Ο Βρετανός αρχιτέκτονας Ron Herron πρότεινε για πρώτη φορά τη δημιουργία της μετακινούμενης πόλης στη δεκαετία του 1960, αλλά χρειάστηκε να περάσουν πέντε δεκαετίες για να την κάνει κάποιος πραγματικότητα.

Το αρχιτεκτονικό γραφείο Architizer παρουσιάζει ένα σπουδαίο μηχανικό και αρχιτεκτονικό έργο, μια πόλη που αναπτύσσεται πάνω σε ράγες και μπορεί εύκολα να μετακινηθεί από το ένα σημείο στο άλλο ανάλογα με τις ανάγκες.
Μια εντυπωσιακή δομή με κατοικίες, πλατείες και καταστήματα που θυμίζει κάτι από ταινία επιστημονικής φαντασίας σχεδιάστηκε από τον Ισπανό αρχιτέκτονα Manuel Domínguez για την τελική διατριβή του. Και μπορεί να φαντάζει ως μια ουτοπική ιδέα όμως «οι οικιστικές ανάγκες σε πολλά μέρη του πλανήτη κάνουν την πρότασή του να φαίνεται λιγότερο παράλογη από ό,τι κατά το παρελθόν», αναφέρουν άτομα από το αρχιτεκτονικό γραφείο Architizer.
Ένα θερμοηλεκτρικό βραχιόλι το οποίο παρακολουθεί την θερμοκρασία του αέρα και του δέρματος αυτού που το φοράει, και στη συνέχεια στέλνει παλμούς ψυχρών ή θερμών κυματομορφών στον καρπό του για να διατηρήσει την αίσθηση της θερμοκρασίας του χρήστη σε άνετα επίπεδα ανέπτυξαν επιστήμονες του ΜΙΤ.

Η θέρμανση ή ψύξη συγκεκριμένων σημείων του ανθρώπινου σώματος προκειμένου να επιτευχθεί η αίσθηση της άνεσης (όσον αφορά στη θερμοκρασία) είναι μία πάρα πολύ παλιά τεχνική (π.χ βρεγμένα πανιά στο μέτωπο ατόμων με υψηλό πυρετό κ.ο.κ).
Το Wristify βασίζεται σε αυτή την αρχή. Αναπτύχθηκε από τέσσερις φοιτητές μηχανολογίας (Σαμ Σέιμς, Μάικ Γκίμπσον, Ντέιβιντ Κοέν- Τανούγκι και Ματ Σμιθ) , οι οποίοι κέρδισαν το πρώτο βραβείο, ύψους 10.000 δολαρίων, στον διαγωνισμό MADMEC (Making and Designing Materials Engineering Competition).
Ερευνητές της Disney ανέπτυξαν μία μέθοδο η οποία επιτρέπει στον χρήστη να «νιώσει» την υφή αντικειμένων που εμφανίζονται πάνω σε μία οθόνη αφής.
Όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα του BBC, η εν λόγω τεχνική περιλαμβάνει την εκπομπή/ αποστολή μικρών δονήσεων μέσω της οθόνης, οι οποίες κάνουν στον χρήστη να «νιώσει» την υφή και το περίγραμμα του αντικειμένου που αγγίζει.
Σύμφωνα με τους ερευνητές της Disney, οι δονήσεις είναι σε θέση να «ξεγελάσουν» τα ανθρώπινα δάκτυλα, δίνοντάς τους την εντύπωση ότι αγγίζουν μία πραγματική επιφάνεια. Όπως προσθέτουν, ο ειδικός αλγόριθμος ο οποίος καθορίζει την παραγωγή τις απαιτούμενων δονήσεων θα μπορούσε πολύ εύκολα να προστεθεί στα υπάρχοντα συστήματα οθονών αφής.
Την τεχνική ανέπτυξαν ο Δρ. Άλι Ισράρ και οι συνάδελφοί του στο ερευνητικό εργαστήριο της Disney στο Πίτσμπεργκ. Στην ουσία, αυτό που κάνει είναι να αναδημιουργεί αυτό που λαμβάνει χώρα όταν ένα δάκτυλο περνά πάνω από μία ανώμαλη επιφάνεια.
Όπως λέει ο Ιβάν Πουπίρεφ, επικεφαλής της ομάδας έρευνας διαδραστικότητας στο Πίτσμπεργκ, ο εγκέφαλος αντιλαμβάνεται την τρισδιάστατη ανωμαλία σε μία επιφάνεια κυρίως μέσω του τεντώματος του δέρματος. Για να «ξεγελαστεί» ο εγκέφαλος, οι δονήσεις που μεταδίδονται μέσω της οθόνης προκαλούν τεχνητά το τέντωμα του δέρματος στην άκρη του δακτύλου, έτσι ώστε να γίνεται αισθητή η ύπαρξη ανωμαλίας στην οθόνη αφής, ακόμα και αν κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει στην πραγματικότητα.
Ξεκίνησε τη λειτουργία του το Human Brain Project: το χρηματοδοτούμενο από την Ευρωπαϊκή Ένωση πρόγραμμα, προϋπολογισμού 1,2 δισεκατομμυρίων ευρώ, το οποίο έχει ως στόχο την χρήση υπερυπολογιστών για τη δημιουργία ενός ψηφιακού μοντέλου του ανθρώπινου εγκεφάλου.

Η έναρξή του έλαβε χώρα στο Ελβετικό Ομοσπονδιακό Ινστιτούτο Τεχνολογίας τη Δευτέρα, σε ειδική εκδήλωση στην οποία έλαβαν χώρα συναντήσεις επιστημόνων από 135 ιδρύματα και κυβερνητικούς φορείς που συνεργάζονται στο πλαίσιο του προγράμματος. Σκοπός είναι το στήσιμο και η δοκιμασία πλατφορμών οι οποίες από το 2016 και μετά θα αρχίσουν να χρησιμοποιούνται για εξομοιώσεις και υπολογισμούς πάνω στο πρόγραμμα.
Ο ιστότοπος αυτός, χρησιμοποιεί μικρά αρχεία που λέγονται cookies τα οποία βοηθούν να βελτιωθεί η περιήγησή σας. Αν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, θα υποθέσουμε ότι συμφωνείτε με αυτή την πολιτική...