Ένα γρήγορο τεστ αίματος, που ανέπτυξαν Ισραηλινοί επιστήμονες, μπορεί να βοηθήσει τους γιατρούς να μάθουν μέσα σε δύο μόνο ώρες αν η λοίμωξη ενός ασθενούς οφείλεται σε ιό ή βακτήριο.
Κάτι τέτοιο θα καταστήσει περιττή την χορήγηση αντιβιοτικών σε πολλές περιπτώσεις, όπου σήμερα αυτά τα φάρμακα δίνονται για λόγους προφύλαξης, παρ' όλο που μπορεί να μην χρειάζονται (στις περιπτώσεις των ιώσεων).
Με τις σημερινές τεχνικές, χρειάζονται ημέρες ή και εβδομάδες, έως ότου διαγνωστεί ποιός ακριβώς παθογόνος μικροοργανισμός ευθύνεται για μια λοίμωξη. Έτσι, πολλοί ασθενείς παίρνουν αντιβιοτικά που δεν χρειάζονται, ενώ αντίστροφα ορισμένοι, που όντως τα έχουν ανάγκη, τελικά δεν τα παίρνουν έγκαιρα.
Το τεστ βρίσκεται ακόμη σε στάδιο δοκιμών στο εργαστήριο, ενώ ήδη προετοιμάζεται η χρήση του με τη βοήθεια φορητής συσκευής, κάτι που θα προσφέρει μεγάλη πρακτική ευκολία στους γιατρούς. Περαιτέρω έρευνες, θα χρειαστούν πάντως, για να επιβεβαιώσουν την αποτελεσματικότητα του τεστ σε βάθος χρόνου.
Η συγχώρεση από πολλούς θεωρείται η λύτρωση από ένα βάρος: αυτό που κουβαλάει εκείνος που προδόθηκε από κάποιο πρόσωπο σημαντικό, αυτός που εξαπατήθηκε, που αδικήθηκε, που εγκαταλείφθηκε.
Πολλές φορές επιλέγουμε τη συγχώρεση για κοινωνικούς λόγους, επειδή "έτσι πρέπει". Φοράμε τη μάσκα του "δεν πειράζει, φτάνει ο άλλος να είναι καλά". Έτσι όμως παραλείπουμε την υγιή διαδικασία της "ανάρρωσης" από το τραύμα μας. Προσπερνάμε όλα τα στάδια των συναισθηματικών αντιδράσεων που μας είναι επιτρεπτό να έχουμε και δεν εκφράζουμε ποτέ το θυμό μας, παρά τον κλειδώνουμε κάπου βαθιά μέσα μας.
Κι όμως, είναι φυσιολογικό να θυμώσουμε, να μισήσουμε, να απογοητευτούμε από κάποιον και μας επιτρέπεται να εκφράσουμε όλα αυτά τα συναισθήματα με έναν υγιή τρόπο. Έχουμε όλο το χρόνο στη διάθεσή μας να επεξεργαστούμε την απώλεια, να βιώσουμε τη θλίψη, να ζήσουμε με το τραύμα μας. Και αυτό δεν έχει καμία σχέση με την εκδίκηση. Είναι απλά η αποδοχή και όχι η καταπίεση μίας αληθινής και επίπονης συναισθηματικής διεργασίας.
Τα φυτοφάρμακα είναι χημικές ενώσεις, που περιέχονται σε σκευάσματα τα οποία χρησιμοποιούνται για την καταπολέμηση ζωικών και φυτικών οργανισμών, που βλάπτουν τις καλλιέργειες. Ανάλογα με τη δράση τους, διακρίνονται σε 3 κατηγορίες: ζιζανιοκτόνα, εντομοκτόνα και παρασιτοκτόνα ή μυκητοκτόνα.

Ένα από τα πιο γνωστά φυτοφάρμακα είναι το διχλωρο-διφαινυλο-τριχλωροαιθάνιο (DDT) ,το οποίο χρησιμοποιήθηκε ευρέως τις δεκαετίες του '50 και του '60. Παρά την απαγόρευση της χρήσης του στις περισσότερες χώρες του κόσμου το 1971, λόγω του ότι DDT είναι μη βιοδιασπώμενη ουσία και αποθηκεύεται στον λιπώδη ιστό, υπολλείματά του ανιχνεύονται ακόμα και σήμερα σε όλο τον κόσμο.
Από την ανακάλυψη του DDT το 1939, μέχρι και σήμερα, έχει δημιουργηθεί και χρησιμοποιηθεί πλειάδα φυτοφαρμάκων παγκοσμίως, χωρίς ιδιαίτερους περιορισμούς (Οργανοφωσφορικά, Οργανοχλωριωμένα, Πυρεθρίνες, Καρβαμιδικά, Αζωτούχα κ.α.).ripoi2 Από τα αποτελέσματα πολλών ερευνών, κατά τα τελευταία χρόνια, καταδεικνύεται το γεγονός ότι ο άνθρωπος και το περιβάλλον εκτίθενται σε κινδύνους, λόγω της ανεξέλεγκτης χρήσης τους. Πολλές από αυτές τις ουσίες (όπως το DDT) έχουν την ικανότητα να παραμένουν για πολλά χρόνια στο περιβάλλον, καθώς δεν διασπώνται, και με τον τρόπο αυτό βιο-συσσωρεύονται.
Περισσότεροι από ένα δισεκατομμύριο νέοι στον κόσμο απειλούνται από ακουστικές διαταραχές επειδή ακούν υπερβολικά δυνατά μουσική, προειδοποίησε ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ).
Το ηχητικό επίπεδο στις συναυλίες και τα νυκτερινά κέντρα είναι συχνά υπερβολικά υψηλό, όπως και η ένταση στα ακουστικά των συσκευών ήχου και των smartphones.
Σύμφωνα με δεδομένα που συγκεντρώθηκαν από τον ΠΟΥ, περίπου 50% των νέων μεταξύ 12 και 35 ετών από χώρες υψηλών και μεσαίων εισοδημάτων είναι εκτεθειμένοι σε υπερβολικά υψηλά ηχητικά επίπεδα.
Τα επίπεδα αυτά είναι της τάξης των 85 ντεσιμπέλ επί οκτώ ώρες συνεχώς και των 100 ντεσιμπέλ επί 15 λεπτά.
Τα 85 ντεσιμπέλ αντιπροσωπεύουν το θόρυβο της κυκλοφορίας σε ώρες αιχμής, όταν είμαστε μέσα στο αυτοκίνητο.
Ενδεικτικά ο ήχος από μια τρομπέτα βουβουζέλα αντιπροσωπεύει 120 ντεσιμπέλ και δεν πρέπει να τον ακούει κανείς περισσότερο από 9 δευτερόλεπτα την ημέρα, διότι διαφορετικά απειλείται μα μη αναστρέψιμες ζημιές στην ακοή.
"Θα μπορούσαμε να κάνουμε χωρίς" αυτό το είδος της τρομπέτας, παραδέχθηκε σήμερα ο δρ. Σέλεϊ Σάχντα του ΠΟΥ απαντώντας σε ερώτηση περί ενδεχόμενης απαγόρευσης της βουβουζέλας.
Ο ιστότοπος αυτός, χρησιμοποιεί μικρά αρχεία που λέγονται cookies τα οποία βοηθούν να βελτιωθεί η περιήγησή σας. Αν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, θα υποθέσουμε ότι συμφωνείτε με αυτή την πολιτική...