kiosterakis.gr +
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ-ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
ΜΕ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΜΑΤΙΑ...
Ιστορίες
Ο βασιλιάς και ο βράχος
Κάποτε υπήρχε ένας παντοδύναμος βασιλιάς ο οποίος κυβερνούσε το βασίλειό του επί δεκαετίες. Μια μέρα ήθελε να δει τον χαρακτήρα των κατοίκων το βασιλείου και έτσι τους έβαλε μια δοκιμασία.
Τοποθέτησε έναν μεγάλο βράχο στη μέση του δρόμου και κρύφτηκε εκεί κοντά σε κάτι θάμνους. Οι πρώτοι που πέρασαν ήταν μια ομάδα από τους καλύτερους και πλουσιότερους εμπόρους του οι οποίοι περνούσαν με τις άμαξές τους. Αντί να κατέβουν και να μετακινήσουν τον βράχο, προσπάθησαν να τον περάσουν κάνοντας τον γύρο. Ταλαιπωρήθηκαν πολύ, αλλά στο τέλος πέρασαν. Μάλιστα, κατηγόρησαν το βασιλιά πως δεν φροντίζει για τη σωστή συντήρηση των δρόμων.
Αλκυονίδες ημέρες (επιστήμη & μύθος)
Η ερμηνεία του φαινομένου από την επιστήμη
Από τις αρχές του Γενάρη μέχρι τα μέσα του Φλεβάρη δημιουργούνται κάποιες φορές συνθήκες υψηλών βαρομετρικών πιέσεων που καλύπτουν την περιοχή από την βορειοανατολική Ευρώπη μέχρι και την Ελλάδα. Αυτή η εξίσωση της ατμοσφαιρικής πίεσης έχει σαν συνέπεια να μην υπάρχει πεδίο ανέμων πάνω από την περιοχή, αλλά και λόγω των υψηλών βαρομετρικών πιέσεων που επικρατούν, ο καιρός να είναι σχετικά ψυχρός αλλά και ηλιόλουστος.
Τα επεισόδια αυτά διαρκούν από 3-4 ημέρες μέχρι λίγο περισσότερο από δέκα μέρες. Είναι δυνατό κάποια χρονιά να έχουμε παραπάνω από ένα τέτοιο επεισόδιο, όπως είναι δυνατό, σπανιότερα, να μην έχουμε κανένα επεισόδιο. Οι χειμερινές αυτές καλοκαιρίες ονομάζονται (από την εποχή της αρχαιότητας) Αλκυονίδες μέρες.
Η μοιρασιά του Χότζα
Μια μέρα, τρεις άνθρωποι, που πηγαίνανε μαζί, βρήκανε στο δρόμο ένα σακί καρύδια, κι επειδή δε μπορούσαν να συμφωνήσουν στη μοιρασιά, πήγανε στο Χότζα και του είπαν:
- Σε παρακαλούμε, Χότζα, καλό να΄χεις, μοίρασέ μας αυτά τα καρύδια.
- Μετά χαράς σας! απάντησε ο Χότζας. Μα, πρώτα, πέστε μου πώς θέλετε να σας τα μοιράσω; σαν άνθρωπος, ή σα Θεός;
- Δίκαια, σαν το Θεό! τούπαν εκείνοι.
Τότε, ο Χότζας άνοιξε το σακί, κ’ έδωσε καμιά δεκαριά καρύδια στον έναν απ’ τους τρεις, καμιά εικοσαριά στο δεύτερο, και όλα τα άλλα τα έδωσε στον τρίτο.
Μείναν απορημένοι οι άνθρωποι απ’ αυτό, κ’ οι δυο αδικημένοι είπαν με μια φωνή:
Γιατί οι άνθρωποι ουρλιάζουν όταν εξοργίζονται;
Μια μέρα, ένας σοφός ρώτησε τους μαθητές του:
- Γιατί οι άνθρωποι ουρλιάζουν όταν εξοργίζονται;
- Επειδή χάνουν την ψυχραιμία τους, απάντησε κάποιος.
- Μα γιατί πρέπει να ξεφωνίζουν αφού ο άλλος βρίσκεται δίπλα τους; επέμεινε ο σοφός.
- Γιατί θέλουν να τους ακούσει, είπε ένας άλλος μαθητής.
- Και γιατί δεν μπορεί να του μιλήσει με χαμηλή φωνή; ρώτησε πάλι ο δάσκαλος.
Διάφορες απαντήσεις δόθηκαν αλλά καμιά δεν τον ικανοποίησε.