Ο πύργος Ατόμιουμ (Atomium) κατασκευάστηκε για την Παγκόσμια Έκθεση των Βρυξελλών το 1958. Έχει ύψος 103 μέτρα και αναπαριστά την κυψελίδα ενός κρυστάλλου σιδήρου, μεγενθυμένη κατά 165 δισεκατομμύρια φορές, με κάθετο σώμα διαγώνια, σωλήνες κατά μήκος των 12 άκρων του κύβου και από τις 8 κορυφές προς το κέντρο.
Το σχέδιο ήταν του αρχιτέκτονα Αντρέ Βατερκέυν και διαθέτει εννέα σφαίρες από ατσάλι με διάμετρο 18 μέτρα και οι οποίες σφαίρες συνδέονται μεταξύ τους με σωλήνες που στο εσωτερικό τους υπάρχουν κυλιόμενες σκάλες.
Στη σφαίρα που βρίσκεται στην κορυφή υπάρχουν παράθυρα τα οποία προσφέρουν στους επισκέπτες μια πανοραμική άποψη των Βρυξελλών.
Σήμερα το Atomium είναι από τα πιο δημοφιλή τουριστικά αξιοθέατα των Βρυξελλών και βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της πόλης, δίπλα στο Στάδιο του Βασιλιά Βαλδουίνου, στο πάρκο Χέυζελ. Δίπλα βρίσκεται το πάρκο Mini Europe καθώς επίσης κι ένα συνεδριακό κέντρο.
Το Μάρτιο του 2004 ξεκίνησαν ανακαινίσεις στο Atomium και συγκεκριμένα έπρεπε να αντικατασταθούν τα φθαρμένα ελάσματα από αλουμίνιο που κάλυπταν τις σφαίρες με ανοξείδωτο ατσάλι. Για να καλυφθεί μάλιστα ένα μέρος της δαπάνης της ανακαίνισης, το παλιό αλουμίνιο πουλήθηκε σε κομματάκια στο κοινό ως σουβενίρ.
Οι εργασίες τελείωσαν το Φεβρουάριο του 2006 και από τότε το Atomium έχουν επισκεφθεί περισσότεροι από 2 εκατομμύρια επισκέπτες, για να θαυμάσουν τις μόνιμες συλλογές που διαθέτει το μουσείο, αλλά και τις περιοδικές εκθέσεις.

Μέσα σε αυτό τον κήπο ο επισκέπτης μπορεί να δει σπείρες, αναφορές σε μαύρες τρύπες, εντυπωσιακούς φράκτες και λίμνες, γεωμετρικά σχήματα στο γρασίδι, απόκοσμες γέφυρες... και άλλα παρόμοια, τα οποία προκαλούν το θαυμασμό με την αριστοτεχνική σχεδίασή τους.
Ο Charles Jenks, εξάλλου, είναι αναγνωρισμένος «καλλιτέχνης» στον τομέα της αρχιτεκτονικής τοπίου, εξαιρετικός σχεδιαστής αλλά και θεωρητικός, ο οποίος έχει ασχοληθεί με το μοντερνισμό και το μεταμοντερνισμό, φτάνοντας εν τέλει να δημιουργήσει αυτό τον υπέροχο κήπο ως δώρο στον εαυτό του.

Την επιλογή των δέκα σημαντικότερων επιτευγμάτων κάνει ο κυριότερος επιστημονικός φορέας των ΗΠΑ, η Αμερικανική Ένωση για την Προώθηση της Επιστήμης (AAAS), η οποία εκδίδει και το «Science».
Η έρευνα για το AIDS, που άρχισε το 2007 και αφορούσε 1.763 ετεροφυλόφιλα ζευγάρια, στα οποία ο ένας σύντροφος είχε τον ιό και ο άλλος όχι, έδειξε ότι οι ασθενείς που έγκαιρα λαμβάνουν αντι-ιικά φάρμακα, μειώνουν τον κίνδυνο ετεροφυλόφιλης μετάδοσης του ιού κατά 96%.
Εδώ και χρόνια, οι επιστήμονες είχαν προτείνει ότι τα αντι-ιικά φάρμακα κατά του HIV, που δίνονται σε ασθενείς με AIDS, θα μπορούσαν επίσης να μειώσουν σημαντικά τον κίνδυνο μετάδοσης της νόσου σε σεξουαλικούς συντρόφους που δεν είναι φορείς του ιού.
Η νέα έρευνα (με την κωδική ονομασία ΗΡΤΝ 052) αποδείχνει ακριβώς αυτό, ανοίγοντας νέες στρατηγικές πρόληψης.
Η ανακάλυψη, με επικεφαλής τον Μάιρον Κοέν της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου της Β. Καρολίνα, που δημοσιεύτηκε στο ιατρικό περιοδικό «New England Journal of Medicine» τον Αύγουστο, χαρακτηρίστηκε ορόσημο προόδου στην 30χρονη μάχη κατά της θανατηφόρου νόσου, η οποία έχει μολύνει περίπου 33 εκατ. ανθρώπους διεθνώς και σκότωσε 1,8 εκατ. το 2009.
Πολλοί είναι οι επιστήμονες που ζητούν επιτακτικά αλλαγές στη μέθοδο που μετράμε τον χρόνο, οι οποίες, μεταξύ άλλων, θα σταματήσουν τα περιοδικά προβλήματα στο σύστημα GPS και στα ρολόγια των χρηματιστηριακών αγορών. Όμως κάτι τέτοιο θα σημάνει οριστικά το τέλος της ώρας Γκρίνουιτς, όπως την ξέρουμε τόσα χρόνια.Για πολλά χρόνια οι άνθρωποι είχαν συμφωνήσει να μετράνε τον χρόνο με σημείο αναφοράς την ώρα Γκρίνουιτς ή GMT (Greenwich Mean Time), δηλαδή την "ώρα μηδέν" του πρώτου μεσημβρινού της Γης, η νοητή γραμμή του οποίου περνάει από το αστεροσκοπείο του Γκρίνουιτς, στα περίχωρα της βρετανικής πρωτεύουσας.
Η ώρα έγινε το παγκόσμιο "στάνταρντ" μετά από διεθνή συμφωνία στην Ουάσιγκτον το 1884, παρά τις τότε αντιρρήσεις της Γαλλίας, που έκανε προπαγάνδα υπέρ του "δικού της" χρόνου, με τον μεσημβρινό "μηδέν" να περνάει από -πού αλλού;- το Παρίσι.
Στην πορεία όμως, το 1972, η ώρα GMT αντικαταστάθηκε από την ώρα UTC (Universal Coordinated Time), δηλαδή από τον λεγόμενο "Συγχρονισμένο Παγκόσμιο Χρόνο", που βασίζεται στον μέσο όρο από τις μετρήσεις περίπου 400 ατομικών ρολογιών σε διάφορα εργαστήρια στον κόσμο.
Τα ατομικά ρολόγια είναι πολύ πιο ακριβή, επειδή μετρούν την ώρα με βάση τη ραδιενεργή αποσύνθεση (διάσπαση) των σωματιδίων ενός ατόμου.
Όμως ακόμα και αυτός ο πιο ακριβής χρόνος δεν είναι τέλειος και δεν είναι ταυτόσημος με τον "πραγματικό" αστρονομικό χρόνο, που καθορίζεται από την εναλλαγή της μέρας και της νύχτας ανάλογα με την περιστροφή της Γης γύρω από τον εαυτό της και με την περιφορά της γύρω από τον Ήλιο.
Ο ιστότοπος αυτός, χρησιμοποιεί μικρά αρχεία που λέγονται cookies τα οποία βοηθούν να βελτιωθεί η περιήγησή σας. Αν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, θα υποθέσουμε ότι συμφωνείτε με αυτή την πολιτική...