ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ-ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Ο λόξιγκας οφείλει την ύπαρξη του στην ξαφνική σύσπαση του διαφράγματος. Το διάφραγμα είναι ένας αναπνευστικός μυς που βρίσκεται ανάμεσα στην κοιλιά και τον θώρακα.

Παρόλο που η σύσπαση του διαφράγματος είναι ένα φαινόμενο, μπορεί να προέλθει από δυο διαφορετικές αιτίες:

Από την σύσπαση του ίδιου του διαφράγματος ή από σύσπαση του φρενικού νεύρου που ξεκινάει από τον εγκέφαλο και φτάνει στο διάφραγμα που οδηγεί αλυσιδωτά και στην σύσπαση του διαφράγματος.

Στο 80% των περιπτώσεων λόξιγκα, είναι η αριστερή πλευρά του διαφράγματος, αυτή που συσπάται.

Ο χαρακτηριστικός ήχος του λόξιγκα που παράγεται με κάθε σύσπαση, οφείλεται στον αέρα που αναπνέουμε. Με κάθε σύσπαση του διαφράγματος προκαλείται μια γρήγορη εισπνοή αέρα. Η γρήγορη εισπνοή αέρα προκαλεί με την σειρά της απότομο κλείσιμο των φωνητικών χορδών. Τέλος, το απότομο κλείσιμο των φωνητικών χορδών παράγει τον αστείο ήχο του λόξιγκα.

Παρόλο που οι ιατροί είναι σε θέση να γνωρίζουν πιθανές αιτίες που προκαλούν τον λόξιγκα, δεν είναι ακόμα σε θέση να εστιάσουν στον ακριβή ρόλο που διαδραματίζει.

Έτσι, ξέρουν ότι ο λόξιγκας μπορεί να προέλθει από βιαστικό φαγητό, αλκοόλ, έντονο γέλιο, υπερβολικό κάπνισμα κτλ., αλλά δεν έχουν ανακαλύψει ακόμα για ποιον λόγο αυτοί οι συγκεκριμένοι παράγοντες δημιουργούν τον λόξιγκα και με πιο σκοπό.

"Στους άλλους φαινόταν λίγο σαν αστείο - άλλοτε έκανα σαν προβατάκι και άλλοτε σαν μαινόμενος ταύρος. Φαίνεται ότι δεν μπορούσα να βρω την ισορροπία μου όταν υπήρχε κάποια αντιπαράθεση, με αποτέλεσμα ποτέ να μην πετυχαίνω αυτό που ήθελα. Η στροφή προς την διεκδικητική συμπεριφορά με βοήθησε να βρω μία μη ακραία στάση, την οποία μπορούσα να υιοθετήσω όλο και πιο εύκολα με την εξάσκηση. Ανακάλυψα ότι μπορούσα να το κάνω ακόμη και όταν ήμουν αναστατωμένος κι έτσι η δουλειά μου έγινε πιο ευχάριστη και οι συνεργάτες μου χαλάρωσαν απέναντί μου, επειδή πλέον μπορούσαν να με εμπιστευτούν, πιστεύοντας ότι θα είμαι δίκαιος μαζί τους".

Η διεκδικητική συμπεριφορά είναι μία δεξιότητα που μπορεί να σας βοηθήσει να αντιμετωπίσετε την ανησυχία, τον φόβο και το άγχος σας. Πρόκειται για έναν τρόπο έκφρασης στους άλλους των αναγκών, των συναισθημάτων και των δικαιωμάτων σας, χωρίς να καταπατάτε τα δικά τους δικαιώματα.

Όταν γίνεσαι μητέρα όλοι μεταμορφώνονται σε ειδικούς. Η μαμά σου, η πεθερά σου, οι φίλες σου, σύντροφός σου, ακόμη και τα παιδιά σου. Τι μπορούμε να κάνουμε όταν οι άλλοι γίνονται με εμάς απαιτητικοί, αγενείς ή καταπιεστικοί; Η απάντηση είναι μια: Βάζουμε όρια!

Ως γονείς η δουλειά μας είναι να διδάσκουμε τα παιδιά μας να είναι ευγενικά. Υπάρχουν όμως κάποιες φορές που οι άλλοι μας φέρνουν στα όρια μας με τις απαιτήσεις ή τις παρατηρήσεις τους σχετικά με τα παιδιά μας. Πως μπορούμε να διαχειριστούμε αυτές τις δύσκολες καταστάσεις. Δύο ειδικοί σύμβουλοι και ψυχολόγοι σε θέματα παιδιών μας βρίσκουν τις λύσεις σε 5 δύσκολες καταστάσεις

1. Η μαμά σας (ή η πεθερά σας) συνεχώς κριτικάρει τον τρόπο που ανατρέφετε τα παιδιά...

«Α, μην το μαθαίνεις αγκαλιά... », «γιατί το αφήνεις να κλαίει;» «Εσύ κι ο αδελφός σου όταν ήσασταν μικροί δεν τολμούσατε να μου αντιμιλήσετε...». Η μαμά σας και η πεθερά σας από τότε που γίνατε μητέρα σας αντιμετωπίζει επικριτικά, σα να κάνετε τα πάντα λάθος.

Η οικογενειακή σύμβουλος Jodi R. R. Smith και πρόεδρος του οργανισμού Mannersmith Etiquette Consulting μας λέει: «Προσπαθήστε να αντιμετωπίσετε τις μαμάδες σας, όσο πιο ανώδυνα γίνεται. Τις περισσότερες φορές-όπως όλοι οι παππούδες και γιαγιάδες- εμπλέκονται επειδή απλώς θέλουν να συμμετέχουν στην ανατροφή των εγγονιών τους. Η εύκολη απάντηση στην κριτική τους είναι η εξής: «Σας ευχαριστώ πολύ για τις συμβουλές σας». Αν σταματήσει σημαίνει ότι έλαβε το νόημα. Αν συνεχίσει πείτε της κοφτά: «Ξέρω πως δεν είναι κακή η πρόθεση σας, σας, αλλά τις περισσότερες φορές, οι συμβουλές αυτές μοιάζουν να απευθύνονται σε μια κακή μητέρα».