Εκλαμβάνει τον άρρωστο ως ένα μοναδικό ψυχο-διανοητικό- σωματικό σύνολο, που πρέπει να αντιμετωπιστεί σφαιρικά. Βασίζεται στην αναζήτηση του προσωπικού τρόπου με τον οποίο ο ασθενής βιώνει την πραγματικότητα, στη διερεύνηση της σχέσης του με τον εαυτό του και με τους άλλους. Ονομάζεται γνωστική ομοιοπαθητική και είναι μία ευρύτερη προέκταση της κλασικής ομοιοπαθητικής με βασικό προστιθέμενο διαγνωστικό εργαλείο την ψυχολογία. Είναι ένα βήμα παραπάνω στο θεραπευτικό σύστημα, την κλασική ομοιοπαθητική, που δημιούργησε ο Γερμανός γιατρός, Σαμουήλ Χάνεμαν πριν από περίπου 200 χρόνια κατακτώντας σιγά - σιγά ολόκληρο τον κόσμο.
Τη γνωστική ομοιοπαθητική ξεκίνησε ο Ινδός Rajan Sankaran και από αυτόν συνέχισε, με τη συμβολή της ρωσικής επιστημονικής κοινότητας, ο Έλληνας ψυχίατρος- ομοιοπαθητικός, Γιώργος Λουκάς για να αναδειχθεί, το 2000, σε μέλος της Διεθνούς Ακαδημίας Συγγραφέων Επιστημονικών Ανακαλύψεων και Εφευρέσεων και να βραβευθεί από τη Ρωσική Ακαδημία Φυσικών Επιστημών με το βραβείο Παβλώφ για το σχεδιασμό και τις κλινικές εφαρμογές νέων ομοιοπαθητικών φαρμάκων.
Οι πτώσεις είναι περισσότερο συνηθισμένες σε άτομα που παρουσιάζουν τις πρώτες οργανικές ενδείξεις ότι έχουν προσβληθεί από τη νόσο του Αλτσχάιμερ, σύμφωνα με μελέτη που παρουσιάσθηκε στο Παρίσι με την ευκαιρία της Διεθνούς Διάσκεψης της Ενωσης Αλτσχάιμερ. «Καθ' όσον γνωρίζουμε, είναι η πρώτη μελέτη που εντοπίζει ότι η αύξηση του κινδύνου πτώσεων συνδέεται με την προκλινική διάγνωση της νόσου», δήλωσε η επικεφαλής της Ενωσης Σούζαν Σταρκ επικεφαλής της έδρας εργοθεραπείας και νευρολογίας του Washington University του Σεντ Λούις.
Κατά την έρευνα, που διήρκεσε οκτώ μήνες, παρακολουθήθηκαν 125 ηλικιωμένοι, χωρίς γνωστικά προβλήματα. Υποβλήθηκαν σε σπινθηρογράφημα εγκεφάλου με ποζιτρόνια (Pet Scan) με τη βοήθεια της ουσίας PiB που βοηθά στον εντοπισμό πλακών αμυλοειδούς που συνδέονται με τη νόσο του Αλτσχάιμερ.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι μία απεικόνιση με θετικό PiB σήμαινε κίνδυνο πτώσης 2,7 μεγαλύτερο για κάθε μονάδα αύξησης της συγκέντρωσης αμυλοειδούς.
Μια τράπεζα βλαστοκυττάρων «κρύβεται» στο στόμα του κάθε ανθρώπου. Ο πολφός καθενός από τα 32 δόντια που έχει ο άνθρωπος στο στόμα του αποτελεί μια πηγή βλαστοκυττάρων, τα οποία αφού διαφοροποιηθούν με κατάλληλη επεξεργασία μπορούν να χρησιμεύσουν μελλοντικά για θεραπεία ασθενειών αλλά και για την αποκατάσταση ή ακόμη και για τη δημιουργία νέων δοντιών. Ο πολφός των δοντιών, όπως και ομφάλιος λώρος, αποτελεί πηγή από την οποία μπορούν να ληφθούν βλαστικά κύτταρα ,τα οποία, αφού καταψυχθούν στους -800 C και φυλαχθούν, μπορούν να χρησιμοποιηθούν αργότερα σε περίπτωση που χρειαστούν για τη θεραπεία κάποιας πάθησης, επισημαίνει ο καθηγητής του πανεπιστημίου της Ζυρίχης Θύμιος Μητσιάδης.
«Αυτή η διεργασία όμως δεν χρειάζεται να γίνει γιατί ο άνθρωπος έχει 32 δόντια και από αυτά μπορούμε να πάρουμε βλαστικά κύτταρα ανά πάσα στιγμή, απλά ανοίγοντας το δόντι και παίρνοντάς τα από τον πολφό. Το δόντι μπορούμε να το θεωρήσουμε σαν ένα κουτί που μπορεί να μας προσφέρει πολλά για την υγεία του ανθρώπου. Για παράδειγμα μπορούν να ληφθούν βλαστικά κύτταρα από τον πολφό τους δοντιού και να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας , γιατί αυτά τα κύτταρα έχουν την ίδια εμβρυική προέλευση με τα κύτταρα της καρδιάς. Δηλαδή μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αντικατάσταση των κυττάρων της καρδιάς που έχουν υποστεί βλάβη. Ήδη στην Ισπανία έχουν γίνει πειράματα σε ποντίκια με μεγάλη επιτυχία, ενώ γίνονται προσπάθειες και τη Ζυρίχη προς αυτή την κατεύθυνση», εξηγεί ο κ Μητσιάδης.
Αγανακτώ διαβάζοντας δημοσιεύματα όπως το παρακάτω. Είναι λέει «ΠΡΑΣΙΝΟ», το κρέας που αναπτύσσεται με τεχνητό τρόπο στο εργαστήριο, δεν βλάπτει το περιβάλλον και επίσης οι παραγόμενοι ρύποι είναι μειωμένοι. «Πράσινη» εναλλακτική λύση για τη μείωση των εκπομπών ρύπων μπορεί να αποτελέσει, σύμφωνα με τους επιστήμονες, το κρέας που αναπτύσσεται με τεχνητό τρόπο στο εργαστήριο.
Πιο συγκεκριμένα, νέα μελέτη υποστηρίζει ότι οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από την παραγωγή κρέατος στο εργαστήριο, θα ήταν πολύ λιγότερες συγκριτικά με τις εκπομπές που συνδέονται με τη ζωική παραγωγή.
Οι επιστήμονες μάλιστα εκτιμούν ότι το «τεχνητό κρέας» θα μπορούσε να συμβάλλει στην ικανοποίηση των αναγκών του αυξανόμενου πληθυσμού για τροφή, προστατεύοντας παράλληλα το περιβάλλον.
Ο ιστότοπος αυτός, χρησιμοποιεί μικρά αρχεία που λέγονται cookies τα οποία βοηθούν να βελτιωθεί η περιήγησή σας. Αν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, θα υποθέσουμε ότι συμφωνείτε με αυτή την πολιτική...