ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ-ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Διαπρέπει στις μεγάλες διεθνείς μουσικές σκηνές, με πολλές από τις οποίες συνεργάζεται, ενώ έχει τιμηθεί με τις υψηλότερες διακρίσεις, που επιθυμεί κάθε μουσικός. Ο λόγος για τον 39χρονο διευθυντή ορχήστρας Θεόδωρο Κουρεντζή, που έλκει τα φώτα της δημοσιότητας των μεγαλύτερων μέσων μαζικής ενημέρωσης, παγκοσμίως, καθώς θεωρείται ως ένας από τους πλέον πρωτοποριακούς μουσικούς των ημερών μας.

Στη Ρωσία, όπου εργάζεται εδώ και πολλά χρόνια, τον λατρεύουν - τον θεωρούν δικό τους άνθρωπο και τον αποκαλούν "τρομερό παιδί". Σε ηλικία μόλις είκοσι τριών ετών άρχισε να διευθύνει τη Φιλαρμονική της Αγίας Πετρούπολης, ενώ έχοντας περάσει από τα Μπολσόι, αλλά και την Όπερα του Νοβοσιμπίρσκ (τη μεγαλύτερη της Ευρασίας), πριν από ένα χρόνο ανέλαβε τη διεύθυνση του Θεάτρου Όπερας και Μπαλέτου της πόλης Περμ.

Ο πρωθυπουργός της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν συγκαταλέγεται μεταξύ των δηλωμένων θαυμαστών του, ενώ και ο ρώσος πρόεδρος Ντμίτρι Μεντβιέντεφ τον έχει τιμήσει με το "Παράσημο της Φιλίας", σε αναγνώριση της μεγάλης συμβολής του στη διατήρηση, ανάπτυξη και εκλαΐκευση της ρωσικής κουλτούρας στο εξωτερικό. Φέτος, τιμήθηκε, για τέταρτη φορά, με τη "Χρυσή Μάσκα", το μεγαλύτερο θεατρικό βραβείο της Ρωσίας, αλλά και ένα από τα μεγαλύτερα διεθνώς.

Ο αρχιμουσικός δεν επαναπαύεται στις δάφνες του, αφού, όπως δηλώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο καλλιτέχνης πρέπει να βρίσκεται, σε όλη του τη ζωή, σε μία κατάσταση συνεχούς αναζήτησης. "Δεν υπάρχει τέλος σε αυτή την ιστορία. Πρέπει να αισθάνεσαι σε όλη σου τη ζωή ότι βρίσκεσαι σε μία φοιτητική αναζήτηση. Αυτό είναι ένα θαύμα και εκεί βρίσκεται η ευτυχία", τονίζει.

Ορφανός έμεινε ο διάσημος "κακός βεζίρης" των κόμικ Ιζνογκούντ, καθώς ο δημιουργός του, Γάλλος σχεδιαστής Ζαν Ταμπαρί, άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 81 ετών.

Ο Ταμπαρί γεννήθηκε στη Στοκχόλμη στις 5 Μαρτίου 1930. Ξεκίνησε να δουλεύει ως σκιτσογράφος το 1956 στο περιοδικό Vaillant και το 1958 δημιούργησε τον ήρωα Totoche και τους φίλους του.

Δύο χρόνια αργότερα συνεργάστηκε με τον σεναριογράφο Ρενέ Γκοσινί στο κόμικ Valentin. Η συνεργασία τους έφερε το 1962 τη δημιουργία ενός από τους διασημότερους και πιο αστείους "κακούς" στην ιστορία των κόμικ, του βεζίρη Ιζνογκούντ, που "ήθελε να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη".

Μετά το θάνατο του Γκοσινί, το 1977, ο Ταμπαρί συνέχισε μόνος την ιστορία του Ιζνογκούντ.

Όπως ανακοίνωσε η κόρη του, Μιριέλ Ταμπαρί-Ντιμά, που διευθύνει τις Εκδόσεις Ταμπαρί, ο πατέρας της υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο το 2004, ενώ τον επόμενο χρόνο έχασε τη σύζυγό του, γεγονός από το οποίο δεν συνήλθε.

Οι περιπέτειες του Ιζνογκούντ έγιναν ταινία το 2004 από τον Γάλλο σκηνοθέτη Πατρίκ Μπραουντέ, στην οποία τον πρωταγωνιστικό ρόλο είχε ο Μικαέλ Γιουν, ενώ ο Ζακ Βιγιερέ έπαιξε τον καλό χαλίφη Χαρούν ελ Πουσάχ.

Σε ηλικία 98 ετών απεβίωσε την Κυριακή 7 Αυγούστου 2011 σε νοσοκομείο του Λονδίνου, η ηρωίδα της Γαλλικής Αντίστασης και η πλέον παρασημοφορημένη αυστραλή κατάσκοπος του 'Β Παγκοσμίου Πολέμου, Νάνσι Γουέικ.

Οι γερμανοί την αποκαλούσαν "Λευκό Ποντίκι" - λόγω της ικανότητάς της να μην εντοπίζεται - ενώ υπήρξε μία εποχή το πλέον καταζητούμενο πρόσωπο από την Γκεστάπο.

Τιμήθηκε με το μετάλλιο της Λεγεώνας της Τιμής, την ύψιστη στρατιωτική διάκριση στη Γαλλία, καθώς και με το αμερικανικό Μετάλλιο της Ελευθερίας. Έλαβε επίσης διακρίσεις από την Αυστραλία, τη Βρετανία και τη Νέα Ζηλανδία.

Γεννημένη στη Νέα Ζηλανδία, η Γουέικ μετεγκαταστάθηκε ως βρέφος στην Αυστραλία, όπου και μεγάλωσε. Εργάστηκε για μικρό διάστημα ως νοσοκόμα και στη συνέχεια ως δημοσιογράφος στην Ευρώπη. Από το 2001 ζούσε στο Λονδίνο. Το 1939 παντρεύτηκε έναν γάλλο επιχειρηματία, τον Ανρί Φιοκά.

Εγκλωβίστηκε στη Γαλλία όταν εισέβαλαν οι Ναζί και σύντομα έγινε κατάσκοπος. Όταν την πρόδωσαν, διέφυγε στο Λονδίνο, αλλά ο σύζυγός της βασανίστηκε και δολοφονήθηκε από την Γκεστάπο.