ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ-ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Ιαπωνική πρόταση για σεληνιακό «δαχτυλίδι» που θα στέλνει ενέργεια στη Γη...

Ένα εξαιρετικά μεγαλεπήβολο σχέδιο για την τροφοδοσία της Γης με ενέργεια από τη Σελήνη έχει η ιαπωνική Shimizu Corporation, η οποία προτείνει την κατασκευή ενός «δαχτυλιδιού» από ηλιακούς συλλέκτες γύρω από τον ισημερινό της Σελήνης, που θα μεταδίδουν την ενέργεια την οποία συλλέγουν σε σταθμούς στον πλανήτη μας μέσω λέιζερ και μικροκυμάτων.

Σύμφωνα με τα σχέδια της Shimizu (Luna Ring), η κατασκευή του γιγαντιαίου «δαχτυλιδιού» θα γίνει από ρομπότ, με ανθρώπους μόνο στον ρόλο των επιβλεπόντων. Τα εν λόγω ρομπότ θα ελέγχονται επί 24ώρου βάσεως από τη Γη και θα εκτελούν όλα τα καθήκοντα όσον αφορά στην κατασκευή του «δαχτυλιδιού» (ισοπέδωση εδάφους, εκσκαφές κ.α.). Η εταιρεία τονίζει ότι σεληνιακά υλικά θα χρησιμοποιηθούν σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο βαθμό γίνεται για το εγχείρημα, σε κάποιες περιπτώσεις σε συνδυασμό με υλικά που έχουν μεταφερθεί από τη Γη. Η συναρμολόγηση μηχανημάτων θα μπορούσε να γίνει στο Διάστημα και στη συνέχεια να ακολουθήσει προσεδάφιση στην επιφάνεια της Σελήνης για εγκατάσταση.

Τη δυνατότητα σε επιβάτες του να απολαύσουν τη θέα από εικονικά «μπαλκόνια», ενώ βρίσκονται στο εσωτερικό του παρέχει το κρουαζιερόπλοιο Navigator of the Seas της Royal Caribbean.

Σε 81 δωμάτια του 15 καταστρωμάτων κρουαζιερόπλοιου βρίσκονται γιγαντοοθόνες 80 ιντσών, στις οποίες προβάλλεται ζωντανά εικόνα και ήχος από το εξωτερικό του πλοίου. Ειδικότερα, για να ενταθεί η οπτικοακουστική εμπειρία, σύμφωνα με δημοσίευμα του Wired, η εταιρεία Control Group (που βρίσκεται πίσω από τη συγκεκριμένη τεχνολογία) τοποθέτησε δύο κάμερες RED Epic στην πλώρη και την πρύμνη τους σκάφους. Ο εν λόγω εξοπλισμός, που είναι ανθεκτικός στις συνθήκες της θάλασσας και πληροί τις ναυτικές προδιαγραφές, αποστέλλει το βίντεο σε έναν κεντρικό server και ακολουθεί αποκωδικοποίηση και επεξεργασία του πριν προβληθεί στην οθόνη.

«Στην αρχή έπρεπε να δώσουμε απαντήσεις σε ερωτήματα σχετικά με το πώς οι άνθρωποι θα αντιδρούσαν σε μία οθόνη σε ένα μικρό χώρο χωρίς φως του ήλιου. Συμβουλευτήκαμε δύο επιστήμονες, από το ΜΙΤ και Χάρβαρντ...ώστε να σχεδιάσουμε μηχανισμούς για την αποφυγή ανεπιθύμητων παρενεργειών» λέει στο Wired ο Τσάρλι Μίλερ, στέλεχος της εταιρείας.

Κινέζοι ερευνητές έκαναν γνωστό ότι, χάρη σε μια νέα μέθοδο που ανέπτυξαν, ο εκτυπωτής γίνεται τόσο «οικολογικός», που μπορεί να τυπώνει μόνο με νερό αντί για μελάνι. Οι εκτυπωμένες σελίδες φαίνονται καθαρά για αρκετές ώρες, αλλά μέσα σε μια ημέρα το πολύ έχουν ξεθωριάσει τελείως και τα κενά χαρτιά μπορούν να ξαναχρησιμοποιηθούν πολλές φορές. Είναι φανερό ότι ο εν λόγω εκτυπωτής έχει νόημα να χρησιμοποιείται μόνο αν κανείς δεν ενδιαφέρεται να κρατήσει μόνιμα αυτό που τυπώνει, αλλά, από την άλλη, ο χρήστης μπορεί να κάνει μεγάλη οικονομία σε μελάνι και χαρτιά εκτύπωσης (ενώ βοηθά και το περιβάλλον).

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Σεν Ξιάο-Αν Ζανγκ, καθηγητή χημείας του πανεπιστημίου Ζιλιίν, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature Communications», σύμφωνα με τον Γαλλικό Πρακτορείο, δήλωσαν ότι η δημιουργία του εκτυπωτή έγινε με δεδομένο ότι, σύμφωνα με διεθνείς στατιστικές, περίπου το 40% των εκτυπώσεων στους χώρους εργασίας καταλήγουν στο καλάθι των αχρήστων μετά από μία και μόνη ανάγνωσή τους. Η εκτύπωση σβήνει μόνη της μετά από περίπου 22 ώρες, σε θερμοκρασία χώρου κάτω των 35 βαθμών Κελσίου. Το νερό-μελάνι εξαφανίζεται ταχύτερα, αν η θερμοκρασία είναι υψηλότερη (μάλιστα στους 70 βαθμούς Κελσίου το χρώμα εξαφανίζεται σε μόλις 30 δευτερόλεπτα).

Ποιος είναι ο ελάχιστος χρόνος που πρέπει να δει κανείς κάτι για να προλάβει να το «δει» και ο εγκέφαλός του; Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι πολύ πιο γρήγορος, από ό,τι νομίζαμε ως τώρα, στο να επεξεργάζεται εικόνες που το μάτι έχει δει για ελάχιστα κλάσματα του δευτερολέπτου.

Συγκεκριμένα, ερευνητές του αμερικανικού πανεπιστημίου ΜΙΤ για πρώτη φορά βρήκαν ότι ο εγκέφαλος είναι σε θέση να επεξεργαστεί εικόνες, τις οποίες τα ανθρώπινα μάτια είδαν μόλις επί 13 χιλιοστά του δευτερολέπτου, ενώ προηγούμενες μελέτες είχαν τοποθετήσει αυτό το «κατώφλι» στα 100 χιλιοστά του δευτερολέπτου.

Κάτω από τα 13 χιλιοστά του δευτερολέπτου, ο εγκέφαλος στην ουσία δεν «βλέπει», αλλά μαντεύει στην τύχη.

Οι νευροεπιστήμονες, με επικεφαλής την καθηγήτρια εγκεφαλικών και γνωσιακών επιστημών Μαίρη Πότερ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό για θέματα αντίληψης και προσοχής «Attention, Perception and Psychophysics», έκαναν πειράματα με μια ομάδα εθελοντών, από τους οποίους ζήτησαν να βλέπουν σε μια οθόνη υπολογιστή διαδοχικές εικόνες, κάθε μια από τις οποίες βρισκόταν στο οπτικό πεδίο τους από 13 έως 80 χιλιοστά του δευτερολέπτου.

Οι εθελοντές έπρεπε να εντοπίσουν κάποια συγκεκριμένη εικόνα, π.χ. ενός πικνίκ, ανάμεσα στις υπόλοιπες.

Αν και η αντιληπτική και επεξεργαστική οπτική ικανότητα του εγκεφάλου συνεχώς μειωνόταν, όσο αντίστοιχα μειωνόταν και η διάρκεια που ο εθελοντής έβλεπε την εικόνα, ο ανθρώπινος εγκέφαλος απέδειξε ότι ήταν ικανός να «δει» ακόμα και εικόνες που δεν διαρκούσαν πάνω από τα 13 «μιλισεκόντ».