμός Icann ψήφισε υπέρ της δημιουργίας νέων καταλήξεων για όλα τα sites του διαδικτύου. Αυτή η απόφαση σηματοδοτεί μεγαλύτερη γκάμα επιλογών όπως .com ή .gr στις 22, ενώ ο αριθμός αναμένεται να μεγαλώνει ολοένα και περισσότερο στη συνέχεια.
Ο πρόεδρος του οργανισμού Ροντ Μπέκστρομ δήλωσε πως «κανείς δεν μπορεί να φανταστεί που θα μας οδηγήσει αυτή η απόφαση».
Οι αιτήσεις για τις νέες καταλήξεις θα αρχίσουν να γίνονται δεκτές εντός του 2012.
Η ιδέα της καμπάνιας ξεκίνησε από την Αυστραλία και συγκεκριμένα τον Χουάν Μαν, ο οποίος για προσωπικούς λόγους αποφάσισε να φύγει από το Λονδίνο και να επιστρέψει στην πόλη όπου γεννήθηκε, το Σίδνεϊ. Εκεί, όμως δεν είχε κανέναν να τον περιμένει. Έτσι, έγραψε σε ένα χαρτόκουτο «Free Hugs» δηλαδή «δωρεάν αγκαλιές» και στάθηκε σε έναν κεντρικό δρόμο της πόλης περιμένοντας κάποιον να τον αγκαλιάσει. Τα πρώτα λεπτά ήταν περίεργα, όμως μετά άρχισαν να τον πλησιάζουν άνθρωποι που είχαν την ίδια ανάγκη με αυτόν, μια αγκαλιά.
Το παράδειγμα του ακολούθησαν αρκετοί νέοι από όλο τον κόσμο, προσφέροντας δωρεάν αγκαλιές και δωρεάν χαμόγελα. Από την Αυστραλία η ιδέα διαδόθηκε στην Ταϊβάν, στις ΗΠΑ, τη Φιλανδία, την Ιταλία, τη Γαλλία, τη Γερμανία όπου σημειώθηκε η μεγαλύτερη συνάθροιση εναγκαλιζόμενων (16.000 τον αριθμό) έως και την Ελλάδα.
Οι «δωρεάν αγκαλιές» δημιούργησαν μπλογκς και σελίδες σε κοινωνικά δίκτυα, ενώ τα βίντεο που αναρτώνται στο διαδίκτυο προσελκύουν εκατομμύρια «χτυπήματα».
Ο ιστότοπος αυτός, χρησιμοποιεί μικρά αρχεία που λέγονται cookies τα οποία βοηθούν να βελτιωθεί η περιήγησή σας. Αν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, θα υποθέσουμε ότι συμφωνείτε με αυτή την πολιτική...