ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ-ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Για τους περισσότερους από εμάς, η πρώτη μέρα του Μαΐου είναι ταυτισμένη με την αναγέννηση της φύσης, το πλέξιμο του παραδοσιακού στεφανιού και την ηρεμία μιας καθιερωμένης αργίας. Πίσω όμως από την ανθοφορία της Άνοιξης, η Πρωτομαγιά κουβαλά το βάρος μιας παγκόσμιας εξέγερσης που ξεκίνησε από το Σικάγο το 1886.

Ήταν τότε που τα εργατικά συνδικάτα, πατώντας πάνω σε διεκδικήσεις που είχαν ήδη ξεκινήσει από τον Καναδά το 1872, αποφάσισαν να υψώσουν το ανάστημά τους ζητώντας το αυτονόητο: «Οχτώ ώρες δουλειά, οχτώ ώρες ανάπαυση, οχτώ ώρες ύπνο». Εκείνο το Σάββατο, πάνω από 400.000 άνθρωποι στις ΗΠΑ άφησαν τα εργαλεία τους, με 80.000 από αυτούς να βαδίζουν ειρηνικά μαζί με τις οικογένειές τους προς την πλατεία Haymarket.

H Πρωτομαγιά έχει τις ρίζες της στην αρχαιότητα. Είναι η πρώτη ημέρα του Μαΐου και η γιορτή της Άνοιξης.
Ο Μάιος, σύμφωνα με την παράδοση, πήρε το όνομά του από τη ρωμαϊκή θεότητα Maia (Μάγια), η οποία ονομάστηκε έτσι από την ελληνική λέξη Μαία που σημαίνει τροφός και μητέρα. Η Μάγια ταυτίστηκε με την Ατλαντίδα νύμφη Μαία, τη μητέρα του Ερμή στον οποίο αφιερώθηκε ο μήνας Μάιος.

Ο Μάιος είναι ο 5ος μήνας του χρόνου, ο οποίος αντιστοιχεί στον αρχαίο μήνα Θαργηλίωνα που γιορταζόταν με τα περίφημα Ανθεοφόρια. Ήταν αφιερωμένος στη θεά της γεωργίας Δήμητρα και την κόρη της Περσεφόνη, που τον μήνα αυτόν βγαίνει από τον Άδη κι έρχεται στη γη. Γιορτές γίνονταν και στην αρχαία Ρώμη που τις έλεγαν "ροσύλλια" τις οποίες διατήρησαν και οι Βυζαντινοί αυτοκράτορες.

Για τη λαϊκή αντίληψη, στο μήνα Μάιο συνυπάρχουν οι ιδιότητες του καλού και του κακού, της αναγέννησης και του θανάτου και συγκεντρώνονται την πρώτη του ημέρα, την Πρωτομαγιά.

Ο εορτασμός της Πρωτομαγιάς σηματοδοτεί την τελική νίκη του καλοκαιριού απέναντι στον χειμώνα, την κατίσχυση της ζωής επί του θανάτου και έχει ρίζες που ανάγονται σε προχριστιανικές αγροτικές λατρευτικές τελετές για τη γονιμότητα των αγρών και, κατ' επέκταση, και των ζώων και των ανθρώπων.

Ο Ερυσίχθονας ήταν βασιλιάς στην Θεσσαλία κι είχε αποκτήσει μια μεγάλη φήμη την εποχή της βασιλείας του. Η φήμη του όμως δεν είχε να κάνει ούτε με ηρωϊκά κατορθώματα, ούτε για την καλή διαφέντευση του λαού του, ούτε για την καλοσύνη του. Είχε να κάνει με την σκληρότητα του, τον οξύθυμο χαρακτήρα του και την πλεονεξία του.

Θέλοντας να χτίσει ένα πολύ μεγαλόπρεπο παλάτι που θα το θαύμαζαν όσοι θα το έβλεπαν αποφάσισε να κόψει ξύλα από ένα δάσος κοντά στο παλάτι που είχε ως τότε.

Ποιος θα το περίμενε ότι μια ξύλινη κούκλα από την Τοσκάνη θα μπορούσε να προκαλέσει «βραχυκύκλωμα» σε ολόκληρο το οικοδόμημα της Λογικής; Αν νομίζατε ότι ο Πινόκιο έχει να αντιμετωπίσει μόνο τον Γρύλο και την Καλή Νεράιδα, πλανάστε. Ο μεγαλύτερος εχθρός του είναι η αυτοαναφορικότητα.

Φανταστείτε τον Πινόκιο να κοιτάζει την κάμερα και να δηλώνει με θράσος:

«Η μύτη μου θα μεγαλώσει τώρα!»

Εδώ ξεκινάει ο εφιάλτης κάθε λογικολόγου.

• Αν η μύτη μεγαλώσει, σημαίνει ότι ο Πινόκιο είπε την αλήθεια. Αλλά η μύτη του μεγαλώνει μόνο όταν λέει ψέματα. Άρα, αν μεγαλώσει, έχουμε αλήθεια που προκύπτει από ψέμα.
• Αν η μύτη ΔΕΝ μεγαλώσει, τότε ο Πινόκιο είπε ψέματα. Αλλά αν είπε ψέματα, η μύτη του εξ ορισμού θα έπρεπε να μεγαλώσει!

Το αποτέλεσμα; Ένας λογικός «λάκκος» που δεν έχει πάτο.