kiosterakis.gr +
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ-ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
ΜΕ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΜΑΤΙΑ...
Υγεία - Ψυχολογία
Οι ιδέες, τα γεγονότα και οι άλλοι...
Στο παγκόσμιο συνέδριο φιλοσοφίας που έγινε στην Αθήνα το 2013 επικράτησε ένα κυρίαρχο σύνθημα που αναφέρεται στο τέλος αυτού του ποστ. Σύμφωνα με το σύνθημα αυτό, η κοσμοαντίληψή μας, ανεξάρτητα από οικονομικό ή μορφωτικό επίπεδο, μας χωρίζει μοιραία σε τρεις κατηγορίες ανθρώπων:
Επίπεδο 1ο χαμηλό – ΟΙ ΑΛΛΟΙ
Δηλαδή, σε αυτό το επίπεδο κοσμοθεώρησης, μας ενδιαφέρει τι κάνουν οι άλλοι, τι λένε, τους κριτικάρουμε, τους κατηγορούμε, σχολιάζουμε την προσωπική τους ζωή, και δεν χάνουμε ευκαιρία να ξεκινήσουμε κουβέντα με αφορμή τι έκανε ο Α και τι φόρεσε η Β.
Επίπεδο 2ο μεσαίο – ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ
Δηλαδή, σε αυτό το επίπεδο κοσμοθεώρησης, επηρεαζόμαστε από τα σημαντικά γεγονότα του μικρόκοσμου ή άλλου στον οποίο ζούμε έτσι αναφερόμαστε στα νέα του υπουργείου παιδείας, στην τράπεζα θεμάτων, στην εξέλιξη του εξεταστικού, στα θέματα των πανελλαδικών, σε ημερομηνίες σε επιτυχίες, κ.α.
Επίπεδο 3ο υψηλό – ΟΙ ΙΔΕΕΣ
Δηλαδή, σε αυτό το επίπεδο κοσμοθεώρησης, στεκόμαστε μέσα στα ρεύματα των μεγάλων ιδεών της επιστήμης και εκφράζουμε απόψεις και ιδέες που καλλιεργούν ψυχή σε αλλοτριωμένα περιβάλλοντα. Μιλάμε με πραγματικό περιεχόμενο λόγου και δεν ανοιγοκλείνουμε απλά το στόμα εκπνέοντας φθόγγους.
Μαθήματα ελευθερίας για τα παιδιά μας!
Το παιχνίδι στη φύση βοηθά τα παιδιά να γίνουν πιο γενναία, πιο ανεξάρτητα και πιο δημιουργικά...
Σήμερα που το αστικό περιβάλλον είναι περισσότερο εχθρικό από ποτέ και τα παιδιά έχουν συμπεριφορές κατοικίδιων η ανάγκη των παιδιών για ελευθερία και παιχνίδι στο δρόμο και τη φύση είναι μεγαλύτερη από ποτέ.
Ο Tim Gill δημοσιογράφος συγγραφέας αλλά και ειδικός σε θέματα παιδικής ανάπτυξης μας παραθέτει στο βιβλίο του No Fear (Growing up in a risk averse society), τα πλεονεκτήματα του ελεύθερου παιχνιδιού.
Κοινωνικοποίηση
Το παιχνίδι εκτός σπιτιού ή στην ύπαιθρο δίνει στο παιδί ένα αίσθημα ελευθερίας και παράλληλα το βοηθάει να κοινωνικοποιηθεί. Μέσα από το ελεύθερο παιχνίδι, μαθαίνει να συνεργάζεται με τα άλλα παιδιά και καλλιεργεί τον αυτοέλεγχο του. Ακόμη και οι διαπληκτισμοί είναι μέρος αυτής της κοινωνικοποίησης του.
Εκτόνωση
Το παιχνίδι στο δρόμο προάγει και βελτιώνεται την κινητικότητά του. Μέσα από το τρέξιμο, το κυνηγητό ή το σκαρφάλωμα αποκτά μία ψυχική ευεξία και εκτονώνεται, αποβάλλοντας το άγχος και την πίεση της καθημερινότητας.
Σπουδαίοι λόγοι για να έχουμε έναν σκύλο στη ζωή μας!
Τα σκυλιά σίγουρα προσφέρουν συντροφιά, αγάπη, αφοσίωση στους ιδιοκτήτες τους όμως δίνουν και πολλά περισσότερα που δεν τα γνωρίζουμε και είναι άκρως σημαντικά και αναντικατάστατα. Συναισθήματα αλλά και προστασία από ασθένειες που δεν φανταζόμαστε καν.
Η λίστα που ακολουθεί θα σας εκπλήξει χωρίς αμφιβολία.
1. Συμπάσχουν με τον ανθρώπινο πόνο
Το Goldsmiths College κυκλοφόρησε μια μελέτη η οποία αποδεικνύει ότι τα σκυλιά προσεγγίζουν με καλύτερο και αποδοτικότερο τρόπο κάποιον που κλαίει ή βρίσκεται σε κίνδυνο από τον άνθρωπο.
2. Μπορούν να ανιχνεύσουν τον καρκίνο
Λόγω της απίστευτης αίσθησης της όσφρησης που έχουν, τα σκυλιά έχουν αποδείξει ότι με ακρίβεια 70% έως 99% (ανάλογα με τη μελέτη) μπορούν να ανιχνεύσουν τον καρκίνο του πνεύμονα σε έναν ασθενή.
3. Μειώνουν το εργασιακό άγχος
Η International Journal of Workplace ανακάλυψε ότι οι εργαζόμενοι που φέρνουν το σκυλί τους στο γραφείο έχουν λιγότερο άγχος και είναι πιο ικανοποιημένοι με τη δουλειά τους, απλώς και μόνο επειδή ο σκύλος βρίσκεται κοντά τους.
Γιατί δεν θυμόμαστε την εποχή που ήμασταν μωρά;
Η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων δεν θυμούνται τίποτα από την πρώτη περίοδο της ζωής τους, καθώς οι αρχαιότερες αναμνήσεις φτάνουν μέχρι τα 3 μας χρόνια. Γιατί όμως συμβαίνει αυτό;
Σύμφωνα με τους επιστήμονες, αυτό οφείλεται σε δύο βασικούς παράγοντες: Αφενός, ο φλοιός, η περιοχή του εγκεφάλου όπου συντελούνται οι πιο σημαντικές γνωστικές λειτουργίες, αναπτύσσεται στην ηλικία των περίπου 3 ετών.
Αφετέρου, για να αποθηκευτεί στη μνήμη μας ένα συμβάν πρέπει να ενταχθεί σ' ένα πλαίσιο και να αποκτήσει κάποια σημασία.
Ωστόσο, κατά τους πρώτους μήνες της ζωής μας οι ενδεχόμενες αναμνήσεις βιώνονται με τρόπο παρόμοιο με τα όνειρα, σαν σύνολα αισθητηριακών αισθημάτων και όχι σαν αλληλουχία συμβάντων.
Αυτό σημαίνει πρακτικά, ότι οι αρχαιότερες αναμνήσεις ενός ατόμου φτάνουν περίπου στα τρία του χρόνια, όταν χάρη στη γλώσσα τα συμβάντα και τα βιώματά του αποκτούν συγκεκριμένη μορφή.
Καθώς όμως το παιδί μεγαλώνει, μαθαίνει να αντιλαμβάνεται το χρόνο και να διακρίνει τα πρόσφατα από τα πιο παλιά συμβάντα, κι έτσι αναπτύσσει την αυτοβιογραφική του μνήμη.
Η πιο πρόσφατη ολοκληρωμένη επιστημονική έρευνα σχετικά με το φαινόμενο της Παιδικής Αμνησίας δημοσιοποιήθηκε από το περιοδικό Child Development.