ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ-ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Είναι τιμή μου που είμαι μαζί σας σήμερα στην τελετή αποφοίτησής σας από ένα από τα καλύτερα πανεπιστήμια στον κόσμο. Για να σας πω και την αλήθεια, αυτό είναι το πλησιέστερο που έχω φτάσει ποτέ σε τελετή αποφοίτησης. Σήμερα, θέλω να σας πω τρεις ιστορίες από τη ζωή μου. Αυτό, όλο κι όλο. Τίποτα σπουδαίο. Απλώς τρεις ιστορίες.

Η πρώτη έχει να κάνει με το πώς να ενώνεις σημεία.

Εγώ εγκατέλειψα τις σπουδές μου στο Κολέγιο Reed τους πρώτους 6 μήνες, αλλά παρέμεινα εκεί ως drop-in (σ.σ.: που είναι ο φοιτητής ο οποίος αντί για 4 χρόνια, επιλέγει να σπουδάσει μόνο για 2 χρόνια στο πανεπιστήμιο) για άλλους 18 μήνες, οπότε και τα παράτησα οριστικά. Γιατί το έκανα αυτό, λοιπόν;

Όλα άρχισαν προτού καν γεννηθώ. Η βιολογική μου μητέρα ήταν πολύ νέα, ανύπαντρη φοιτήτρια, και αποφάσισε να με δώσει για υιοθεσία. Πίστευε πολύ βαθιά ότι θα έπρεπε να υιοθετηθώ από απόφοιτους πανεπιστημίου, από μορφωμένους ανθρώπους δηλαδή, και έτσι όλα είχαν κανονιστεί ώστε μόλις γεννιόμουν να με υιοθετούσαν ένας δικηγόρος και η γυναίκα του.

Μόνο που, μόλις βγήκα από τη κοιλιά της μητέρας μου, οι δύο αυτοί άνθρωποι αποφάσισαν την τελευταία στιγμή ότι ήθελαν κορίτσι. Έτσι, λοιπόν, οι σημερινοί μου γονείς, οι οποίοι ήσαν σε λίστα αναμονής τότε, έλαβαν ένα τηλεφώνημα στη μέση της νύχτας και άκουσαν κάποιον να τους λέει: «Έχουμε, αναπάντεχα, ένα νεογέννητο αγόρι. Το θέλετε;». Και είπαν: «Βεβαίως».

Στο μέλλον, όπως πηγαίνετε το αυτοκίνητό σας για αυτόματο πλύσιμο στο ειδικό μηχάνημα-πλυντήριο, έτσι θα παραδίδετε και το κεφάλι σας στα χέρια της πρώτης ρομποτικής κομμώτριας για να το λούσει και να το στεγνώσει. Το νέο ρομπότ είναι... ιαπωνικό δημιούργημα και παρουσιάστηκε στην ετήσια έκθεση τεχνολογίας CEATEC στο Τόκιο.

Το ρομπότ-κομμώτρια (ή μάλλον βοηθός κομμώτριας), που είναι προϊόν της εταιρίας Panasonic, χρησιμοποιεί άκρως εξελιγμένα και ευαίσθητα μηχανικά δάχτυλα για να κάνει μασάζ στο κεφάλι του πελάτη, ενώ το λούζει με νερό και σαμπουάν, περίπου όπως ένα πλυντήριο οχημάτων πλένει ένα αυτοκίνητο, ενώ μετά το στεγνώνει.

Η έκθεση περιλαμβάνει και άλλα τελευταίας εσοδείας επιτεύγματα των ιαπώνων ρομποτικών κατασκευαστών, όπως ένα βελτιωμένο ρομπότ που κάνει ποδήλατο και το οποίο πλέον δεν κάνει μόνο μικρούς κύκλους γύρω-γύρω, όπως τα προηγούμενα χρόνια, αλλά ανεβαίνει πια και μια ανηφορική ράμπα.

Επιδεικνύεται, επίσης, ένας ρομποτικός «γιατρός» επίσης της Panasonic, καθώς και ένα ρομποτικό αρκουδάκι της Fujitsu, το οποίο έχει σχεδιαστεί για να κρατά συντροφιά σε παιδιά και σε μοναχικούς ενήλικους (που δεν λένε να μεγαλώσουν). Διαθέτει μια κρυφή κάμερα στην μύτη του, μαζί με άλλους αισθητήρες, που του επιτρέπουν να ενεργοποιείται μόνο του, μόλις «βλέπει» ότι το πλησιάζουν άνθρωποι, οπότε τους κουνάει χαρούμενα το χέρι του.

Μια νεαρή σχεδιάστρια μόδας από το Ανόβερο έφερε επανάσταση στον κόσμο της υψηλής ραπτικής καθώς χρησιμοποιεί για τα ρούχα της μια πρώτη ύλη που βρίσκει στο ψυγείο της: γάλα.

Η Άνκε Ντομάσκε, 28 ετών, πρώην φοιτήτρια μικροβιολογίας, έφτιαξε ένα ύφασμα που το ονομάζει "ΚουΜιλχ" (QMilch) από συμπυκνωμένη καζεΐνη, μια πρωτεΐνη του γάλακτος. Πρόκειται για το πρώτο τεχνητό ύφασμα που κατασκευάζεται χωρίς τη χρήση χημικών ουσιών.

"Έχει την υφή του μεταξιού και δεν μυρίζει. Μπορείτε να το πλύνετε, όπως όλα τα άλλα υφάσματα", είπε η σχεδιάστρια. Το QMilch όχι μόνο είναι οικολογικό αλλά, σύμφωνα με την εφευρέτρια, ωφελεί και την υγεία: τα αμινοξέα της πρωτεΐνης έχουν αντιβακτηριδιακή και αντιγηραντική δράση ενώ επίσης βοηθούν στη ρύθμιση της κυκλοφορίας του αίματος και της θερμοκρασίας του σώματος.

Ο οίκος μόδας Mademoiselle Chi Chi (MCC) χρησιμοποιεί ήδη το ύφασμα από γάλα στην κολεξιόν του.

Υφάσματα από γάλα είχαν παραχθεί και παλαιότερα, από τη δεκατία του 1930, ωστόσο δεν ήταν οικολογικά γιατί στη σύνθεσή τους περιλάμβαναν πολλές χημικές ουσίες. Η Ντομάσκε όμως έφτιαξε, μέσα σε μόλις δύο χρόνια, ένα ύφασμα αποκλειστικά από καζεΐνη και μερικά άλλα φυσικά συστατικά.

Όπως είπε, χρειάζονται περίπου 6 λίτρα γάλακτος για να φτιαχτεί ένα ολόκληρο φόρεμα που στοιχίζει 150-200 ευρώ.