
Γνωστές μητροπόλεις του κόσμου έχουν αποκτήσει το όνομά τους εξαιτίας κάποιου θρύλου ή μιας ιστορίας που ξετυλίχθηκε εκεί, από κάποιον θεό ή στρατηγό του παρελθόντος, ακόμα εξαιτίας ετυμολογικής προσέγγισης καθώς το όνομα κάποιων πρωτευουσών σημαίνει αυτό ακριβώς που είναι ή την τοποθεσία στην οποία βρίσκονται...
Σημαίνει φράγμα του ποταμού Amstel που ετυμολογικά προέρχεται από την ολλανδική φράση «Aeme stelle», δηλαδή «περιοχή όπου αφθονεί το νερό».
Δύο διαφορετικές εκδοχές υπάρχουν για την ετυμολογία της ονομασίας Berlin. Σύμφωνα με την προφορική παράδοση των Γερμανών, το όνομα προκύπτει από την γερμανική λέξη Bär, που σημαίνει αρκούδα. Ωστόσο, η πιο πιθανή εξήγηση είναι αυτή που θέλει την ρίζα «berl» να έχει σλαβική προέλευση. Συγκεκριμένα, σημαίνει «βάλτος» και οι πρώτοι Σλάβοι έποικοι της περιοχής έδωσαν στην πόλη αυτό το όνομα επειδή χτίστηκε στο επίπεδο του «βαλτώδους» ποταμού Spree.
Αγοράσατε ένα καινούριο μπλουζάκι, φόρεμα ή παντελόνι και δε βλέπετε την ώρα να το φορέσετε στην πρώτη σας έξοδο; Και πολύ καλά κάνετε, αρκεί να έχετε φροντίσει πρώτα να το περάσετε ένα χεράκι από το πλυντήριο ρούχων.
Σύμφωνα με τον καθηγητή Donald Belsito, δερματολόγο στο ιατρικό κέντρο του πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης, τα καινούρια ρούχα πρέπει να πλένονται τουλάχιστον μία φορά προτού τα φορέσει κανείς, τα βάλει στη ντουλάπα ή τα συρτάρια με τα υπόλοιπα κομμάτια της γκαρνταρόμπας του κι αυτό γιατί, όπως προειδοποιεί ο ίδιος, μπορεί να «φιλοξενούν» επάνω τους μικροσκοπικά ζωύφια και έντομα από τους προηγούμενους ανθρώπους που τα δοκίμασαν στο κατάστημα.
Επιπλέον, τα χημικά που χρησιμοποιούνται για να παραμένουν τα ρούχα ατσαλάκωτα επάνω στις κούκλες και τα ράφια των καταστημάτων μπορεί να ευθύνονται για διάφορες δερματικές αλλεργίες και αλλεργικές αντιδράσεις.
Μετά από τεστ που έγιναν στη Νέα Ζηλανδία αποκαλύφθηκε, ότι τα επίπεδα των χημικών στα ρούχα κινεζικής προέλευσης ήταν έως και 900 φορές υψηλότερα από το προκαθορισμένο όριο ασφαλείας, αναφέρει σχετικό δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας Daily Mail.

Σε σχέση με τους άγριους προγόνους τους, οι σημερινές ντομάτες είναι πραγματικά μεταλλαγμένα τέρατα. Όταν οι Ισπανοί κονκισταδόρ έφτασαν στην Αμερική, οι Αζτέκοι είχαν ήδη μετατρέψει ένα μικρό, άνοστο και μοβ καρπό σε υπερμέγεθες, ζουμερό φρούτο. Πεντακόσια χρόνια αργότερα, ένα από τα γενετικά μυστικά της μεταμόρφωσης έρχεται στο φως, και μάλιστα ανοίγει θεωρητικά το δρόμο για τη μεγέθυνση οποιουδήποτε φρούτου.
Η ντομάτα (Solanum lycopersicum) μεταφέρθηκε στην Ευρώπη από τον Ισπανό Χερνάν Κορτές, ο οποίος πρόσεξε το κόκκινο φρούτο που καλλιεργούσαν οι Αζτέκοι στο Μεξικό. Ήταν ένα από τα φυτά του σημαντικού γένους Solanum που μεταφέρθηκαν στον Παλαιό Κόσμο τον 16ο αιώνα, μαζί με την πατάτα, τη μελιτζάνα, την πιπεριά και τον καπνό.
Στην αρχική, άγρια μορφή της η ντοματιά παράγει καρπούς σε μέγεθος μούρου. Κι όμως, μια από τις ποικιλίες που έφερε ο Κορτέζ στην Ευρώπη έδινε γιγάντιους καρπούς, γνωστούς σήμερα ως ντομάτα beefcake.

Αεροσκάφος που μοιάζει με Stealth και είναι φτιαγμένο στην Ελλάδα "σκίζει" τους αιθέρες της Φλώρινας. Πρόκειται για το αεροσκάφος "ΆΡΧΩΝ" - κατασκευασμένο από έναν κάτοικο της περιοχής - που μετά τις επιτυχείς δοκιμαστικές πτήσεις, βγαίνει στην αγορά, σύμφωνα το Ράδιο Φλώρινα.
Πρόκειται για ένα αεροσκάφος μόλις 200 κιλά, με κινητήρα μόλις 46 ίππων, μονοθέσιο, που μοιάζει με μαχητικό (άλλωστε τα περισσότερα μέρη του είναι κατασκευασμένα από αλουμίνιο αεροναυπηγικής) με πολλές καινοτόμους σχεδιασμούς (οι λεπτομέρειες του σχεδίου του τείνει σε τεχνολογία Stealth).
Μάλιστα για το συγκεκριμένο αεροπλάνο ο κατασκευαστής έχει δεχθεί πάρα πολλά email και τηλεφωνήματα από αμερικανικές εταιρείες που επιθυμούν να το αξιοποιήσουν εμπορικά.

Δε νομίζετε κάποιες φορές ότι τα ρολόγια και ο τρόπος που δουλεύουν είναι σχετικά αγχωτικά, με τους απειλητικούς αριθμούς και τους δείκτες σε διαρκή κίνηση να υπενθυμίζουν πόσο ανηλεώς γρήγορα περνά η ώρα;
Αν ναι, τότε ήρθε η ώρα να αλλάξετε τρόπο να αντιπαρατίθεστε με τον χρόνο και ο κορυφαίος μαθηματικός του Μεσαίωνα έχει την ιδανική λύση.
Όχι ακριβώς ο ίδιος ο Φιμπονάτσι του 13ου αιώνα, αλλά ο πολυμήχανος Φιλίπ Κρετιέν από το Μόντρεαλ του Καναδά και η μαγική εφεύρεσή του!
Το είπε Ρολόι Φιμπονάτσι, καθώς η λειτουργία του βασίζεται στην περίφημη αλληλουχία του σπουδαίου ιταλού μαθηματικού (που μπορεί να τη θυμάστε από το μυθιστόρημα του Νταν Μπράουν), και σου επιτρέπει να γνωρίζεις την ώρα με έναν σαφώς πιο διακριτικό και λιγότερο απειλητικό τρόπο. Τα χρώματα αλλάζουν και εσύ το μόνο που έχεις να κάνεις είναι μερικά αθροίσματα, ψιλοπράγματα δηλαδή.
Ερευνητές στις ΗΠΑ δημιούργησαν ένα σύνθετο υλικό με μέταλλο, που είναι τόσο ελαφρύ, ώστε μπορεί να επιπλέει στο νερό. Έτσι, ένα σκάφος, κατασκευασμένο από αυτό το υλικό, δεν θα βυθιζόταν, ακόμη κι αν είχε υποστεί σοβαρή ζημιά.
Οι μηχανικοί της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης και της εταιρείας Deep Spring Technologies (DST), σε συνεργασία με ερευνητές του αμερικανικού στρατού, με επικεφαλής τον καθηγητή Νικχίλ Γκούπτα του Τμήματος Μηχανολόγων Μηχανικών και Αεροναυπηγών, δήλωσαν πως το πρωτοποριακό υλικό θα μπορούσε επίσης, χάρη στο μικρό βάρος του, να επιτρέψει την εξοικονόμηση καυσίμων τόσο σε σκάφη, όσο και σε οχήματα.
To νέο υλικό είναι ο πρώτος «συντηγμένος αφρός» από ένα συνθετικό κράμα μετάλλου (μαγνησίου), που συνδυάζει την ελαφρότητα και τη δύναμη, καθώς, εκτός από το πολύ μικρό βάρος, διαθέτει επίσης μεγάλη αντοχή στη θερμότητα.
Το νέο σύνθετο υλικό έχει πυκνότητα μόλις 0,92 γραμμαρίων ανά κυβικό μέτρο (έναντι 1 γραμμαρίου ανά κ.μ. του νερού). Ακριβώς επειδή έχει πυκνότητα μικρότερη από το νερό, μπορεί να επιπλέει σε αυτό.
Ελαφριά σαν πούπουλο. Με ένα φύσημα του ανέμου καρφώνεται στα κλαδιά των δέντρων. Πηγαίνει στους θάμνους, στις αλάνες, τους δρόμους και τα πεζοδρόμια. Και ρυπαίνει. Για να καταλήξει στη θάλασσα. Θαλασσοπούλια, φώκιες, θαλάσσιες χελώνες και φάλαινες παγιδεύονται ή πνίγονται εξαιτίας της κοινής ελαφριάς πλαστικής σακούλας.
Η πλαστική σακούλα μεταφοράς προϊόντων χρησιμοποιείται από τον καταναλωτή, κατά μέσο όρο, είκοσι λεπτά πριν πεταχτεί.
Ήταν στα τέλη του 19ου αιώνα όταν ένας Γερμανός επιστήμονας, ο Χάνς Φον Πέχμαν, εντόπισε ένα λευκό κηρώδες ίζημα στον πυθμένα του δοκιμαστικού του σωλήνα.
Ο Πέχμαν δεν φανταζόταν ότι αυτό το υλικό θα αποτελούσε την πρώτη ύλη σε κάθε είδους συσκευασίες από τα σαμπουάν, μέχρι τα σακουλάκια των σάντουιτς ή την επένδυση των καλωδίων. Το 1898 ο Γερμανός επιστήμονας παρασκεύασε, κατά λάθος, το πολυαιθυλένιο, ενώ μελετούσε το διαζωμεθάνιο.
Το πολυαιθυλένιο, στη μορφή που το γνωρίζουμε σήμερα, ανακαλύφθηκε από τους Ε. Φόσετ και Ρ. Γκίσμπσον, πάλι κατά λάθος, στα εργαστήρια των Imperial Chemical Industries (ICI) στο Νόρθγουιτς της Βρετανίας.
Ο ιστότοπος αυτός, χρησιμοποιεί μικρά αρχεία που λέγονται cookies τα οποία βοηθούν να βελτιωθεί η περιήγησή σας. Αν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, θα υποθέσουμε ότι συμφωνείτε με αυτή την πολιτική...