ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ-ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Το παρατεταμένο στρες υποσκάπτει την ικανότητα της μνήμης και στη διαδικασία αυτή παίζει ρόλο-κλειδί το ανοσοποιητικό σύστημα, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα, που βασίσθηκε σε πειράματα με ποντίκια.

Είναι η πρώτη μελέτη που επιβεβαιώνει ότι υπάρχει σχέση ανάμεσα στο χρόνιο στρες και στη βραχυχρόνια μνήμη.

Οι ερευνητές του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Οχάιο, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή νευροεπιστήμης Τζόναθαν Γκοντμπάουτ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό νευροεπιστήμης "Journal of Neuroscience", δήλωσαν ότι τα πειράματα αυτού του είδους μπορεί να ανοίξουν το δρόμο σε νέες θεραπείες για όσους ανθρώπους υποφέρουν από απώλεια μνήμης π.χ. λόγω μετατραυματικής αγχώδους διαταραχής (θύματα «μπούλινγκ», στρατιώτες, εργαζόμενους σε στρεσογόνο περιβάλλον κ.α.).

«Η μελέτη μας αφορά το χρόνιο στρες, όχι το στρες που προκαλείται παροδικά, όταν κανείς π.χ. δίνει μια ομιλία ή συναντά κάποιον άγνωστο άνθρωπο», διευκρίνισε ο Γκονμπάουτ.

Το γέλιο, ανεβάζει με φυσικό τρόπο τη διάθεση, ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα, βελτιώνει το καρδιαγγειακό σύστημα και αυξάνει τη μακροζωία. Όλες αυτές οι ιδιότητες δεν συγκεντρώνονται σε κάποιο μαγικό φίλτρο, αλλά στην ικανότητά μας να γελάμε.

Δείτε τι αποκαλύπτουν οι έρευνες.

1. Τα μωρά δεν γελούν παρά μόνο αφού συμπληρώσουν 3 μήνες ζωής.

2. Όταν γελάμε, ο αέρας που εκπνέουμε, φεύγει από τους πνεύμονες με ταχύτητα 96 χλμ/ώρα.

3. Χρησιμοποιούμε 17 μυς του προσώπου μας για να γελάσουμε και 47 για να κατσουφιάσουμε.

4. Οι χαρούμενοι άνθρωποι έχουν 40% μειωμένο κίνδυνο για καρδιοπάθεια συγκριτικά με τους απαισιόδοξους.

5. Τουλάχιστον 17 λεπτά γέλιου την ημέρα, αυξάνουν το προσδόκιμο ζωής σας κατά μία ημέρα.

Τι βλέπετε; Μια πάπια ή ένα κουνέλι; Ένα κουνέλι ή μια πάπια; Μια πολύ γνωστή οπτική ψευδαίσθηση που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1899 σε ένα γερμανικό περιοδικό, αν και είχε δημιουργηθεί λίγο νωρίτερα από έναν διάσημο Αμερικανό ψυχολόγο τον Joseph Jastrow. Εκείνος ήθελε να δείξει ότι μπορούμε να δούμε το ίδιο καλά με το μυαλό όπως και με τα μάτια.

Οι περισσότεροι άνθρωποι στην αρχή διακρίνουν την πάπια και μετά διακρίνουν το κουνέλι. Το ζήτημα όμως είναι πόσο γρήγορα μπορούν να αλλάξουν αυτή την εικόνα στο μυαλό τους. Χρειάζεστε πολύ νοητική προσπάθεια;