ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ-ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

«Amerigo Vespucci», το ομορφότερο ιστιοφόρο!

Αυτό το ιστιοφόρο είναι ένα από τα πιο όμορφα του κόσμου – το ομορφότερο υποστηρίζουν οι Ιταλοί. Το πλοίο ανήκει στο ιταλικό ναυτικό και ονομάζεται «Amerigo Vespucci», από το μεγάλο Ιταλό θαλασσοπόρο εξερευνητή.

Ναυπηγήθηκε στη Νάπολη και καθελκύστηκε στις 22 Φεβρουαρίου 1931. 'Εχει συνολικό μήκος 101 μέτρα και 24 πανιά που για να ανοίξουν πλήρως χρειάζεται 200 ναύτες να εργαστούν επί 40 λεπτά. Όλη η διαδικασία γίνεται χειροκίνητα με τη βοήθεια σχοινιών μήκους 30 χιλιομέτρων συνολικά!

Δορυφορικές φωτογραφίες δείχνουν ίχνη πόλεων στη ζούγκλα του Αμαζονίου...

O μύθος του οδήγησε εκατοντάδες εξερευνητές στον θάνατο. Όλοι τους αναζήτησαν βαθιά στην τροπική ζούγκλα του Αμαζονίου μια αρχαία αυτοκρατορία και τον κρυμμένο θησαυρό της.

Οι Ισπανοί κονκισταδόρες δοκίμασαν την τύχη τους σε αυτό το κυνήγι του θησαυρού και στο πέρασμα των αιώνων τούς ακολούθησαν και άλλοι πολλοί, πεπεισμένοι ότι θα έβρισκαν έναν χαμένο πολιτισμό με λαμπρότητα ανάλογη με αυτή των Ατζέκων και των Ίνκα. Κάποιοι ονόμασαν τον πολιτισμό που αναζητούσαν Ελντοράντο, ενώ άλλοι τον βάφτισαν «Πόλη του Ζ». Όλοι τους όμως εξαφανίστηκαν μέσα στην πυκνή ζούγκλα χωρίς ποτέ να βρεθεί το μικρότερο χνάρι της χαμένης αυτοκρατορίας που γύρευαν. Έτσι οι ειδικοί πίστεψαν ότι το Ελντοράντο αποτελούσε μόνο ένα μύθο.

Σήμερα, οι παραδοχές των προηγούμενων ετών ανατρέπονται και όσοι πίστεψαν ότι κάπου υπήρχε το Ελντοράντο είχαν δίκιο. Νέες φωτογραφίες από δορυφόρους αποκαλύπτουν την ύπαρξη 200 τεράστιων γεωμετρικών δομών στην άνω λεκάνη του Αμαζονίου, κοντά στα σύνορα με τη Βολιβία. Αυτοί οι κύκλοι, τα τετράγωνα και τα άλλα γεωμετρικά σχήματα δημιουργούν ένα ολόκληρο δίκτυο από λεωφόρους, ορύγματα και κτίσματα τα οποία κατασκευάστηκαν πολύ προτού ο Χριστόφορος Κολόμβος πατήσει το πόδι του στον Νέο Κόσμο. Κάποια, μάλιστα, χρονολογούνται από το 200 μ.Χ., ενώ άλλα από το 1283 μ.Χ.

Οι επιστήμονες που χαρτογράφησαν το σύμπλεγμα των δομών πιστεύουν ότι μέσα στη ζούγκλα πρέπει να υπάρχουν τουλάχιστον άλλες διακόσιες χιλιάδες κατασκευές, απομεινάρια κοινωνιών και πολιτισμών που εξαφανίστηκαν για πάντα από το πρόσωπο της γης. Οι δομές, που εμφανίστηκαν λόγω της αποψίλωσης του τροπικού δάσους, υποδεικνύουν ότι σε αυτό το μέρος ζούσε, κατά τους προκολομβιανούς χρόνους, μια εξελιγμένη κοινωνία. Η σχετική μελέτη δημοσιεύεται στην επιστημονική επιθεώρηση Αntiquity.

Το 1963 ένας κάτοικος του Derinkuyu (Μαλακοπή της Καππαδοκίας) κατεδάφιζε έναν τοίχο του σπιτιού του όταν ανακάλυψε έκπληκτος ότι πίσω από αυτόν ήταν ένα μυστηριώδες δωμάτιο που δεν το είχε δει ποτέ! Αυτό το δωμάτιο οδηγούσε σε ένα άλλο και αυτό σε ένα άλλο και το άλλο σε άλλο.

Είκοσι υπόγειοι όροφοι και 85 μέτρα βάθος προκάλεσαν έκπληξη όχι μόνο στον άντρα που έκανε την ανακάλυψη αλλά και στους αρχαιολόγους που εξερευνούν μέχρι και σήμερα την υπόγεια πόλη Derinkuyu. H πόλη δημιουργήθηκε από τους Χεταίους γύρω στο έτος 1400 π.Χ. και είχε χρησιμοποιηθεί ως καταφύγιο από χιλιάδες ανθρώπους που ζούσαν στις σπηλιές για να προστατευθούν από τις συχνές επιδρομές που δέχθηκε η Καππαδοκία. Επίσης χρησιμοποιήθηκε από τους πρώτους Χριστιανούς.