ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ-ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Οι δολίνες είναι βαθιές λακκούβες ή τρύπες, που σχηματίζονται, κατά κανόνα, από την υπονόμευση του εδάφους σε κάποια σημεία. Οι δολίνες συναντιούνται κυρίως σε περιοχές με ασβεστολιθικά πετρώματα.

Σχηματίζονται συνήθως ως εξής: Το βρόχινο νερό περνάει στο υπέδαφος και διασπά βαθμιαία το ασβεστολιθικό πέτρωμα, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται υπόγειες κοιλότητες και σπηλιές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτές οι σπηλιές γίνονται σταδιακά τόσο μεγάλες, που δεν μπορούν πλέον να αντέξουν το βάρος της οροφής τους. Έτσι, το έδαφος που βρίσκεται από πάνω τους καταρρέει, και εμφανίζονται μεγάλες ή μικρότερες τρύπες.

Σε κάποια μέρη του κόσμου, οι δολίνες είναι τόσο πολλές, που διαμορφώνουν το τοπίο. Τέτοιου είδους τοπία ονομάζονται καρστικά, από την περιοχή Καρστ στα σύνορα Ιταλίας-Σλοβενίας. Σε σπάνιες περιπτώσεις, οι δολίνες μπορούν να γίνουν πολύ μεγάλες και πολύ βαθιές.

Κάτι τέτοιο συνέβη στην Πόλη της Γουατεμάλας, το Φεβρουάριο του 2007. Ισχυρές βροχοπτώσεις και νερά που διέρρεαν από ένα μη στεγανοποιημένο υπόνομο, σε συνδυασμό με την ύπαρξη πολλών κοιλοτήτων στο υπέδαφος, οδήγησαν σε μια απότομη κατάρρευση του εδάφους. Σχηματίστηκε μια τρύπα βάθους 100 μέτρων, που κατάπιε πολλά σπίτια και στοίχισε τρεις ανθρώπινες ζωές.

Το Βουλισμένο Αλώνι στην Κρήτη

Το Βουλισμένο Αλώνι είναι μια από τις εντυπωσιακότερες και μεγαλύτερες δολίνες στην Ευρώπη! Η αμφιθεατρική του διάταξη προσφέρει πολύ καλή ακουστική και γι’αυτό ο συνθέτης Μάνος Χατζηδάκις είχε προτείνει να διαμορφωθεί σε υπαίθριο θέατρο.

Τι βλέπετε; Μια πάπια ή ένα κουνέλι; Ένα κουνέλι ή μια πάπια; Μια πολύ γνωστή οπτική ψευδαίσθηση που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1899 σε ένα γερμανικό περιοδικό, αν και είχε δημιουργηθεί λίγο νωρίτερα από έναν διάσημο Αμερικανό ψυχολόγο τον Joseph Jastrow. Εκείνος ήθελε να δείξει ότι μπορούμε να δούμε το ίδιο καλά με το μυαλό όπως και με τα μάτια.

Οι περισσότεροι άνθρωποι στην αρχή διακρίνουν την πάπια και μετά διακρίνουν το κουνέλι. Το ζήτημα όμως είναι πόσο γρήγορα μπορούν να αλλάξουν αυτή την εικόνα στο μυαλό τους. Χρειάζεστε πολύ νοητική προσπάθεια;

Οι κατσαρίδες δεν είναι πολύ δημοφιλείς, ιδίως μεταξύ του γυναικείου πληθυσμού. Ένας λόγος -πέρα από την εμφάνισή τους - είναι ότι όχι μόνο ξεπετάγονται από τα πιο απρόσμενα σημεία, αλλά συρρικνώνουν το σώμα τους και τρυπώνουν στις παραμικρές σχισμές πάχους λίγων μόλις χιλιοστών.

Αυτή ακριβώς η ικανότητα της κατσαρίδας αποτελεί την έμπνευση για το νέο ρομπότ που δημιούργησαν ερευνητές του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια-Μπέρκλεϊ.

Το κατσαριδόμορφο ρομποτάκι, ύψος 7,6 εκατ. και βάρος 46 γραμμαρίων, με μήκος 18 εκατοστών μπορεί να αυτοσυμπιεστεί, έτσι ώστε να χωθεί σε πολύ μικρές ρωγμές. Η δυνατότητα αυτή, πρωτοφανής για ρομπότ, αναμένεται να αξιοποιηθεί μελλοντικά σε αποστολές αναζήτησης και διάσωσης μετά από φυσικές καταστροφές, εκρήξεις κ.α., όταν πρέπει να βρεθούν επιζώντες ανάμεσα σε συντρίμμια.