Απλώς και μόνο με το να μπει κάποιος σε ένα κλειστό δωμάτιο, μπορεί να προσθέσει στον αέρα του μέχρι 37 εκατομμύρια βακτήρια την ώρα, σύμφωνα με νέα αμερικανική έρευνα, που αναδεικνύει τη σημασία του σωστού αερισμού των χώρων, ώστε να μειώνεται η πιθανότητα μόλυνσης.
Οι ερευνητές του πανεπιστημίου Γιέιλ, με επικεφαλής τον καθηγητή περιβάλλοντος Τζόρνταν Πέκια, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο εξειδικευμένο περιοδικό "Indoor Air", επισημαίνουν ότι εκατομμύρια μικροοργανισμοί έχουν μείνει πίσω σε έναν κλειστό χώρο, κυρίως στο πάτωμα, αφότου έφυγαν οι άνθρωποι που τους μετέφεραν εκεί.
Αυτά τα μικρόβια αναδεύονται και σηκώνονται ξανά στον αέρα, μόλις κάποιος εισέρχεται ξανά στον χώρο.
«Ζούμε μέσα μία μικροβιακή σούπα και, σε μεγάλο βαθμό, αυτοί οι μικροοργανισμοί βρίσκονται πάνω μας», δήλωσε ο Πέκια και τόνισε ότι «η σκόνη στο πάτωμα, που έχει εναποτεθεί εκεί και από τους προηγούμενους από εμάς, αποτελεί τη βασική πηγή των βακτηρίων που αναπνέουμε».
Οι ερευνητές μέτρησαν και ανέλυσαν τα βιολογικά σωματίδια (πέρα από τα ανόργανα που αποτελούν το υπόλοιπο τμήμα της σκόνης) σε ένα δωμάτιο για μία περίοδο οκτώ ημερών (τέσσερις μέρες όταν ήταν συνεχώς άδειο και άλλες τέσσερις όταν έμπαιναν περιοδικά άνθρωποι).
Καθ΄ όλο αυτό το διάστημα, οι πόρτες και τα παράθυρα έμεναν διαρκώς κλειστά.
Όταν οι άνθρωποι κυκλοφορούσαν στον κλειστό χώρο, όπως έδειξαν οι μετρήσεις, υπήρχε σημαντική αύξηση στις αερομεταφερόμενες συγκεντρώσεις βακτηρίων, μυκήτων και άλλων μικροοργανισμών κάθε μεγέθους.
Τα σημερινά παιδιά δεν βγαίνουν συχνά για να παίξουν στον κήπο των σπιτιών τους, σύμφωνα με έρευνα από την Νέα Ζηλανδία, στην οποία συμμετείχαν περισσότερα από 700 παιδιά, ηλικίας 7 με 12 ετών, αλλά και οι γονείς και οι παππούδες τους.
Τα παιδιά περνούν πολύ ώρα μπροστά στον υπολογιστή, παίζοντας βιντεοπαιχνίδια και παρακολουθώντας τηλεόραση, αντί να παίζουν έξω με τους φίλους τους, είπε ο καθηγητής Γκραντ Σκόφιλντ, διευθυντής του Τεχνολογικού Κέντρου για Φυσική Δραστηριότητα και Διατροφή του πανεπιστημίου του Όκλαντ.
Σχεδόν τα μισά παιδιά δεν "παίζουν" καθημερινά, και αυτό ορίζεται ως μια μη δομημένη δραστηριότητα εξωσχολική, όπως ένα παιχνίδι κρίκετ στον κήπο ή ποδόσφαιρο στο ύπαιθρο.
Στον πρόλογο της έκθεσής του ο Σκόφιλντ γράφει ότι τα παιδιά θα πρέπει να "βγουν από την πρίζα" και να πάνε στον κήπο ή στην αυλή για να απελευθερώσουν την φαντασία τους. "Αφήστε τα να πάρουν κάποιο ρίσκο. Αφήστε τα να κάνουν λάθη. Έτσι μαθαίνουν", συμβουλεύει τους γονείς.
Ο ίδιος λέει ότι το μη δομημένο παιχνίδι είναι πολύ σημαντικό για την εξέλιξη του εγκεφάλου.
Η δραστηριότητα, το ανοργάνωτο παιχνίδι είναι σημαντικό για τα παιδιά γιατί έτσι αναπτύσσουν τις σημαντικές ικανότητες για την ζωή, αναπτύσσουν την φαντασία και την δημιουργικότητά τους, αλλά και τις κοινωνικές και πνευματικές τους λειτουργίες.
Κατά ειρωνικό τρόπο, ο Σκόφιλντ δήλωσε στο ραδιόφωνο της Νέας Ζηλανδίας ότι οι γονείς περνούν περισσότερο χρόνο με τα παιδιά τους σήμερα σε σχέση με πριν από 20-30 χρόνια, αλλά τον περισσότερο χρόνο καθισμένοι μέσα στο αυτοκίνητο.
Αμερικανοί επιστήμονες του πανεπιστημίου Χάρβαρντ δημιούργησαν μια μικροσκοπική «ρομποτική» συσκευή από DNA, που είναι σε θέση να εισέλθει στο σώμα και να στοχεύσει συγκεκριμένα καρκινικά κύτταρα καταστρέφοντάς τα και αφήνοντας άθικτα τα υγιή, αντίθετα με ό,τι συμβαίνει στη συμβατική χημειοθεραπεία, η οποία έχει τοξικές παρενέργειες.Το βιολογικό νανορομπότ, που συνιστά ένα ακόμη βήμα για τη δημιουργία «έξυπνων» φαρμάκων, μεταφέρει μοριακές οδηγίες με τη μορφή αντισωμάτων, που οδηγούν τα κύτταρα του καρκίνου στην αυτοκαταστροφή τους.
Η νέα ιατρική νανοβιοτεχνολογία θα μπορούσε πιθανώς στο μέλλον να αξιοποιηθεί σε διάφορες παθήσεις, πέραν του καρκίνου, ενισχύοντας γενικότερα την άμυνα του ανοσοποιητικού συστήματος.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον βιοφυσικό Σον Ντάγκλας του Ινστιτούτου Wyss του Χάρβαρντ, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό «Science», δημιούργησαν ένα νανορομπότ με μορφή ανοικτού βαρελιού, διαμέτρου 35 νανομέτρων (δισεκατομμυριοστών του μέτρου), το οποίο στα δύο άκρα του είναι κλεισμένο από δύο τμήματα DNA σαν «άγκιστρα» ή «κλειδαριές», που μπορούν να αναγνωρίσουν τις καρκινικές πρωτεΐνες στην επιφάνεια των κυττάρων-στόχων και να προσδεθούν σε αυτές.
Όταν φθάσουν στο στόχο τους, τα βιορομπότ-βαρελάκια είναι προγραμματισμένα να ανοίγουν και να απελευθερώνουν το «φορτίο» τους, το οποίο αποτελείται από ειδικά μόρια αντισωμάτων με κωδικοποιημένες εντολές καταστροφής, οι οποίες γίνονται αντιληπτές από τους μοριακούς υποδοχείς των καρκινικών κυττάρων.
Οι εντολές ενεργοποιούν τον «διακόπτη αυτοκτονίας» των καρκινικών κυττάρων, ένα χαρακτηριστικό που υπάρχει σε όλα τα κύτταρα και οδηγεί στην φυσιολογική αυτοκαταστροφή των πιο γερασμένων ή ελαττωματικών από αυτά.
Η νέα τεχνική χρησιμοποιεί ένα είδος «οριγκάμι», που επιτρέπει το δίπλωμα του γενετικού υλικού, ώστε να δημιουργούνται βιολογικές δομές από έλικες DNA.
Όλο και περισσότερες ώρες περνάμε μπροστά στον υπολογιστή. Μάλιστα την περίοδο αυτή, της οικονομικής κρίσης, έχει παρατηρηθεί ότι έχει αυξηθεί ακόμα περισσότερο η χρήση του Η/Υ με την μεγάλη χρήση του διαδικτύου.Οι πολύωρη χρήση του υπολογιστή όμως προϋποθέτει προσοχή γιατί καταπονούμε τα μάτια και τα οστά μας.
Αν λοιπόν ξοδεύετε περισσότερο από δύο ώρες ημερησίως μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή σας πιθανόν να παρουσιάζετε κάποιο από τα συμπτώματα του Computer Vision Syndrome (C.V.S.).
Αυτά είναι:
Ο βαθμός στον οποίο τα άτομα εμφανίζουν τα παραπάνω συμπτώματα εξαρτάται συχνά από το επίπεδο των οπτικών δυνατοτήτων τους και από το χρονικό διάστημα που περνάνε μπροστά από τον υπολογιστή.
Ο ιστότοπος αυτός, χρησιμοποιεί μικρά αρχεία που λέγονται cookies τα οποία βοηθούν να βελτιωθεί η περιήγησή σας. Αν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, θα υποθέσουμε ότι συμφωνείτε με αυτή την πολιτική...