Κάποιο βράδυ ένας διαβάτης ήρθε στην άκρη του χωριού και κοιμήθηκε κάτω από ένα δέντρο. Ξαφνικά και ενώ κοιμόταν ένας χωριάτης τον πλησίασε και τον ξύπνησε λέγοντάς του:
– Την πέτρα! Δώσε μου την πολύτιμη πέτρα!
– Ποια πέτρα; δεν κατάλαβε ο διαβάτης.
– Χθες τη νύχτα είδα όνειρο το Σίβα και μου είπε να έρθω στην άκρη του χωριού όπου κάποιος άνθρωπος θα μου δώσει μια πέτρα που θα με κάνει πλούσιο για όλη μου τη ζωή.
Τότε διαβάτης άνοιξε το σακί που κουβαλούσε και έβγαλε κάτι από μέσα.
– Ίσως ο Σίβα εννοούσε αυτό το διαμάντι είπε, το βρήκα χθες το βράδυ μέσα στο δάσος. Πάρ' το, είναι δικό σου.
Ο χωριάτης με περιέργεια κοιτούσε μια την πέτρα, μια τον διαβάτη. Κρατούσε στα χέρια του το μεγαλύτερο διαμάντι του κόσμου! Είμαι πλούσιος και ευτυχισμένος σκέφτηκε!
Όμως στο σπίτι του ο χωριάτης, όλη τη νύχτα προσπαθούσε να κοιμηθεί αλλά δεν τα κατάφερε. Το πρωί σηκώθηκε αργά και κουρασμένος και πήγε να βρει τον διαβάτη. Μόλις τον συνάντησε του είπε:
– Πάρε το διαμάντι και δώσε μου αυτόν τον πλούτο που έχεις μέσα σου χάρη στον οποίο με τέτοια ευκολία αποχωρίστηκες αυτό το διαμάντι...
Ήταν κάποτε ένας κακός άνθρωπος που τον έλεγαν Μπεν Σάντοκ. Η σκοτεινιασμένη του ψυχή δεν μπορούσε να χαρεί το καλό και το όμορφο. Οι σκέψεις, τα συναισθήματα και οι πράξεις του κινούνταν σε τόσο σκοτεινές περιοχές, που οτιδήποτε ήταν όμορφο και υγιές δεν μπορούσε να το αντέξει. Μοναδική του χαρά ήταν το να καταστρέφει.Κάποια μέρα περπατούσε σε μια όαση, όταν το κακό βλέμμα του έπεσε πάνω σ' ένα τρυφερό φοινικόδεντρο, που ήταν ακόμη μικρό σε ηλικία και χαιρόταν που μεγάλωνε. Χαρούμενο κουνούσε τα φύλλα του με τον αέρα και απολάμβανε την ύπαρξή του.
Ο Μπεν Σάντοκ πήρε μια βαριά πέτρα και την έβαλε ακριβώς πάνω στην τρυφερή κορφή του νεαρού δέντρου και μετά συνέχισε το δρόμο του μ' ένα απαίσιο γέλιο.
Το φοινικόδεντρο στην αρχή έδειξε ότι βρίσκεται κάτω από δυνατή πίεση. Μετά τινάχτηκε κι έσκυψε προς όλες τις πλευρές, προσπαθώντας να ρίξει από πάνω του την πέτρα. Όμως παρ' όλες του τις προσπάθειες δεν μπόρεσε να τα καταφέρει, η πέτρα ήταν πολύ βαριά.
Ο νεαρός φοίνικας ηρέμησε και αποτραβήχτηκε στον εαυτό του. Για μερικές ημέρες και νύχτες ένιωθε σαν σε όνειρο. Μετά άρχισε να συγκεντρώνει αργά τις δυνάμεις του. Βύθισε βαθιά στη γη τις ρίζες του και ύψωσε την κορφή του προς τον ουρανό για να μπορέσει να κρατήσει την ισορροπία του. Μ' αυτό τον τρόπο οι ρίζες του έφτασαν στο βάθος της γης, σε υπόγεια νερά, που το δυνάμωσαν.
Με το φως του ήλιου μεγάλωνε η δύναμή του κι έτσι, έγινε ένα πραγματικά επιβλητικό δέντρο.
Ο άνθρωπος δεν μπορεί να ανακαλύψει νέους ωκεανούς αν δεν έχει το θάρρος να απομακρυνθεί από την ακτή.
André Gide, 1869-1951, Γάλλος Συγγραφέας
Μην κλαις επειδή τελείωσε. Χαμογέλα επειδή συνέβη.
Dr. Seuss, 1904-1991, Αμερικανός συγγραφέας
Το ερώτημα δεν είναι ποιος θα μου το επιτρέψει, αλλά ποιος θα με εμποδίσει.
Ayn Rand, 1905-1982, Αμερικανίδα φιλόσοφος
Αυτό που η κάμπια ονομάζει τέλος του κόσμου, η ζωή το λέει πεταλούδα.
Lao Tzu, 6ος αιώνας π.Χ., Κινέζος φιλόσοφος
Νιώθοντας περηφάνια για τους προγόνους σου, μη στερήσεις αυτήν τη δυνατότητα και απ' τους απoγόνους σου.
Tullius Cicero, 160 π.χ – 43. π.Χ., Ρωμαίος ρήτορας και πολιτικός
Το μέλλον δεν είναι δώρο. Είναι επίτευγμα.
William Blake, 1757-1827, Άγγλος ποιητής και ζωγράφος
Τα μελλοντικά γεγονότα δεν κάνουν ξαφνικά την εμφάνισή τους, το πέρασμα του χρόνου μοιάζει με το ξετύλιγμα ενός σχοινιού, το οποίο δεν παράγει τίποτα καινούριο αλλά απλώς ξεδιπλώνει αυτό που υπήρχε εξ αρχής.
Tullius Cicero, 160π.Χ-43π.Χ., Ρωμαίος ρήτορας και πολιτικός
Το πιο εύκολο κυνήγι είναι το κυνήγι του αποδιοπομπαίου τράγου.
Dwight D. Eisenhower,1890-1969, Αμερικανός Πρόεδρος
Ο ιστότοπος αυτός, χρησιμοποιεί μικρά αρχεία που λέγονται cookies τα οποία βοηθούν να βελτιωθεί η περιήγησή σας. Αν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, θα υποθέσουμε ότι συμφωνείτε με αυτή την πολιτική...