kiosterakis.gr +
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ-ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
ΜΕ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΜΑΤΙΑ...
Εορταστικά άρθρα
Τα έθιμα της 25ης Μαρτίου
Υπάρχουν ορισμένες περιοχές στην Ελλάδα που δίνουν μια άλλη διάσταση στον εορτασμό της 25ης Μαρτίου και δεν περιορίζονται σε θείες λειτουργίες, καταθέσεις στεφάνων και παρελάσεις, αλλά διοργανώνουν ξεχωριστές εκδηλώσεις που έχουν τις "ρίζες" τους σε βάθος χρόνου...
Στο Ελατοχώρι του νομού Πιερίας, την παραμονή του Ευαγγελισμού, ομάδες μικρών παιδιών και νεαρών ατόμων, έχοντας κρεμασμένα στο λαιμό κουδούνια από τα κοπάδια των προβάτων και κρατώντας στα χέρια φωτιές, γυρίζουν στους δρόμους του χωριού.
Σε κάθε σπίτι χτυπούν δυνατά τα κουδούνια, κάνοντας εκκωφαντικό θόρυβο και φωνάζοντας δυνατά να "φύγουν τα φίδια, να φύγουν οι σαύρες, έρχεται ο Ευαγγελισμός με το σπαθί στο χέρι", ενώ στη συνέχεια συγκεντρώνονται στην πλατεία του χωριού και στήνουν μεγάλο γλέντι με κρασί και εδέσματα.
«Το έθιμο κρατάει από την εποχή της τουρκοκρατίας έως και σήμερα. Τα παιδιά γυρνούν σε όλο το χωριό, ενώ οι μεγαλύτεροι μαζεύουμε κέδρα στην πλατεία του χωριού. Εκεί ανάβουμε μεγάλες φωτιές και πηδάμε πάνω από τις φλόγες, ενώ καλωσορίζουμε την άνοιξη με χορούς και παραδοσιακά τραγούδια" δήλωσε ο πρόεδρος της τοπικής κοινότητας Ελατοχωρίου.
Κάτι ανάλογο συμβαίνει και σε περιοχές της Ηπείρου, την παραμονή του Ευαγγελισμού. Τα παιδιά ξεχύνονται στα χωράφια, χτυπώντας κατσαρόλες και ό,τι άλλο μαγειρικό σκεύος έχουν. Με το θόρυβο που κάνουν πιστεύουν πως διώχνουν τα φίδια, που εκείνη την ημέρα ξυπνούν από τη χειμερία τους νάρκη.
Αντίθετα, στη Σκιάθο, το νησί των Σποράδων, τα τελευταία χρόνια αναβιώνουν την 25η Μαρτίου τα έθιμα "εωθινό" και "λαμπαδηφορία". Το εωθινό σημαίνει το εορταστικό ξύπνημα του νησιού, ανήμερα της γιορτής, στις 5 η ώρα το πρωί. Σε αυτή την εκδήλωση γιορτάζεται η Απελευθέρωση του Γένους.
ΘΕΟΦΑΝΙΑ: Το καλαντάρι των εθίμων
Δεν χρειάζεται τίποτε περισσότερο για να είναι η 6η και 7η Ιανουαρίου γεμάτες δρώμενα απ' άκρη σ' άκρη της Ελλάδας με τον αγιασμό των υδάτων και το «διώξιμο» των κακών πνευμάτων να έχουν τον πρώτο λόγο.
ΔΡΑΜΑ: «Γίνονται Αράπηδες»
Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες εθιμικές παραδόσεις αναβιώνει αυτές τις μέρες στα χωριά γύρω από την πόλη της Δράμας.
Νέοι μεταμφιέζονται φορώντας προβιές και μουτσούνες ζώων, παίρνοντας με αυτόν τον τρόπο τραγόμορφη όψη. Κουνώντας ρυθμικά τις κουδούνες που κουβαλάνε στις στολές τους επιδιώκουν να διώξουν το κακό και να φέρουν την ευκαρπία και την ευγονία. Είναι οι λεγόμενοι «Αράπηδες».
Το έθιμο που διαδραματίζεται στα γύρω χωριά, Μοναστηράκι, Ξηροπόταμος, Βώλακας, Πύργοι, Πετρούσσα και Καλή Βρύση διαρκεί τρεις ολόκληρες μέρες, από τις 5 έως τις 7 Ιανουαρίου.
Από το πρωί μέχρι το βράδυ κρατάει η «τελετή των Αράπηδων», ενώ μεγάλο γλέντι με χορούς και τοπικά τραγούδια στήνεται σε κάθε χωριό σε διαφορετική μέρα και ώρα.
Το έθιμο, όπως είναι φυσικό, συγκεντρώνει πλήθος κόσμου από όλα τα μέρη της Ελλάδας.
Ευχές!
Ας είναι η γέννηση του Χρίστου, η αρχή μιας νέας καλύτερης εποχής για όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα για τη χώρα μας, που αυτό τον καιρό περνά δύσκολες μέρες...
Υ.Γ. Αυτή η κάρτα είναι ξεχωριστή για μένα αφού τη ζωγράφισε
ένας μαθητής μου, της Α' τάξης του Γυμνασίου!
2 Οκτωβρίου: Παγκόσμια Ημέρα για τη Μη Βία
Η 2 Οκτωβρίου, γενέθλια ημερομηνία του Μαχάτμα Γκάντι, καθιερώθηκε το 2007 από τον ΟΗΕ ως Παγκόσμια ημέρα της Μη Βίας. Η διεθνής οργάνωση «Κόσμος Χωρίς Πολέμους και Βία» δίνει μεγάλη βαρύτητα στην καθιέρωση του ετήσιου εορτασμού αυτής της ημερομηνίας, καθώς η ολοένα αυξανόμενη βία στη σημερινή κοινωνία δημιουργεί ακόμα περισσότερους κινδύνους αντί να αποτελεί λύση ικανή να προάγει την ανθρώπινη ζωή στο επίπεδο που της αξίζει. Η βία στον κόσμο σήμερα αυξάνεται και επεκτείνεται σε όλους τους τομείς, δημιουργώντας κλίμα φόβου, αβεβαιότητας, ασφυξίας και σκοτεινών εποχών. Δεν μιλάμε μόνο για τη βία του πολέμου και της εγκληματικότητας, αλλά και για την οικονομική, τη ρατσιστική, την θρησκευτική και ψυχολογική βία, την οικογενειακή και την έσω-προσωπική βία. Καμιά φορά ακούμε τη λέξη μη βία αλλά, επίσης λόγω της επιπολαιότητας της πληροφόρησης, δεν έχουμε μια συγκεκριμένη ιδέα του τι ακριβώς είναι η μη βία.
Η μη βία δεν είναι ειρηνισμός, ούτε ένας απλός τρόπος διαμαρτυρίας. Η μη βία δεν είναι η παθητική συμπεριφορά εκείνων που από φόβο αποφεύγουν τις αναμετρήσεις.
Η μη βία είναι φιλοσοφία ζωής και μεθοδολογία δράσης η οποία πάντα έχει εμπνεύσει ηθικές και θρησκευτικές πεποιθήσεις και σήμερα είναι η μόνη λογική απάντηση στην ελικοειδή ανάπτυξη της βίας που μας περιβάλει.
Συχνά η μη βία ταυτίζεται με τον ειρηνισμό, αλλά στην πραγματικότητα το δεύτερο δεν είναι μέθοδος δράσης ούτε τρόπος ζωής, αλλά μια συνεχής καταγγελία ενάντια στον αγώνα εξοπλισμού των κρατών. Έτσι συνεπάγεται ότι η μη βία και η ενεργή μη βία αποτελούν μια προσωπική δέσμευση, ένας τρόπος ζωής, και μία μεθοδολογία για κοινωνική αλλαγή.