ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ-ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Φαντάσου μια ζεστή, γαλήνια μέρα στην παραλία, όπου μέσα σε μόλις 10 λεπτά η μέρα γίνεται νύχτα, ο υδράργυρος κάνει βουτιά 12 βαθμών και ένας λυσσασμένος άνεμος 100 χιλιομέτρων σαρώνει τα πάντα. Δεν είναι σενάριο ταινίας καταστροφής· είναι η γκαλέρνα. Πρόκειται για ένα από τα πιο βίαια, ξαφνικά και εντυπωσιακά μετεωρολογικά φαινόμενα του πλανήτη, που χτυπά κυρίως τις ακτές του Βισκαϊκού Κόλπου, στη βόρεια Ισπανία και τη νοτιοδυτική Γαλλία. Όσοι το έχουν ζήσει από κοντά, περιγράφουν μια εμπειρία που προκαλεί δέος και απόλυτο τρόμο, καθώς η φύση μεταμορφώνεται ακαριαία.

Όλα ξεκινούν μια τυπική, ζεστή και απάνεμη ημέρα του καλοκαιριού. Ενώ η ατμόσφαιρα είναι υγρή και ζεστή, ένα ψυχρό μέτωπο από τον Ατλαντικό πλησιάζει γρήγορα και συγκρούεται βίαια με τον παγιδευμένο θερμό αέρα των ακτών. Αυτή η σύγκρουση ρίχνει τη θερμοκρασία ακόμα και δώδεκα βαθμούς Κελσίου μέσα σε ένα τέταρτο, ενώ ένα χαμηλό, πυκνό τείχος από σύννεφα και ομίχλη καταπίνει την ακτογραμμή, εκτοξεύοντας την υγρασία στο εκατό τοις εκατό. Ταυτόχρονα, ο άνεμος αλλάζει κατεύθυνση σε κλάσματα δευτερολέπτου, μετατρέποντας τη γαλήνη σε θύελλα με ριπές που ξεπερνούν τα εκατό χιλιόμετρα την ώρα.

ΤΙΤΛΟΣ: Το Φορτίο - Official Audio Release (Στίχοι: Μάριος - Μουσική: ΤΝ)

Υπάρχουν στιγμές στη ζωή όλων μας που οι ευθύνες συσσωρεύονται σαν ένα αόρατο αλλά ασήκωτο βάρος στους ώμους μας. Μια καθημερινότητα γεμάτη υποχρεώσεις, ρολόγια που χτυπούν αμείλικτα και ένα διαρκές «πρέπει» που μοιάζει να στενεύει τα όρια της ελευθερίας μας.

Σε αυτό το διαρκές κυνήγι του σωστού, όπου καλούμαστε να είμαστε ο βράχος για τους άλλους και να προσφέρουμε λύσεις σε κάθε λογής προβλήματα, η δική μας προσωπική εξίσωση μοιάζει μερικές φορές να μην βγάζει πουθενά. Η ανάσα βαραίνει, οι ώρες μετριούνται με τα «μη» και τα «μετά», και η ανάγκη για μια λυτρωτική απόδραση γίνεται πιο επιτακτική από ποτέ.

Κάθε μέρα χρησιμοποιούμε λέξεις μηχανικά, χωρίς να φανταζόμαστε το ιστορικό βάρος ή τις απίστευτες διαδρομές που έχουν διανύσει στον χρόνο. Μια τέτοια χαρακτηριστική περίπτωση είναι η παγκόσμια πλέον ιταλική λέξη «ciao». Πώς θα σας φαινόταν αν μαθαίνατε ότι κάθε φορά που αποχαιρετάτε φιλικά κάποιον, του δηλώνετε πλήρη υποταγή;

Η ιστορία μας ξεκινά αιώνες πριν, στη γοητευτική Βενετία. Στη βενετσιάνικη διάλεκτο υπήρχε η έκφραση "sćiào vostro" (ή απλά "sćiào"). Η λέξη αυτή δεν ήταν άλλη από την εξέλιξη της λατινικής sclavus, η οποία στην επίσημη ιταλική γλώσσα έδωσε τη λέξη schiavo – που σημαίνει, πολύ απλά, «σκλάβος».

Γιατί ένας έμπειρος ναύτης και μερικές μεγάλες λαστιχένιες μπάλες κρεμασμένες από την κουπαστή ήταν οι μοναδικοί προστάτες ενός θρυλικού βαποριού, τη στιγμή που οι πανύψηλοι βράχοι του Ισθμού απείχαν μόλις λίγα εκατοστά από τα μάτια ενός έκπληκτου νεαρού;

«Παππού, γιατί έχεις κλείσει το κλιματιστικό; Θα σκάσουμε!» παραπονέθηκε ο μικρός Χάρης, αφήνοντας για λίγο το tablet του, καθώς η παρέα των εγγονών είχε μαζευτεί γύρω από την πολυθρόνα μου.

Χαμογέλασα και τους κοίταξα. «Αχ, βρε παιδιά... Έχετε μάθει όλοι στους είκοσι βαθμούς, αποστειρωμένοι μέσα σε ένα κλιματιζόμενο κουτί. Καλοκαίρι έχουμε! Πρέπει να νιώσετε την εποχή, την αλμύρα, τη ζέστη. Ξέρετε ότι παλιά τα καράβια δεν είχαν κλιματισμό και τα ταξίδια ήταν μια αληθινή περιπέτεια;»

«Χωρίς Air Condition, παππού; Και πώς παλεύατε τη ζέστη;» ρώτησε η Ελένη με απορία.